کرنانوازی از سنتهای قدیمی استان گیلان است که در ماههای محرم و صفر در مناطق مختلف استان نواخته میشود، این سنت مذهبی بیشتر در شهرهای آستانهاشرفیه، رحیمآباد، واجارگاه و کلاچای در شرق استان گیلان پا برجای مانده است. به گزارش جیپلاس، حفظ آیینها و سنتهای عاشورایی در منطقه گیلان از دیگر مصادیق خودباوری و اعتقاد قلبی اهالی به ائمه اطهار (ع) است و هر ساله با شور و اشتیاق به استقبال ماه محرم میروند و بر سر و سینه خود میزنند و بر این ماتم عظما اشک میریزند. محرم در آیین این مردمان جایگاه والایی دارد و هر منطقه و اقلیم از کشور براساس باورها و اعتقادات و برخاسته از فرهنگ محلی خود این آیین را برگزار میکند، بدین ترتیب هنرهایی چون شعر، تعزیه و نوحهخوانی از آیینهای محرم جداییناپذیرند و به واسطه این هنرها مسائل و پیامهای عاشورا توانسته تا به امروز به خوبی انتقال پیدا کند. کرنانوازی در گیلان به عنوان یک نوع عزاداری مرسوم است. کرنا یکی از سازهای منطقه است که تا پیش از این برای اطلاعرسانی و اعلام خبری به مردم از آن استفاده میشده و امروزه تنها به عنوان ساز مراسم عزاداری شخصی و مذهبی مورد استفاده قرار میگیرد. کرنا معمولاً به صورت دسته جمعی و در قالب گروههای ۱۰ نفره کرنانواز نواخته میشود، به این ترتیب که یک نفر سرگروه بوده و بقیه او را همراهی میکنند. طریقه نواختن کرنا بدین گونه است که شخص باتجربهای به عنوان تکنواز گروه، نوایی را در کرنا میدمد و بقیه پاسخ میدهند. تکنواز گروه، مصیبتی از حضرت امام حسین (ع) را در داخل کرنا دمیده و پس از آن صدای «وای وای» از کرنای وی به گوش میرسد، در این لحظه، گروه نوای «حسین وای» را در کرنا میدمند، بدین ترتیب شنوندگان «وای وای، حسین وای» را از تکنواز و گروه او میشنوند. کرنا بجز ایام سوگواری امامان به ویژه امام حسین (ع) در یادبود شهدا و برای خانوادههایی که داغ جوان دیده باشند نیز نواخته میشود. کرنا آلتی بادی و بلند است که دارای صدای بم و رساست. کرنا چون سوراخ ندارد با انگشتان نواخته نمیشود، از این رو فقط با دم نوازنده از آن صدا حاصل میشود. جنس بدنه کرنا از نی است. برای استحکام بیشتر پوششی از بریدههای نی روی بدنه آن بسته میشود. طول آن متفاوت و بین دو تا چهار متر و گاهی بیشتر است. سر عصایی شکل کرنا، محل خروج و تشدید صداست. کرنا سازی قدیمی و تاریخی است که در استانهای مختلف ایران به شکلهای متفاوت ساخته شده و از آن استفاده میشود. مهمترین کرناها، کرنای شمال گیلان است. «کرنی» یا «کرنا» مرکب از دو لغت کر و نای است. «کر» به معنای جنگ و در فارسی به صورت کارزار آمده است و نای همان «نی» است. استفاده از کرنا در گیلان، خراسان و فارس مرسوم است. کرنا در گیلان بدون زبانه و سوراخ بوده و از سه قسمت تشکیل میشود؛ قسمتی که در دهان قرار میگیرد، قسمت بدنه که گاه به بیش از ۳٫۶۰ متر میرسد و قسمت سر آن که خمیده و به شکل عصاست. منبع: خبرگزاری ایسنا انتهای پیام
کرنا نوازی؛ دمیدن در نی
کد خبر:
۵۱۲۰۴۶