جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

به مناسبت پخش «خروج کارگران از کارخانه»؛

«برادران لومیر» و سینما + فیلم

کد خبر: ۵۱۵۵۱۳
«برادران لومیر» و سینما + فیلم

[video mp4="http://jplus.jamaran.ir/culture/wp-content/uploads/2014/12/EarlyLumiereFilm.mp4"][/video] نخستین نمونه فیلم یا تصاویر متحرک را «ادیسون»، مخترع معروف آمریکایى، ساخت و در سال ۱۸۸۸ میلادی این اختراع خود را در آمریکا ثبت کرد. ولی آن را دنبال نکرد و به کارهای علمی دیگر پرداخت. در این زمان یک مخترع فرانسوی به نام «لویى لومیر» این فکر را دنبال کرد و در سال ۱۸۹۵ میلادی چند صحنه از وقایع روزمره و نمایش های کوتاه کمدی را فیلم برداری کرد. او در روز ۲۸ دسامبر آن سال این فیلم را در یک سالن کوچک زیرزمینی در پاریس به معرض نمایش گذاشت.

به گزارش خبرنگار جی پلاس، «لویی لومیر» متولد پنجم اکتبر سال ۱۸۶۴ میلادی، در جوانی به دلیل علاقه به هنر عکاسی، در شهر لیون فرانسه مدیریت کارخانه تولید دوربین های عکاسی و متعلقاتش را برعهده گرفت و با کمک برادرش، آگوست، آن را توسعه بخشید. این دو برادر، پس از مدتی توانستند نخستین دوربین فیلمبرداری را بسازند. دوربینی که هر تصویر آن مشتمل بر ۲۴ فریم بود و اساس سینمای امروز جهان را تشکیل می داد. این اتفاق در سال ۱۸۹۵ میلادی رخ داد و برادران لومیر برای نمایش اختراع خود، مکانی را در پاریس اجاره کردند. این نمایش با واکنش های عجیب و غریب مردم رو به رو شد. در صحنه حرکت قطار به سمت دوربین، تماشاچیان به تصور آمدن قطار به سمت آنها، پا به فرار گذاشتند و با وحشت بسیار سالن را ترک کردند! «خروج کارگران از کارخانه» را می توان نخستین فیلم این دو به حساب آورد و نخستین فیلم تاریخ سینماست. آثار ساخته شده توسط لومیرها بیشتر شامل فیلم های مستند و شوخی های ساده بود که برای تماشاگران بسیار جذاب بود. برادران لومیر ده ها فیلم کوتاه ساختند که همه آنها صرفاً از یک نما تشکیل می شد و قطع، وصل و تدوین در آنها وجود نداشت. این دو تا سال ۱۸۹۸ میلادی به ساخت و تولید فیلم ادامه دادند و از آن به بعد روی ساخت دوربین های عکاسی و فیلمبرداری متمرکز شده و دیگرانی مثل «ژرژ مه لیس» در آغاز قرن بیستم میلادی به ساخت فیلم روی آوردند. « ژرژ مه لیس» باعث تکامل فن سینما شد. دیدگاه مه لیس نسبت به سینما یک دیدگاه تئاتری بود. او پرده های گوناگونی از نمایش را فیلمبرداری می کرد و سپس این پرده ها را به یکدیگر متصل می کرد. ژرژ مه لیس همچنین پدیدآورنده فن «تروکاژ» در سینماست. پس از مه لیس، «ادوین اس پورتر» باعث تکامل بنیادین و ساختاری سینما شد. او با ساختن فیلم‌های «زندگی آتش‌نشان آمریکایی» و «سرقت بزرگ قطار» سینما را به عنوان پدیده ای که امروزه می شناسیم معرفی کرد. سینمای پورتر دیگر ارتباطی به تئاتر نداشت و هنری مستقل و جدید تبدیل شده بود. پورتر، پیشگام فن تدوین فیلم نیز شمرده می شود. راهی که او در سینما آغاز کرد، در نهایت به سینمای داستانگوی هالیوود منجر شد. در دوران سینمای صامت، موسیقی نقش مهمی در پیشبرد داستان داشت و این امر را در کمدی های مشهور آن زمان شاهد هستیم. پس از آنکه صدا وارد سینما شد و بازیگران مجبور به ادای دیالوگ جلوی دوربین شدند، بسیاری از بازیگران دوره سینمای صامت به ناچار بازنشسته و دیگران جای آنها را گرفتند. وقوع جنگ دوم جهانی که بسیاری از کشورها را درگیر خود کرده بود، دستمایه مناسبی برای تولید فیلم های جنگی بود که هر کدام از آنها از زاویه ای به این موضوع توجه می کردند. با پایان جنگ، سینمای آمریکا که در قیاس با دیگر کشورهای اروپایی کمتر آسیب دیده بود، صنعت یاد شده را قبضه کرده و بخش عمده ای از تولیدات سینما را به خود اختصاص داد و از این رهگذر سود هنگفتی را نصیب خود کرد. برادران لومیر در سال ۱۸۹۵ سینماتوگراف (اولین دوربین فیلم برداری) را اختراع کردند. هر چند نمی توان این دو برادر فرانسوی را یگانه افرادی دانست که به پیدایش هنر سینما کمک کردند. پیدایش سینما و فن فیلمبرداری خود مرهون پیشرفت های بسیار زیادی هم در عرصه تکامل نگاتیو بود و هم تکامل دستگاه های اولیه عکاسی. به طوری که نمی توان قاطعانه از یک نفر به عنوان مخترع سینما نام برد. دستگاه هایی همچون کینتوسکوپ، ویتاسکوپ و بایوسکوپ همگی در پیدایش دستگاه سینماتوگراف موثر بوده‌اند.
انتهای پیام

دیدگاه شما