بازیگر و دوست خانوادگی عباس کیارستمی گفت: باید به فکر کشف افق های تازه تری باشیم و تنها مقلد بودن کیارستمی هنر نیست. قطب الدین صادقی در گفت و گو با جی پلاس با ابراز تاثر از درگذشت عباس کیارستمی اظهار کرد: از دست رفتن آدم های بزرگ همیشه تلخ است به این جهت که روزگاری باید بگذرد تا کیارستمی های دیگری به وجود بیایند. کیارستمی جزء هنرمندان استثنایی و خلاق فرهنگ معاصر ایران است. کیارستمی علاوه بر همکار بودن، صمیمی ترین دوست خانوادگی من هم بود و وقتی این خبر را در حال تمرین تئاتر شنیدم و بسیار متأثر شدم. صادقی در پاسخ به اینکه وجه تمایز کیارستمی چه بود که باعث تاریخ ساز شدنش شد، بیان کرد: کیارستمی همیشه خودش بود. او مقلدهای بسیاری پیدا کرد اما هیچ کدام کیارستمی نشدند. امیدوارم کسانی پا در هنر سینما این مرز و بوم بگذارند که افق های جدید تری را فرا گیرند نه این که بخواهند ادای کیارستمی را در بیاورند و تقلید کنند. این هنر نیست! وی افزود: کیارستمی توانست با ذوق، تحصیلات و قدرت آفرینش خودش نوعی سینما را به وجود بیاورد که در اوایل ایرانیان خیلی متوجه آن نبودند. نگاه جامعه ایران به آثار او به لطف منتقدین خارج از کشور و جشنواره های بین المللی بود که دریافتند این فیلمساز حرف های جدی و متفاوت می زند. ارزش کیارستمی به این است که وی برای به دست آوردن پول و مقام کار نمی کرد! دغدغه کیا رستمی هنر و هنر ورزی بود. این بازیگر با بیان اینکه شایستگی و شرف کیارستمی به این است که هنر را برای هنر تعریف کرد، تصریح کرد: تنها امید من این است که مثل دفعات قبل ما محتاج نگاه و تایید دیگران خارجی نباشیم تا یک هنرمند شایسته و بزرگ کشورمان را تایید کنند. خود ما باید این کشف را با توجه به دانش، حسن نیت و دلبستگی به فرهنگ خود انجام دهیم اما بدبختانه تا به این لحظه بعضا عکس این مورد اتفاق افتاده است؛ یعنی تا توانستیم بر سر بزگان زدیم و کوچکترها را به صورت خیلی پوچ بزرگ نشان دادیم. امیدوارم این تربیت فرهنگی غلط به پایان برسد و در همه رشته های هنری از جمله سینما، رمان، نقاشی و ... شاهد چهره های بزرگ خلاق و آفرینش گری باشیم. صادقی در خاتمه به جی پلاس گفت: سابقه رفاقت من و عباس به دوران پیش از انقلاب باز می گردد و این دوستی بعد از انقلاب خیلی صمیمانه تر شد و به سطح مراوده های خانوادگی رسید. قرار بود در یک پروژه ای من نقش کیارستمی را در خود فیلم بازی کنم و یک صحنه هم فیلمبرداری شد و من در دادگاه نقش او را بازی کردم اما به دلیل این که نمی دانستم کجا باید دیالوگ هایم را قطع کنم، نتوانستم ایفای نقش کنم. دلیل آن هم این بود که کیارستمی در لحظه فیلنامه می نوشت، در لحظه میزانسن انتخاب می کرد، در لحظه از بازیگر بازی می خواست، در لحظه فکر می کرد و... او یک بداهه دان حرفه ای بود. آن پروژه به سرانجام نرسید و من از این بابت خیلی همیشه افسوس خوردم.
قطب الدین صادقی در گفتگو با جیپلاس: کیارستمی همیشه خودش بود و تقلید از او هنر نیست
کد خبر:
۵۴۶۵۵۰