به گزارش جی پلاس، «فرانچسکو روزاریو کاپرا» متولد ۱۸ می ۱۸۹۷ در سیسیل ایتالیا، در شش سالگی بههمراه خانواده به آمریکا مهاجرت کرد. وی در سال ۱۹۱۸ در رشته مهندسی شیمی از دانشکده فنی کالیفرنیا فارغالتحصیل شد و در جنگ جهانی اول در ارتش آمریکا حضور داشت و در سال ۱۹۲۰ با قبول شهروندی آمریکا، نام «فرانک روسل کاپرا» را برای خود انتخاب کرد. او بازیگری را با حضور در فیلمهای صامت شروع کرد، هرچند کارگردانی و نگارش فیلمنامه آثار کمدی صامت را نیز برعهده داشت. پس از آنکه کاپرا در سال ۱۹۳۴ فیلم «در یک شب اتفاق افتاد» را با مشکلات زیاد ساخت، شروع به کارگردانی آثار برجسته دیگری برای کمپانی کلمبیا کرد که از آن جمله میتوان از «نمیتوانی این را با خودت ببری»، «چه زندگی شگفتانگیزی»، «افق گمشده» و «آقای اسمیت به واشنگتن میرود» نام برد. بازیگران زیادی چون «گری کوپر»، «جین آرتور»، «جیمز استوارت» و «باربارا استانکی» بخش عمدهای از موفقیتهای سینماییشان را مدیون «کاپرا» بودهاند. فیلمهای کاپرا در دههی ۳۰ میلادی موفقیتهای چشمگیری در جوایز آکادمی اسکار بهدست آورند. «در یک شب اتفاق افتاد» اولین فیلم کاپرا بود که توانست پنج جایزه بهترین کارگردانی، بهترین فیلم، بهترین بازیگر مرد و زن و بهترین فیلمنامه را بهدست آورد. در سال ۱۹۳۶ او دومین جایزهی اسکار بهترین کارگردانی خود را برای «آقای دیدز به شهر میرود» کسب کرد. دو سال بعد، او سومین جایزه اسکار بهترین کارگردانی خود را در مدت تنها پنج سال به کارنامه افتخارات خود افزود و اینبار «نمیتوانی این را با خودت ببری» اسکار بهترین فیلم را نیز برای او بههمراه آورد. او علاوهبر سه جایزهی اسکار بهترین کارگردانی، سهبار برای فیلمهای «بانویی برای یک روز»، «آقای اسمیت به واشنگتن میرود» و «یک زندگی شگفتانگیز» نامزدی بهترین کارگردانی اسکار را تجربه کرد. کاپرا روز پنجم مارس ۱۹۳۶ میزبانی مراسم هشتمین دورهی جوایز اسکار و طی سالهای ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۹ ریاست آکادمی اسکار را برعهده داشت. وی در جریان جنگ جهانی دوم هشت اثر مستند از جمله «مقدمهای بر جنگ» (۱۹۴۲)، «حمله نازی» (۱۹۴۲)،« جنگ بریتانیا» (۱۹۴۳)، «تفرقه و حکومت» (۱۹۴۳) و «دشمنت را بشناس: ژاپن» (۱۹۴۵) را کارگردانی کرد. فیلم مستند هفت اپیزودی «چرا میجنگیم» شاهکار تبلیغاتی «کاپرا» محسوب میشود که موفق به کسب جایزه اسکار شد. همچنین فیلم «مقدمهای برجنگ» او توانست در سال ۱۹۴۲ جایزه اسکار بهترین اثر مستند بلند را برای او بههمراه آورد. کاپرا خود این آثار مستند را از بهترین ساختههایش میدانست. فیلم «چه زندگی شگفتانگیزی» اگرچه در گیشههای سینما به هیچ عنوان موفق نبود، اما در پنج بخش نامزد اسکار شد و از سوی انجمن فیلم آمریکا در فهرست یکصد فیلم برتر تاریخ سینما قرار گرفت. کاپرا آخرین فیلم خود را در سال ۱۹۶۱ با نام «مشتی معجزه» (در ایران به «معجزه سیب» معروف است) را ساخت. او همچنین قصد ساخت اثری عملی داستانی را نیز داشت که حتی به مرحله پیشتولید نیز نرسید. پیامی که کاپرا در فیلمهایش قصد دارد به خواننده القا کند، خوب بودن ذات بشریت و ارزش ایثار و فداکاری است. این کارگردان برجسته هالیوود سرانجام روز سوم سپتامبر ۱۹۹۱ در سن ۹۴ سالگی براثر ایست قلبی در کالیفرنیا آمریکا درگذشت. پنج فیلم از ساختههای کاپرا شامل «مرد قوی» (۱۹۲۶)، «در یک شب اتفاق افتاد» (۱۹۳۴)، «آقای اسمیت به واشنگتن میرود» (۱۹۳۹)، «چرا میجنگیم» (۱۹۴۲)، بههمراه «یک زندگی شگفتانگیز» (۱۹۴۶) در آرشیو ملی فیلم آمریکا بهعنوان میراث فرهنگی قرار دارند. از دیگر ساختههای این کارگردان ایتالیاییالاصل میتوان از «قدرت رسانه» (۱۹۲۸)، «زیردریایی» (۱۹۲۸)، «راه قدرت» (۱۹۲۸)، «پرواز» (۱۹۲۹)، «جنون آمریکایی» (۱۹۳۲)، «چای تلخ ژنرال ین» (۱۹۳۲) و «ممنوعه» (۱۹۳۲) نام برد. کاپرا طی چندین دهه فعالیت سینمایی افتخارات و جوایز متعددی را بهدست آورد که از مهمترین آنها میتوان به جایزه یک عمر دستاورد سینمایی از انجمن فیلم آمریکا، یک عمر دستاورد سینمایی از انجمن کارگردانان آمریکا، جایزه بهترین فیلم از جوایز گلدن گلوب (۱۹۴۷) برای «یک زندگی شگفتانگیز»، شیرطلایی افتخاری جشنواره ونیز (۱۹۸۲)، تقدیر ویژه از جشنواره ونیز (۱۹۳۶) برای «آقای دیدز به شهر میرود» اشاره کرد. منبع: ایسنا
برای ۱۱۸ سالگی «فرانک کاپرا»
امروز (دوشنبه) یکصدوهجدهمین سالروز تولد «فرانک کاپرا»، کارگردان سرشناس سینمای جهان و برندهی سه جایزهی اسکار بهترین کارگردانی است.
کد خبر:
۵۲۴۹۶۴