ما با سینما مخالف نیستیم، ما با فحشا مخالفیم. سینماى ما مرکز فحشاست. ما با سینما مخالف نیستیم، ما با مرکز فحشا مخالفیم. ما با رادیو مخالف نیستیم، ما با فحشا مخالفیم. ما با تلویزیون مخالف نیستیم، ما با آن چیزى که در خدمت اجانب براى عقب نگهداشتن جوانان ما و از دست دادن نیروى انسانى ماست، با آن مخالف هستیم. ما کى مخالفت کردیم با تجدد؟ با مراتب تجدد؟ مظاهر تجدد وقتى که از اروپا پایش را در شرق گذاشت ـ خصوصاً در ایران ـ مرکز [عظیمى] که باید از آن استفاده تمدن بکنند ما را به توحش کشانده است. سینما یکى از مظاهر تمدن است که باید در خدمت این مردم، در خدمت تربیت این مردم باشد و شما مى دانید که جوانهاى ما را این ها به تباهى کشیده اند و همین طور سایر این مراکز ما با این ها در این جهات مخالف هستیم.
به گزارش جی پلاس، این مطالب، فرمایشات امام خمینی(ره) در هنگام بازگشت به میهن در سخنرانی تاریخی که ایشان در بهشت زهرا(س) در ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ انجام دادند، بود که نشان از توجه امام راحل به مقوله هنر هفتم داشت. سینما از سالهای دور همواره یکی از تفریحات فرهنگی شهروندان به حساب آمده و هماکنون سینما بهدلیل تبدیل شدن به صنعت اهمیت ویژهای یافتهای است. اما رشد نامتوازن شهرهای ایران باعث شده که یک استان سینماهای بسیاری داشته باشد و استانهای دیگر به سختی در درون خود یک سینما جای دهند. این امر باعث شده که شهرهای مختلف کشور سهم آنچنانی در عرصه محصولات فرهنگی بهویژه در هنر هفتم نداشته باشند. به همین خاطر باید از مسئولان ذیربط پرسید چرا همانطوری که به وضعیت سینماهای پایتخت رسیدگی میکنند و پردیسهای مختلف سینمایی در جای جای تهران میسازند در استانهای دیگر کشور این اقدامات را انجام نمیدهند؟ آیا داشتن سالن سینمای استاندارد حق مردم شهرهای مختلف کشور نیست؟ تبعیض قائل شدن بین مردم پایتخت و شهرهای دیگر بر چه اساسی است؟ چرا مسئولان نمیتوانند در عرصه فرهنگ عدالت را برقرار کنند؟ آیا این مدل محرومیتها باعث کوچ مردم به
سوی پایتخت نمیشود؟ منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
انتهای پیام