جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

جی پلاس: در چهارمین شب جشنواره تئاتر فجر چه گذشت؟

کد خبر: ۵۱۷۷۷۵
جی پلاس: در چهارمین شب جشنواره تئاتر فجر چه گذشت؟

سی و سومین جشنواره تئاتر فجر میزبان استعدادهای جوانی است؛ جوانانی اغلب شهرستانی که نگاه تازه ای را وارد تئاتر کرده اند. به گزارش خبرنگار جی پلاس، نمایش هایی از بخش «مرور» در بخش «بین الملل» جشنواره تئاتر فجر، که افتخاراتی از تئاتر ایران هستند به نمایش در آمد. به این ترتیب تلاش هایی در تمامی این سال ها صورت گرفته که نتیجه آن وجود برخی از هنرمندان به نام و سرشناس است که می توان به حضورشان در تئاتر افتخار کرد. در شب چهارم جشنواره، نمایش «من» از کارهای «فرهاد تجویدی» در بخش مسابقه بین الملل خوش درخشید. نمایشی که به لحاظ ایجاد هماهنگی و ضرباهنگ در یک جمع ۵۰ نفره مثال زدنی است. کارگردانی «من» بسیار سخت است و این خود گواه اتفاقی است که کمتر کارگردان ایرانی از پس آن برخواهد آمد. «من» درباره مشکلات جوانان است. به ویژه آن ‌هایی که خودشان دوست دارند بازیگر بشوند، اما در این میان باید به زندگی و دغدغه‌هایشان بپردازند. تجویدی می داند چگونه از انرژی جوانان بیشترین بهره را ببرد. در همین شب نمایش «کامنت» از «یوسف باپیری» است درباره «آذر»؛ دختری که به دلیل آب پاشیدن بر صورتش سکته می کند و او فکر می کند که در این روزهای زیاد شدن اسید پاشی، چنین بلایی گریبانش را گرفته است. حالا «حسن»، متهم به قتل است. جوانی که در شانزده سالگی گرفتار امری سهوی شده اما در ۲۱ سالگی امکان اعدامش روز به روز بیشتر خواهد شد. اما حسن دوست دارد زنده بماند حتی اگر این زندگی در حبس ابد و در کنار زندانیان تعریف شده باشد. همۀ این نمایش، ۷۰ دقیقه است اما فقط ده دقیقه آخر به امر گره گشایی این ماجرا منجر می شود. در شب چهارم نیز دو نمایش دیگر اجرا شد. نمایش «پرواز بر فراز شهر» نوشته «آنوش آسلی بکیان» و کار «نازینه گرگوریان» شاید بهتر بود که در جشنواره عروسکی اجرا شود که برای عروسکی ها، بیشتر یک پیشنهاد تلفیق عروسک و آدم را مطرح می‌ کرد. در نمایش «پرواز بر فراز شهر» از ارمنستان تلفیق نمایش صحنه ای و عروسکی ایجاد شده بود. بخشی از اجرا متکی به زبان است و بخشی هم متکی به تصویر و زبان ارمنی که چندان آشنایی برای مخاطبانش ندارد، مگر خود هموطنان ارمنی که با این زبان آشنایی قبلی دارند. در این نمایش زنی نابینا عاشق دکتر جراحش می شود اما پس از بینایی و زندگی با همان شخص، حس و حال عاشقانه اش را از دست می دهد. شاید تمثیل بینایی است که عشق و معرفت را پیش رویش قرار می دهد و او کشف می کند که دنیای زیبایش را باید در جایی دیگر بیابد. بعد از تماشای این نمایش نظر «شیوا خسرو مهر» را جویا شدیم، وی که در شب چهارم تنها نمایش «پرواز بر فراز شهر» را دیده بود گفت: متاسفانه کسانی که در بخش بین الملل جشنواره تئاتر فجر شرکت می کنند فراموش می کنند که اکثر تماشاگران به آن زبان تسلط ندارند و در این بخش بیشتر تمرکز باید بر روی بازی بازیگران باشد . پارت اول نمایش با اینکه دیالوگ هم داشت ولی بازی زن نمایش آنقدر زیبا بود که ریتم آن حفظ می شد ولی در پارت دوم متاسفانه چون دیالوگ محور بود، خیلی از افراد سالن را ترک کردند و ریتم افتاده بود و تماشاگرانی که به زبان ارمنی تسلط نداشتند عملا بخش دوم نمایش را درک نکردند. ولی آقای سمندریان به ما یاد دادند که حتی کارهای ضعیف را هم ببینیم چون حاصلی برای ما دارد به نام تجربه، من هم امشب از این تئاتر تجربه های جدیدی را به دست آوردم؛ استفاده از کاموا و پارچه یا استفاده از بازی به جای کلام من را به دیدن این تئاتر ترغیب کرد. البته به عنوان یک تئاتر جشنواره ای ضعف هایی را هم داشت ولی به طور کل نمره قبولی را از طرف من گرفت در غیر این صورت نمایش را ترک می کردم.

انتهای پیام

دیدگاه شما