سینمای گیشه با گیشه و فروش بیشترزنده است و تلاش می کند که فروش خود را در ایامی مانند نوروز پر و پیمان عرضه کند اما... به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر جی پلاس؛ آن هم سینمایی در وسط شهر، جایی که مخاطبش عموم مردم بود و چشمانش به دست مردمی که بخیل نیستند برای دیدن فیلم و نوستالژی کردن آن و به دنبال روز تخفیف نیم بها نیز نمی گردند، چشم هایم به صندلی های خالی افتاد و تلاشی بیهوده برای آنکه ۴ نفر تماشاچی بشود ۵ نفر! حتی پوستر فیلم هم نتوانسته بود مردم را برای تماشای فیلم تطمیع کند. فیلمی که به مناسبت نوروز ۹۵ بر روی پرده سینما رفته و چه زود کار خود را آغاز کرده است. باز هم حضور بازیگری سرشناس چون رضا عطاران هم یعنی نتوانسته مردم را راضی کند به تماشای این فیلم؟! اما... من سالوادور نیستم! فیلم من سالوادور نیستم با کارگردانی منوچهر هادی و بازی رضا عطاران و یکتا ناصر که به صورت مشترک با دو بازیگر برزیلی پرتغالی ساخته شده، این روزها در سینماهای کشور به نمایش درآمده است. این فیلم که تلاش دارد پیام های اجتماعی و اخلاقی داشته باشد با هزینه بسیار گزاف و دستمزدی به مبلغ یک میلیون دلار برای تنها حدود یک دقیقه حضور ریوالدو بازیکن سابق فوتبال برزیل. فیلمنامه که به عنوان یک سناریوی کمدی شکل گرفته، تلاش دارد با ایجاد صحنه های کمدی از یک مرد ساده دل و همسرش که هر دو معلم هستند، تنگناهای زندگی مذهبی آن ها را در جامعه به تصویر بکشد. برخوردها و چالش های این دو معلم نسبت به دنیای معاصر انگار تا حدود بسیار زیادی به قشری از جامعه که همان معلمان هستند لطمه زده است. فیلم آنقدر فراواقعی پیش می رود و شکل می گیرد که مدام در روند فیلم، بازیگران مجبور به توضیح اتفاقات هستند و با دیالوگ و توضیحی ساده می خواهند واقعیت بخشی کنند. مردم با دیدن رضا عطاران می روند که بخندند و ساعتی را فراغت حاصل کنند اما در همان استفاده از لحظات کمدی نیز این فیلم موفق به نظر نمی آید و این از واکنش های اندک مخاطبان حاضر در سینما کاملا مشهود بود. صحنه های بدون هیجان، کوتاه و پی در پی که از انواع تکنیک های بصری و میزانسن خالی است. با نگاهی گذرا به سینمای گیشه به راحتی می توان دریافت که فیلم هایی که چه بسا از نظر محتوایی نکته ای قابل نداشته اند با بازی حرفه ای و بکارگیری تکنیک های سینمایی در جذب مخاطب بسیار موفق عمل کرده بودند. تکرار بیش از حد موقعیت ها برای خنده ، مخاطب را کسل کرده بود و در نهایت نیز صدای خنده از هیچ کسی بلند نمی شود. واقعا باید دانست که خنداندن مردم آن هم با رشد اجتماعی کنونی در جامعه ما، بسیار مشکل است. پیام اخلاقی دادن اگر هوشمندانه و شعارزده نباشد چه بسیار می تواند تاثیرگذار باشد، همانطور که سست و غیر حرفه ای بودن آن هم به راحتی مخاطب را نسبت به آن منزجر می کند و هشدار می دهد که یک جای کار می لنگد تا نهایتا سینمای گیشه بدون گیشه مانده یا به ضد گیشه تبدیل می شود.
به بهانه شروع اکران های نوروز ۹۵ با فیلم "من سالوادور" نیستم
گزارش جی پلاس: سینمای گیشه بدون گیشه یا ضدگیشه!
کد خبر:
۵۴۱۵۸۲