سطح و اندازه جشنواره مسکو چقدر است و رضا میرکریمی با "دختر" چه گفت که سه جایزه از این جشنواره گرفت؟ به گزارش سرویس فرهنگ و هنر جی پلاس؛ جشنواره بین المللی فیلم مسکو از زمان شوروی سابق با دستور استالین هر ساله در ماه ژوئن برگزار شده و همواره سعی در رقابت با جشنواره های ونیز، برلین و کن را داشت. اگرچه این جشنواره برای خودش کسب اعتبار کرد اما هیچ وقت به سطح آن جشنواره ها نزدیک هم نشد. ** اهمیت جشنواره های بین المللی فیلمسازی در ایران بعد از انقلاب جریان رو به رشدی را طی کرد و فیلم های ایرانی بعد از چند دهه توانستند با حضور در جشنواره های مطرح بین المللی جوایز بسیاری را از آن خود کنند. جشنواره ها اساسا محل گردهمایی نخبگان هنری تاثیر گذار کشورهای مختلف بوده و این جشنواره ها در ابعاد گوناگون قابل بررسی هستند. به تعبیری می توان گفت که جشنواره ها نوعی دیپلماسی آرام هنری را رقم می زنند و آن کشورهایی که در دوره های مختلف می توانند خود و هنر کشور خود را مطرح کنند، وزنه بسیار مهمی در سطح فرهنگی و هنری بین الملل به حساب می آیند. فیلمسازان ایرانی طی ۱۰ سال اخیر با حضور در همین جشنواره های بین المللی سطحی از دیپلماسی فعال هنری را در دنیا برای ایران به ارمغان آورده و نوع نگرش خاصی را نسبت به فرهنگ ایران زمین ایجاد کرده اند. جشنواره های سینمایی معمولا ویترینی برای عرضه فرهنگ و هنر کشورهای جهان هستند و با هجمه ای که سینمای هالیوود در جهان ایجاد کرد اما باز شاهد هستیم که در جشنواره های مطرح جهان این فیلم های غیر هالیوودی هستند که می توانند ذهن مخاطبان و نظر منتقدان را به خود جلب کنند و در این میان سینمای ایران تاکنون از پیش گامان بوده است. یکی از علل این موفقیت تکیه مبنایی فیلم های ایرانی بر اصول و چهارچوب های اخلاقی و داشتن نگاه ژرف در مسایل اجتماعی است. ** جشنواره مسکو جشنواره مسکو از سال ۱۹۳۵ در راه رقابت با جشنواره ونیز شروع به کار کرد. این جشنواره پس از سقوط و تجزیه شوروی، با دولت روسیه به کار خود ادامه داد و رقابت های جشنواره های مطرح کن و برلین را هم در برنامه داشت. باید اذعان کرد که جشنواره های سینمایی نمی توانند از ادبیات غافل باشند چراکه شکل دهی روایت و داستان پردازی، سرآغاز ساخت یک فیلم می شود. از طرفی روسیه در تاریخ هنر، ادبیات غنی و تاثیرگذاری داشته، هر چند این روند در دوران معاصر به خاموشی گراییده و جز نمونه های تاریخی، به ندرت با متون ادبی غنی مواجه می شویم. سینمای روس، اروپای شرقی را رهبری می کرد و در تاریخ هنر بسیار موثر بود و بعد از فروپاشی شوروی نیز همچنان آن سینمای فاخر در اذهان مانده چرا که هنر فیلمسازی در روسیه رو به افول است. نیکتا میخالکوف از هنرمندان برجسته سینمای روس است که چندین بار در جشنواره های مختلف جهانی از جمله فجر شرکت کرده و در کارنامه خود جوایز مهمی از جمله اسکار دارد؛ او دبیر سی و هشتمین جشنواره جهانی مسکو بود. تا سال ها جشنواره مسکو مقابل جشنواره های ونیز و برلین توان رقابت نداشت تا