جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

اولین کارگردان روحانی سینما:

عقلای قم معتقدند زبان امروز مردم سینماست

کد خبر: ۵۳۶۹۶۶
عقلای قم معتقدند زبان امروز مردم سینماست

"عقلای قم می گویند زبان امروز مردم سینما است واگر می خواهیم حرف هایمان را به گوش مردم برسانیم حتما باید از هنر استفاده کنیم که یکی از بهترین هایش سینماست " این جمله بخشی از صحبت های اولین و تنها کارگردان روحانی سینمای ایران است. به گزارش جی پلاس؛ حجت الاسلام امید آقایی که تا به حال سه فیلم کوتاه را کارگردانی کرده، اولین روحانی کارگردان است که در حال حاضر تله فیلمی در مرحله تدوین دارد. تقریباً دو سال است که این روحانی به صورت تجربی و عملی وارد این عرصه شده است. آقایی فیلم نامه ای با عنوان "غیرت" دارد که از جنبه متفاوتی به موضوع روحانیت می پردازد و قرار است اوایل سال ۹۵ فیلمبرداری آن به تهیه کنندگی " محسن علی اکبری" آغاز شود. داستان فراهم شدن سرمایه برای ساخت فیلم کوتاه این روحانی جالب است. حجت الاسلام آقایی تصادف می کند، دست و پایش می شکند، دیه ای بابت دست و پای شکسته به او می دهند و با پول دیه شروع به ساختن فیلم کوتاه می کند. او گفت و گوی کوتاهی با خبرنگار فرهنگی هنری جی پلاس درباره فضای حاکم بر جامعه سینمای ایران انجام داد که در زیر می آید:

  • با توجه به اینکه شما شاید اولین روحانی کارگردانی باشید که وارد سینما شدید و ممکن است در بدو ورود با سختی هایی روبرو بودید، به نظرتان در حال حاضر شرایط برای ورود جوانان به شاخه های هنری مثل کارگردانی و سایر بخش ها چگونه است؟
معتقدم در کشور ما یک جوان و یا هر شخصی که بخواهد در هر زمینه ای فعالیت کند هشتاد در صد از انرژی خود را باید برای حواشی بگذارد و آن بیست در صد باقی مانده را برای متن و کاری که می خواهد انجام دهد، استفاده کند. یعنی هشتاد درصد بپردازد به کارهایی که هیچ ارتباطی به کار اصلیش ندارد و این خیلی سخت است ولی امیدوارم این شرایط روز به روز بهتر شود. البته این اتفاق در حال رخ دادن است و روز به روز فضا بهتر و قانون مند تر می شود هر چند که ما توقع داشتیم این اتفاق خیلی زودتر می افتاد. متاسفانه بیشتر از آنکه قانون بر کارهای ما حاکم باشد، سلایقی به اسم قانون حاکم است. به فرض مثال من به عنوان یک روحانی حتما با سانسور موافق هستم چون در مواقعی و بر سر موضوعاتی حتما باید نظارت صورت بگیرد ولی خط قرمزی هایی که باید توسط قانون مشخص شود در بسیاری از موارد مشخص نیست و فقط سلیقه افراد تعیین کننده خوبی یا بدی یک کار و یک اثر هنری است. به نظر من و در جایگاه یک فیلمساز، آن جوانی که وارد حیطه کار هنری می شود، کتاب می نویسد، قلم می زند، نمایشنامه می نویسد، فیلمنامه می نویسد یا فیلم می سازد، باید بداند که خط قرمزش چه چیزی است. متاسفانه به دلیل مشخص نبودن این خط قرمز ها ممکن است جوانی در زمان مدیریت فردی یک کاری را با خط قرمزهای او بسازد و این مدیر برود و مدیر بعدی بیاید و با خط قرمزهای خودش کار آن جوان را رد کند که طبیعتا به جوان ضربه وارد می شود؛ ضربه سنگینی که بی اساس است.
  • پس به گفته شما سانسورها بر اساس سلیقه افراد صورت می گیرد؟
بله متاسفانه! براساس سلیقه های مختلف افراد انجام می شود نه براساس اصول و قوانین. امید است که فضا برای جوانان باز شود و به جوان ها بیشتر بها بدهند.
  • چطور شد که به فیلمسازی تمایل پیدا کردید؟
عقلای قم می گویند زبان امروز مردم سینما است، یعنی آنچه در پیدا و پنهان زندگی مردم رخنه کرده سینما است و ما اگر می خواهیم حرف هایمان را به گوش مردم برسانیم حتما باید به سمت هنر برویم و یکی از بهترین هنرهایی که می توانیم از آن استفاده کنیم، سینما است.
  • هیچ مخالفتی از طرف روحانیون با کارگردان شدن شما نشد؟!
خیر؛ نه تنها مخالفت نشد بلکه همه اساتید استقبال هم کردند.
  • اگر معتقدید "سینما زبان مردم است" به عنوان یک روحانی چه نظری درباره اخبار و صحبت های بعضا مطرح شده مبنی بر نامناسب بودن محیط سینما و ساخت فیلم ها دارید؟ این فضا را چگونه درک کرده اید؟
بنده در این محیط و تا به این لحظه با انسان هایی با شرف کار کرده ام؛ انسان هایی بسیار دوست داشتنی، بسیار انسان دوست و مردمی دیندار در این محیط دیده ام. اگر دوستان چیزهای دیگری دیده اند، باید بگویم که من هنوز ندیده ام. افرادی که تاکنون با آنها برخورد داشته ام چه به عنوان عوامل پشت دوربین و چه عوامل جلوی دوربین، همه انسان هایی با شخصیت و قابل احترام بوده اند.
  • با وجود مشکلاتی که سر راه جوانان برای ورود به عرصه های هنری وجود دارد و باعث دلسردی آنان می شود، چه پیشنهاد به آنها برای ورود به هنر دارید؟
حتما باید این اتفاق بیافتد و آنهایی که دغدغه دارند باید وارد شوند و بتوانند هرکدام یک قدم هم که شده به این فرهنگ غنی که داریم، کمک کنند.
  • موضوع تله فیلم شما چیست؟
اجتماعی است و به نوعی درد مردم جامعه را بیان می کند و به مشکلات مردم می پردازد.
  • بسیاری از سینماگران ما تمایل به گفتن مشکلات و معضلات جامعه و درد مردم دارند اما از طرفی مساله سیاه نمایی هم از سوی افراد دیگری مطرح می شود. از نظر شما وجه تمایز این دو چیست؟
من مخالف این هستم که بخواهیم یک فضای تیره و تار نشان دهیم چرا که اینطور نیست. ما در این جامعه زندگی می کنیم و طیف هایی را می بینیم که زندگی خیلی خوبی دارند و متاسفانه گروه هایی هم هستند که مشکلات بسیاری دارند. معتقدم باید همه اینها را با هم ببینیم. ما پیشرفت های خیلی خوبی کردیم ولی متاسفانه جاهایی نیز کم کاری های زیادی داشتیم. اگر آن پیشرفت ها را در کنار کم کاری ها نشان دهیم، این سیاه نمایی نیست ولی اگر هرچه پیشرفت بوده و هرچه کارهای مثبت بوده آنها را اصلا نبینیم و فقط به مشکلاتی که وجود دارد بپردازیم، مطمئنا این می شود سیاه نمایی.
انتهای پیام

دیدگاه شما