جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

یک مستندساز جوان در گفت ‌و گو با جی‌پلاس: سینمای مستند مهجور مانده است

کد خبر: ۵۱۱۵۸۳
یک مستندساز جوان در گفت ‌و گو با جی‌پلاس: سینمای مستند مهجور مانده است

جی پلاس- اولین فیلم‌های سینمای جهان رنگ و بویی مستند داشتند. از آن روزی که فیلم‌برداران و علاقه‌مندان به ساخت فیلم دوربین‌های سنگین را بر دوش می‌کشیدند و به مکان‌های پر رفت و آمد شهرهای اروپا می‌رفتند تا امروز، سینمای مستند تغییر و تحول بسیاری را ژشت سر گذاشته است. ایران هم از این قاعده مستثی نبود و نیست. از زمانی که میزا ابراهیم خان عکاس‌باشی اولین تصاویر را در ایران ضبط کرد سینمای مستند در ایران آغاز شد و امروز گروه‌های زیادی از جوانان با تمام کمبودها مستند می‌سازند و چراغ این سبک از فیلم‌سازی را در کشور روشن نگه داشته‌اند. درباره مشکلات و دغدغه‌های جوانان مستندساز با هانی میربرزگر، رئیس هیئت مدیره یک انجمن فرهنگی در حوزه مستندسازی، گفت‌وگویی کرده‌ایم که در ادامه می‌خوانید. شما به همراه تعدادی از کسانی که در زمینه فیلم‌سازی فعالیت می‌کردند، انجمنی تاسیس کردید که در زمینه میراث فرهنگی ایران فعالیت می‌کند. چه تفاقی افتاد که به سمت میراث فرهنگی گرایش پیدا کردید؟ به دلیل علاقه‌ای که به میراث فرهنگی و گردشگری ایران داشتیم و تحقیقاتی که در این زمینه انجام داده بودیم برای گرفتن مجوز انجمن اقدام کردیم. در سال ۱۳۸۷ بود که قدم‌های اولیه برداشته شد و یک سال بعد مجوز انجمن صادر شد. انجمن شما در چه زمینه‌هایی فعالیت می‌کند؟ فعالیت‌های انجمن شاخه‌های گوناگونی دارد اما عمده فعالیت ما ساخت فیلم‌های مستند است. شروع کار شما در ساخت فیلم‌های مستند با محوریت میراث فرهنگی با چه فیلمی بود؟ نقطه شروع کار ما با ساخت مستند «قلعه خاموش» بود. در شهر مورچه‌خورت اصفهان قلعه‌ای ۵۰۰ ساله وجود دارد که در معرض تخریب بود. با کمک بچه‌های انجمن، تحقیقات ابتدایی در رابطه با این محوطه باستانی انجام و طرح ساخت مستند تکمیل شد و شروع به ساخت آن کردیم. خوشبختانه کار به خوبی ساخته شد و بعد از پخش از شبکه چهار سیما بازخورد مثبت آن را هم دیدیم. کمی بعد از پخش این فیلم بود که سازمان میراث فرهنگی این بنا را مرمت کرد. بعد از آن فیلم هم فعالیت خود را ادامه دادید؟ بله! بعد از آن بود که ما ساخت چندین مستند را در این زمینه شروع کردیم. این مستندها درباره مکان‌های تاریخی و آیین‌های سنتی و ملی ایران ساخته شدند. فیلم‌های خود را به جشنواره‌های فیلم داخلی و خارجی هم فرستاده‌اید؟ بله! فیلم‌های ساخته شده انجمن در جشنواره‌های مختلف نمایش داده شدند. فیلم «قلعه خاموش» به جشنواره فیلم استکهلم فرستاده شد و در بخش مسابقه به نمایش درآمد اما متاسفانه نتوانست جایزه‌ای را به خود اختصاص دهد. «قلعه خاموش» در جشنواره آیین‌های سنتی مشهد به همراه دو مستند «مَرکب عشق» و «آن باغ بدون زاغ» شرکت کردند. در خیلی از جشنواره‌ها شرکت کردیم و کمک زیادی به انجمن و بچه‌های انجمن شد. با مرکز سینمای مستند تجربی و دیگر نهادهای مربوط به سینمای مستند همکاری داشته‌اید؟ خیر! سعی انجمن بر این بوده است که به صورت مستقل در این زمینه فعالیت خود را ادامه دهد. خوشبختانه یا متاسفانه تا همین حالا از هیچ ارگان و مرکز خاصی کمکی دریافت نکرده‌ایم. مستقل کار کردن تا چه اندازه توانسته به شما کمک کند و تا چه اندازه شما را محدود کرده است؟ ضربه‌هایی به ما وارد شده است. وقتی کسی کار فرهنگی انجام می‌دهد اگر بدون پشتوانه بخواهد طی مسیر کند، بی‌شک روند کندی را می‌پیماید. این را باید به شما بگویم که سینمای مستند در ایران مهجور مانده است. فیلم‌هایی با هزینه‌های زیاد ساخته می‌شود و در آخر هم با بی‌مهری مسئولان روبه‌رو می‌شود. این موضوع باعث شده است که ضربه‌های سختی به بدنه سینمای مستند ایران وارد شده است. هیچ نهاد یا ارگانی وجود داشته که در کنار شما قرار بگیرد و مشکلات شما را بشنود و بخواهد از شما حمایت کند؟ خیر! هیچکدام از نهادها هرگز در کنار ما نبوده‌اند. ما به خیلی از بخش‌ها درخواست همکاری داده‌ایم اما متاسفانه هیچ وقت با نگاه درست روبه‌رو نشده‌ایم. چه راه‌حلی وجود دارد؟ چه راهکاری باید در پیش گرفت؟ بدون شک باید نگاه مسئولین به مقوله فرهنگ تغییر کند. فرهنگ مهمترین بخش یک کشور است چون به تمام زمینه‌های جامعه ربط پیدا می‌کند. وقتی فرهنگ یک جامعه رو به اصلاح برود، مطمئناً در تمام زمینه‌های دیگر هم تعالی پیدا می‌کند. دوستانی که در راس تصمیم‌گیری فرهنگی کشور قرار دارند باید نوع نگاه خود را به فرهنگ عوض کنند و مثبت‌اندیش‌تر باشند تا فضای فرهنگی کشور به رشد و شکوفایی برسد. انتهای پیام

انتهای پیام

دیدگاه شما