آنکه میخالکوف را به ریاست جشنواره انتخاب کردند و بعد از سال ۱۹۹۹ بعضی کارشناسان معتقدند جشنواره مسکو توانسته گام های بسیار خوب و موثری را در جهانی شدن بردارد و بتواند هم طراز جشنواره های مطرح قرار گیرد. ** جوایز امسال مسکو برای فیلم رضا میرکریمی رضا میرکریمی کارگردان خوش سابقه سینمای ایران که از دهه ۶۰ کار خود را با ساخت فیلم کوتاه و سپس کودک و نوجوان آغاز کرده است با ساخت فیلم "دختر" و شرکت در جشنواره فیلم مسکو توانست تندیس طلایی گئورکی، همچنین فرهاد اصلانی برای بازی در این فیلم جایزه بهترین بازیگر را از آن خود کند. این فیلم توانست جایزه بهترین فیلم فدراسیون سینماگران روسیه را نیز به دست آورد. ** "دختر" چه گفت؟! هشتمین ساخته میرکریمی روایتی از زندگی روزمره جامعه است. این فیلم به قسمتی از معضلات پرداخته و روابط بین فرزند و پدر در ارتباط با تحولات جامعه را آسیب شناسی می کند و ساختاری اجتماعی دارد. "دختر" روایتی از گوشه و کنار اجتماعی است که تحولات ناشی از مدرنیسم، اصول و سنت های حاکم در خانواده را تحت تاثیر قرار داده است. البته در بعضی روایت های سینمایی از فضای اجتماعی ایران بزرگ نمایی و اغراق هایی وجود داشته که حکایت از شناخت ناکافی فیلم سازان از مفهوم واقعی سنت و مدرنیسم دارد. میر کریمی اما سعی کرده در این اثر به فضای واقعی جامعه نزدیک شود تا روایتی دور و قضاوت شده را نشان دهد. ** تفاوتی که فیلم های ایرانی دارند؟ فیلم های ایرانی از نظر بعضی کارشناسان و منتقدین روایتی داستانی و غنی دارند که از فضای واقعی اجتماع دور نیست و همواره ادامه دهنده سنت نوواقعگرایی در هنر است. سینمای ایران روایتی واقعی و دلنشین از صحنه های جزیی زندگی روزمره است که در کلیتی اجتماعی به هم پیوند می خورد. سینمای ایران به تعبیری مدلی از یک سینمای اجتماعی بوده که مقابل سینمای هالیوود قرار می گیرد. قهرمان پروری نا به جا نمی کند و داستان فیلم بعضا از ادبیات اجتماعی اقتباس می شود. به همین جهت سینمای ایران با حضور در جشنواره های تخصصی در جهان توانسته که به عنوان وزنه ای مهم در مقابل سینمای گیشه و سینمای عامه پسند قد علم کند. البته افرادی هم هستند که تعبیر کاملا متفاوتی از جوایز جشنواره های خارجی داشته و معتقدند حداقل بعضی از اینها فریبکاری دشمنان شرق و غرب ایران است که با جایزه دادن به فیلم هایی در آنها به اصطلاح سیاه نمایی یا حداقل در روایت آسیب های اجتماعی جامعه ایرانی غلو شده، فیلمسازان ما را به استمرار در این مسیر ترغیب کنند. سینمای ایران بعد از انقلاب قدمتی چند دهه ای پیدا کرده اما قدرت این سینما گویی ریشه در ادبیات غنی و هوش فیلمساز دارد. دیگر تفاوتی نمی کند جشنواره ها متعلق به کدامیک از کشورها باشند و در شرق یا غرب جهان هر کجا سینمای ایران حضور پیدا کرده، مخاطب خودش را داشته تا جایی که به نقل از برخی منتقدین توانسته در بخش هایی با سینمای آمریکایی رقابت جدی داشته باشد.
گزارش جی پلاس/ "دختر" چه گفت که از مسکو جایزه گرفت؟!
کد خبر:
۵۴۶۲۴۱