جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

بازیگرانی که خبرنگار شدند

گرچه سینماگران خارجی مدت‌هاست که به ظرفیت حرفه خبرنگاری و دنیای روزنامه‌نگاری پی برده‌اند اما فیلمسازان ایرانی خیلی کم سراغ این حرفه رفته‌اند و آثار سینمایی و تلویزیونی در این زمینه انگشت شمار است.

کد خبر: ۵۱۹۴۳۱
بازیگرانی که خبرنگار شدند

به گزارش جی پلاس، «سرب»، «کلوز آپ»، «قرمز»، «پارتی»، «زندگی خصوصی»، «در قلب من»، «کیف انگلیسی»، «پلیس جوان»، «شب های برره»، «آشپرباشی» و «ساختمان »۸۵ از جمله فیلم و سریال هایی هستند که در تصویر خبرنگار را در قاب دوربین به نمایش می گذارند.

سرب (۱۳۶۷): مسعود کیمیایی در یکی از بهترین آثار بعد از انقلابش یعنی «سرب» شخصیتی را قهرمان اصلی فیلمش قرار می‌دهد که شغلش خبرنگاری است. میرزاحسن در پی یک توطئه متهم به قتل یک پیرمرد یهودی می‌شود. او برادر کوچکش، نوری با بازی مرحوم هادی اسلامی را به یاری می‌خواند تا زوج جوانی را که شاهد قتل بوده‌اند و قاتل اصلی را می‌شناسند، بیاید و او را از زندان خلاص کند. شغل این برادر کوچک که اتفاقا گوشه‌گیر است و از فامیل فاصله گرفته، روزنامه‌نگاری است؛ آن‌هم در دوران مصدق و آیت‌الله کاشانی و قضایای مربوط به ملی شدن صنعت نفت. نوری شاهد اصلی قتل را می‌یابد و به دادگاه می‌آوردش برای شهادت دادن و خلاصی برادر بزرگ‌تر از زندان و در این راه از بذل جانش نیز دریغ نمی‌ کند.

سرب یکی از معدود فیلم‌ های تاریخ سینمای ایران است که یک خبرنگار را در مقام شخصیت اول و اصلی خود قرار می‌ دهد. بازی مرحوم اسلامی در این نقش نیز همچنان خاطره‌انگیز و به یاد ماندنی است، برای سینما دوستان در وهله اول و برای هواداران دو آتشه مسعود کیمیایی در مرتبه دوم. جلال مقدم، فریماه فرجامی، امین تارخ، جمشید مشایخی و فتحعلی اویسی دیگر بازیگران فیلم خوب کیمیایی هستند.

کلوزآپ (۱۳۶۸): خبرنگار فیلم کلوزآپ یا نمای نزدیک عباس کیارستمی نقشی فرعی دارد اما حضورش بسیار تاثیرگذار است. اصلا خود اوست که با افشاگری‌ اش اتفاقات بعدی فیلم را رقم می‌ زند، به تعبیر بهتر، محرک درامی است که شکل می‌ گیرد.

«جوانی دوستدار سینما به‌دلیل شباهت ظاهری و فیزیکی‌ اش خود را به‌عنوان محسن مخملباف به یک خانواده معرفی و قالب می‌ کند و به بهانه ساختن فیلم پایش به خانه آنها باز می‌ شود. پدر خانواده که به وی مشکوک است به کمک یکی از دوستانش که آهنگساز تلویزیون است از طریق حسن فرازمند، خبرنگار وقت مجله سروش، هویت جوان را برملا می‌ کنند و پس از دستگیری او را به دادگاه می‌ کشانند...»

نکته جالب فیلم کیارستمی این است که تمام بازیگرانش در اصل نقش خود را بازی می‌ کنند. مثلا سربازی که جوان عشق سینما را در فیلم دستگیر می‌ کند دقیقا همان سربازی است که در عالم واقع او را دستگیر کرده بود. خبرنگار فیلم هم که واقعا خبرنگار است. چند سال بعد کلوزآپ توسط نشریه «سایت اند ساوند» در فهرست ۵۰ فیلم برتر تاریخ سینما قرار می‌ گیرد.

قرمز (۱۳۷۷): فیلم روان‌ شناسانه فریدون جیرانی بر مدار اختلافات یک زن با شوهر روان‌ پریش‌ اش دور می‌ زند. در این میان زن جوان در راه آمد و شد به دادگاه خانواده با یک زوج خبرنگار آشنا می‌ شود که کارشان تهیه خبر و گرفتن مصاحبه از زوج‌ هایی است که دامنه اختلاف‌ شان آن‌قدر بالا گرفته که به پایان خط رسیده‌ اند. نقش این زوج خبرنگار را شهره سلطانی و پیمان شریعتی بازی می‌ کنند.

