جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

برای عکاسی که از اولین و نایاب ترین عکس های تاریخ هنر ایران را گرفت

گزارش جی پلاس/ اسمم چیه؟ اصغر بیچاره... اما بیچاره به اون معنا نیستم!

کد خبر: ۵۴۵۵۸۹
گزارش جی پلاس/ اسمم چیه؟ اصغر بیچاره... اما بیچاره به اون معنا نیستم!

من اسمم چیه؟ اصغر بیچاره... اما بیچاره به آن معنا نیستم! به گزارش خبرنگار فرهنگی جی پلاس؛ اصغر بیچاره از قدیمی های عکاسی ایران است، او یکی از بزرگترین و کاملترین آرشیو های عکس ایران را دارد، در میان اطرافیانش معروف است که منزل او بیشتر شبیه موزه بود. بیچاره از نوجوانی وارد حرفه عکاسی می شود، او اول وارد مغازه عکاسی شده و به عنوان پادو کار می کند اما کم کم علاقه و استعدادش از او یک عکاس حرفه ای می سازد. در تهران آن زمان، عکاسی شغلی خاص و سطح بالا محسوب می شد. بیچاره به لاله زار می رود و مغازه ای برای خود دست و پا می کند؛ شروع فعالیت حرفه ای او بر می گردد به همین دوران یعنی در سال ۱۳۲۰ و در سن تقریبا ۱۴ سالگی و عکاسی کردن در خیابان لاله زار. او در لاله زار عکاسی می کرد و کم کم هنرمندان، نویسندگان، و اهل سینما پایشان به مغازه عکاسی اش باز شد. اصغر بیچاره فعالیت های ارزشمندی را هم در حوزه سینما انجام داد. معمولا مردم او را در فیلم های سینمایی دیده اند اما باید بدانیم که حرفه اصلی او عکاسی بود... بیچاره از وقتی با اهالی سینما آشنا شد، عکاسی سینما را شروع کرد. زمانی که او از عکس های فیلم "دختر لر" کپی گرفت می توان گفت که وارد عرصه سینما شد اما این شروع کار بود و در ادامه تبدیل شد به یک عکاس حرفه ای سینما؛ کسی که بیشتر و کاملترین عکس ها را پس از سال ها در اختیار دارد. منزل بیچاره موزه ای از تاریخ عکاسی معاصر است؛ دوربین های قدیمی از ماشاالله خان عکاسباشی تا عکس هایی از فیلم های تاریخی سینمای ایران. به گفته وی: "وقتی ۱۶ سال داشتم سپنتا کارگردان فیلم "دختر لر" به مغازه من مراجعه کرد و من از دیدنش گیج شدم! خب کارگردان فیلم "دختر لر" بود و همه می شناختنش و خودش هم در فیلم بازی کرده بود." اصغر بیچاره به گفته خودش در نوجوانی سختی های زیادی می کشد. در مغازه ای شروع به کار می کند و پادو می شود، کتک می خورد و کارگری می کند تا بعد از چند سال بالاتر از همان مغازه اتاقی را اجاره می کند و عکاس خانه ای را راه می اندازد به نام شهرزاد. او شروع آشنایی خود با تئاتر را عکاسی از صحنه های نمایش می داند. به هر حال به هر طرفی نگاه کنید، او عکاس است و از عکاسی وارد دنیای هنر شد. بیچاره بعدها بازیگری می کند، فیلم می سازد و با تهیه کنندگی و نویسندگی ادامه می دهد. بیچاره اولین عکس خود را از بازیگر فیلم "دختر لر" روح انگیز سامی نژاد، گرفت. وقتی سپنتا از او می خواهد برایش عکس کپی کند، بیچاره می گوید این عکسها را دو روزه آماده می کنم! شما می توانی این بازیگر نقش اول را بیاوری من عکس بگیرم؟ به این ترتیب بیچاره اولین عکاس تاریخ ایران است که از اولین بازیگر زن اولین فیلم ناطق ایران عکاسی می کند. او در مصاحبه ای که چندین سال پیش انجام داد، در پاسخ به سوالی از تعداد آثارش، گفت: " ببینید من اسمم چیه؟ اصغر بیچاره... ولی بیچاره به اون معنا نیستم. من اگر بخواهم روزی نمایشگاهی از تاریخ شروع تئاتر و رادیو و دوبله بگذارم، جا می خواهد. همه آن عکس ها الان همینجاست. این تاریخ عکاسی در ایران است و فقط برای من نیست. مثل ماشاءالله خان که من کنتاکت عکسش را دارم. عکس ملک الشعرای بهار را قبل از اینکه وکیل بشود و برود توی مجلس، با لباس معممی دارم. اینها همه اسناد است و احتیاج به جا دارد." به گزارش جی پلاس؛ به هر حال اصغر بیچاره برای هنر این کشور زحمت زیادی کشید. او هرگز راضی نشد که عکس هایش توسط انتشاراتی خارج از کشور چاپ شود، چون می گفت که من ایرانی هستم. واقعیت آن است که سالها کسی اصغر بیچاره را یادش نبود، فراموش شده بود، این آرشیو عکس او نیاز به همت مدیران داشت که به نمایش درآید. این گنجینه عظیم تاریخ هنر کشور است و چه حیف که باز هم نادره ای از تاریخ و هنر این کشور را از دست دادیم! اصغر بیچاره در غربت در سن ۸۹ سالگی دار فانی را وداع گفت... گزارش از محمد عارفی تبار

انتهای پیام

دیدگاه شما