جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

گفت و گوی جی پلاس با یک جوان انیمیشن ساز: محتوای انیمیشن ها از حالت معلم ـ شاگردی خارج شود

«دلم می خواهد تکنیک نقاشی روی شیشه در ایران گسترده تر کار شود چون با جریان انیمیشن واقعا سازگار است»

کد خبر: ۵۲۲۹۸۶
گفت و گوی جی پلاس با یک جوان انیمیشن ساز: محتوای انیمیشن ها از حالت معلم ـ شاگردی خارج شود

به گزارش خبرنگار فرهنگی جی پلاس، سیده معصومه حسینی متولد ۶۶، لیسانس ادبیات فارسی و کارشناسی ارشد انیمیشن از دانشگاه تربیت مدرس دارد؛ این دانشجوی جوان به گفته خودش علاقه زیادی به هنر و نقاشی دارد. او به عنوان پروژه پایان نامه خود یک انیمیشن تولید کرده که در نهمین جشنواره بین المللی پویا نمایی تهران سال ۹۳ نیز حضور داشته است. گفت و گوی ما با این انیمیشن ساز جوان را در ادامه می خوانید. چه شد که با داشتن مدرک ادبیات وارد رشته انیمیشن شدید؟ از اول هم هنر را خیلی دوست داشتم ولی نمی دانم چه شد که ادبیات خواندم. آن زمان که می خواستم رشته انتخاب کنم به هنر به عنوان رشته کاری یا تحصیلی نگاه نمی کردم اما وقتی وارد مقطع کارشناسی شدم متوجه شدم که باید به سراغ همان رشته ای بروم که می خواهم هنرم باشد، برای همین در مقطع ارشد سراغ رشته ای آمدم که به آن علاقه دارم. کمی درباره انیمیشنی که ساخته اید برایمان توضیح دهید. اسم فیلم «من و ما» ست، یک فیلم ضد جنگ است و خاطرات یک بچه جنگ زده را مطرح می کند. در تمام داستان فیلم خواستم به مخاطبم نشان دهم که بچه ها در جنگ هیچ نقشی ندارند و در شروع جنگ تصمیم گیرنده نیستند، بیشترین لطمه و آزار را در جنگ می بینند و بدترین اتفاقات برای آنها رخ می دهد بدون اینکه خودشان بخواهند یا اصلا به آن فکر کرده باشند. «من و ما» شش دقیقه است و همه طرح و ایده آن نیز از خودم بوده؛ چون کار با تکنیک نقاشی روی شیشه بود انیماتور کار نیز خودم بودم فقط آقای نصیری خواه در بخش صدا و آقای نظرپور برای تدوین و یکسری از کارهای کامپوزیت به من کمک کردند. به عنوان دانشجوی رشته انیمیشن سازی با چه محدودیت ها و مشکلاتی رو به رو هستید؟ بیشتر با حضور در جشنواره ها فهمیدم که با چه مشکلاتی رو به رو هستم. معمولا وقتی فیلمی ساخته می شود جدا از سختی هایی که از نظر زمان و هزینه در جریان ساخت برای ما وجود دارد دوست داریم که کارمان دیده شود. برای کارگردان خیلی مهم است که کارش دیده شود و در موردش حرف زده شود. در جشنواره ها اتفاقاتی می افتد که خیلی خوشایند نیست، معلوم نیست بر چه اساسی آثار انتخاب و بررسی می شوند؛ جشنواره تمام می شود بدون اینکه به فیلم های دیگر بپردازند. خیلی از فیلم های خوب با اینکه برایشان زحمت کشیده شده دیده نمی شوند و فقط به کارهایی می پردازند که بارها و بارها درباره آنها صحبت شده است. این قضیه در آینده فیلمسازی یک کارگردان خیلی تاثیر دارد، چرا که ممکن است قدرت و اعتماد به نفسش را از دست بدهد. در جشنواره ها باید همه فیلم های خوب دیده شود و در موردشان حرف زده شود. قصد داری انیمیشن سازی را در آینده به صورت حرفه ای دنبال کنید؟ بله! اما در حوزه تکنیک خودم، یعنی نقاشی روی شیشه. دغدغه شما به عنوان جوانی که تازه وارد عرصه انیمیشن سازی شده است، چیست؟ خیلی دلم می خواهد تکنیک نقاشی روی شیشه در ایران گسترده تر کار شود. در حال حاضر فضا برای این تکنیک کم است و کمتر از این تکنیک استفاده می شود. در همه سراسر دنیا به ویژه ایران بحث این تکنیک بیشتر جشنواره ای است یعنی فقط در جشنواره ها این تکنیک را می بینیم، دلم می خواهد گسترده تر با این تکنیک برخورد شود چون با جریان انیمیشن واقعا سازگار است. یک تکنیک رویا و خیال گونه ای ست که هر اتفاقی را می توان با آن رقم زد. دوست دارم بیشتر در این حیطه فعالیت کنم و بتوانم اتفاقات خوب دیگری در این تکنیک ایجاد کنم. وضعیت آموزشی در حوزه انیمیشن چطور است؟ خیلی بد است. کسی که حرفه ای است اصلا نیاز ندارد که وارد بخش آکادمیک شود، چون چیزی یاد نمی گیرد. من در دانشگاه اساتید خوبی داشتم ولی چیز خاصی یاد نگرفتم، خودم تلاش کردم و با کسانی که کار کردند صحبت کردم. فضای آکادمیک برای انیمیشن کمی بسته است شاید به خاطر اینکه مقطع تحصیلی آن به جز دانشگاه صداوسیما از کارشناسی ارشد شروع می شود. این رشته پایه ای ندارد. برای کسی که می خواهد انیمیشن یاد بگیرد مقطعی که مبانی را به او آموزش دهند و از پایه شروع کند وجود ندارد مگر اینکه خودش خارج از فضای آکادمیک تلاش کند. جا دارد که آموزش انیمیشن از سنین پایین تر شروع شود، این رشته این پتانسیل را دارد که جامعه هم از نظر اقتصادی و هم از نظر فرهنگی و هنری به آن وابسته باشد. انیمیشن های تلویزیون را از نظر محتوا چطور ارزیابی می کنید؟ محتواها که خیلی تکراری شدند، منتهی اتفاقات بهتری نسبت به چند سال پیش دارد، می افتد اما همانطور که گفتم با مفاهیم تکراری روبه رو هستیم، شاید اگر حالت معلم ـ شاگردی را در انیمیشن ایرانی کم کنند بهتر باشد. احساس می کنم نیاز هست که محتوا بررسی شود، اما فرم ها خیلی بهتر شده اند. برای انیمیشن های تلویزیونی مان در چند سال اخیر اتفاقات خوبی افتاده اما نسبت به جهان اگر بخواهیم بسنجیم خیلی عقب هستیم. طرح های دیگری هم دارید؟ بله! روی چند طرح دارم کار می کنم که ایده اولیه شان در ذهنم هست. بخشی از فیلمنامه یکی از طرح ها را هم تقریبا نوشته ام.

انتهای پیام

دیدگاه شما