جیرانی که خود سابقه سال‌ ها کار مطبوعاتی دارد از یک زوج خبرنگار در فیلمش بهره می‌ گیرد، هر چند که نقش‌ شان آنچنان که باید و شاید پر رنگ نیست و دیده نمی‌ شود. زوج هدیه تهرانی و محمدرضا فروتن همه نگاه‌ها و توجهات را یکسره برای خود قبضه کرده‌ اند. قرمز در گیشه یکی از موفق‌ ترین فیلم‌ های اکران شده در سال ۱۳۷۷ می‌ شود.

پارتی (۱۳۷۸): این فیلم تحت تاثیر فضای بوجود آمده پس از دوم خرداد ۷۶ ساخته می‌ شود. در اثر سامان مقدم، علی مصفا در نقش روزنامه‌ نگار جوانی ظاهر می‌ شود که بر اثر چاپ مطلبی در نشریه خود به زندان افتاده و دوستان نزدیکش در تکاپو و تلاش هستند تا راهی برای خلاصی او بیابند. فیلم بشدت متاثر از شعار زدگی‌ های سال‌ های میانی دهه ۷۰ است و همین نقطه ضعف باعث می‌ شود که تاریخ مصرف پیدا کند و شمایل فرا زمانی‌ اش را از دست بدهد.

هدیه تهرانی، مهدی خیامی، سروش گودرزی، اسماعیل شنگله و سعید بزرگی دیگر بازیگران این فیلم هستند. بازی بشدت احساسی و تصنعی هدیه تهرانی شعار زدگی و بیانیه صادر کردن فیلم را مضاعف می‌ کند. پارتی البته به علت نام جذاب و حاشیه‌ هایش در گیشه موفق است و گلیم خودش را از آب بیرون می‌ کشد.

در قلب من (۱۳۷۷): این‌بار هم علی دهکردی خبرنگار می‌ شود در سریال حمید لبخنده «در قلب من». البته تصویری که بیننده از این خبرنگار می‌ بیند، شخصیت حاشیه‌ ای و در عین حال خنثی و مثبتی است که فقط در حال آب‌ دادن گل‌ ها و رسیدگی به گلدان‌ هایش است. دهکردی در این سریال نقش دایی پویا امینی و رزیتا غفاری، دو جوان یک خانواده مرفه را بازی می‌ کند که عمده فعالیتش در جلوی دوربین به مشاوره دادن به خواهر زاده‌ هایش خلاصه می‌ شود. سریال در قلب من اما به مانند سلفش «در پناه تو» پر مخاطب می‌ شود.

کیف انگلیسی (۱۳۷۸): فضای سریال قابل دفاع سیدضیاءالدین دری به سال‌ های میانی دهه ۲۰ شمسی موسوم به سال‌ های طلایی باز می‌ گردد. منصور ادیبان، جوانی برآمده از خانواده‌ ای متوسط و فارغ‌التحصیل رشته حقوق از فرانسه پس از راهیابی‌ اش به مجلس شورای ملی به‌ عنوان نماینده، درصدد چاپ روزنامه‌ ای با عنوان «ایران آزاد» برمی‌ آید. منابع مالی راه‌ اندازی روزنامه هم توسط جوان مشکوک‌ الهویه‌ای به نام هوشنگ با بازی محمدرضا شریفی‌ نیا تامین می‌ شود. ادیبان البته در پایان سریال عاقبت به‌ خیر نمی‌ شود و می‌ رود زیر یوغ انگلیسی‌ ها، اما کیف انگلیسی با موسیقی خاطره‌انگیز فرهاد فخرالدینی یکی از ماندگارترین آثار بصری تلویزیون نام می‌ گیرد. در این سریال بیننده عام تا حدودی با مصائب و مشکلات کار روزنامه‌ نگاری آشنا می‌ شود. لیلا حاتمی، سیروس گرجستانی، فرهاد اصلانی، صبا کمالی و قطب‌الدین صادقی دیگر بازیگران سریال خوش‌ ساخت دری هستند.

پلیس جوان (۱۳۸۰): سریالی که آمده است تصویری بومی و ایرانی از پلیس کشورمان ارائه دهد در بطن خود یک شخصیت ویژه هم دارد؛ یک خبرنگار خانم که اتفاقا زیاد هم به کلانتری رفت و آمد می‌ کند تا مگر کمک‌ حال پلیس جوان خوش‌ تیپی با بازی شهاب حسینی در پیدا کردن سر نخی از نامزدش و البته رتق و فتق پرونده‌ های جاری باشد. سریال با وجود موفق بودن در جذب مخاطب اما تصویر واقع‌ بینانه‌ ای از خبرنگاران معاصر ایرانی به نمایش نمی‌ گذارد. مریلا زارعی در نقش خانم خبرنگار گویا بیشتر دلبسته پلیس جوان است تا شغلش و سبب‌ ساز حضور پر رنگش هم همین علاقه یکطرفه است تا وجدان کاری و تعهد اخلاقی.

داریوش ارجمند، پروانه معصومی، سعید نیکپور، فرهاد اصلانی و میترا حجار در کنار شهاب حسینی و مریلا زارعی تیم بازیگری ساخته سیروس مقدم را تشکیل می‌ دهند.

شب‌های برره (۱۳۸۴): مهران مدیری، سردبیر یک روزنامه خیالی دهه ۲۰ شمسی را در ناکجا آبادی به نام برره قرار می‌ دهد تا از تقابل دو فرهنگ متفاوت اتفاقاتی را خلق کند و داستان را به جلو ببرد.

کیانوش استقرار زاده با بازی سیامک انصاری، سردبیر یک روزنامه در زمان رضاشاه پهلوی است. وی با نوشتن مقاله‌ ای انتقادی به تبعید در نقاط دور دست ایران محکوم می‌ شود. در بین راه اتفاقاتی پای او را به روستایی به نام برره باز می‌ کند. او که از رفتارهای عجیب و گاه مضحک اهالی روستا شگفت‌ زده شده تلاش می‌ کند با چاپ روزنامه‌ ای هر چند کوچک و کم محتوا گامی بردارد در آموزش عامه و بالابردن سطح سواد و فهم و درک‌ شان از مسائل زندگی به‌طور کل استقرار زاده حتی سعی در تربیت دو خبرنگار برای روزنامه خود هم می‌ کند که البته به مرور زمان متوجه می‌ شود کار سختی در پیش دارد.

آشپزباشی (۱۳۸۸): در میان دعوای زناشویی شخصیت‌ های اصلی سریال محمدرضا هنرمند «آشپزباشی» ناگهان سر و کله یک خبرنگار در رستوران‌ شان پیدا می‌ شود که آمده است سر و گوشی آب بدهد. مرد خانواده (پرویز پرستویی) که می‌ پندارد توسط همسرش تحقیر شده آن‌ هم جلوی آشنا و غریبه و از این بابت اعصاب ندارد، خبرنگار مذکور را می‌ نوازد. خبرنگار تهدید به شکایت می‌ کند. زن خانواده او را به رستوران فرا می‌ خواند و با یک وعده غذای چرب و چیلی از شکایت منصرفش می‌ کند و قضیه ختم به خیر می‌ شود.

بسیاری نشان دادن چنین تصویری از خبرنگاران را یک توهین و ظلم به این قشر می‌ خوانند. حتی کار به صحن مجلس هم کشیده می‌ شود و نماینده‌ مردم اردبیل نسبت به توهین به خبرنگاران در این سریال‌ تذکر می‌ دهد.

ساختمان ۸۵ (۱۳۸۹): در سریال مهدی فخیم‌زاده با خبرنگاری مواجه هستیم که شخصیتش بیشتر شبیه جنایی‌ نویسان مطبوعاتی است. او که فرزند یک بازپرس جنایی است سعی می‌ کند از موقعیت پدر استفاده کرده و حتی از او در حاضر شدن بر سر صحنه‌ های جنایت سبقت بگیرد تا مگر خوراک خوبی برای صفحه حوادث جریده‌ ای که در آن مشغول به کار است فراهم کند.

«ساختمان ۸۵» به نوعی بازتاب‌ دهنده بخشی از کوشش‌ های شبانه‌ روزی و گاه و بیگاه خبرنگاران حوزه حوادث است که در همه ساعات شبانه‌ روز بر سر صحنه‌ های جنایتی که دیدنشان کار هر کسی نیست، حاضر می‌ شوند.

زندگی خصوصی (۱۳۹۰): یکی از آثار جنجالی به نمایش درآمده در سال ۹۰ است که البته با جدی‌ شدن مخالفت‌ ها از پرده سینماها پایین کشیده می‌ شود. حسین فرح‌بخش که اهالی سینما او را بیشتر به عنوان تهیه‌ کننده می‌ شناسند برای ساخت دومین فیلمش زندگی روزنامه‌ نگاری به نام ابراهیم را دستمایه قرار می‌دهد که در ابتدا فردی تندرو بوده و پس از اخراج از مقام‌ های دولتی خود به‌عنوان اپوزیسیون در روزنامه‌ اش مطالب جنجالی‌ را منتشر می‌ کند و شیوه زندگی‌ اش به‌طور کامل عوض می‌ شود. او با وجود تاهل وارد یک رابطه چند روزه با زنی جوان می‌ شود غافل از آن‌که تبعات این مراوده هر چند کوتاه به همین سادگی او را رها نخواهد کرد. اصرار و الحاح معشوقه تازه از راه رسیده چنان عرصه را بر ابراهیم تنگ می‌ کند که در نهایت دست به قتل او می‌ زند.

حواشی و مخالفت‌ های همزمان با اکران فیلم « زندگی خصوصی» باعث می‌ شود فرصتی برای نقد کارشناسانه و بی‌ غرض فیلم و بررسی نقاط قوت و ضعف آن از سوی کارشناسان فراهم نیاید.

منبع: جام جم

انتهای پیام

دیدگاه شما