به گزارش جیپلاس، نمایشگاه امسال در قالب ۱۵ محور عمومی و خانوادگی با عنوانهای دین و اندیشه، رسانههای محلی، فرهنگی و هنری، غیرفارسی زبان، سیاسی و اقتصادی، کودک و نوجوان، روابط عمومی، مؤسسهها، ورزشی، آموزش تخصصی، خبرگزاریها، روزنامه، نشریات دانشجویی و کسب و کار مرتبط سازماندهی شده بود. گذر و نظری بر بسیاری از غرفههای جنبی و حاشیهای نشان میداد که الحق و الانصاف شماری از غرفهها بالاخره اگر لایتچسبک! بودند، اما به هرشکلی خود را در بین چند صد غرفه دایر شده، جای داده بودند. براساس تقاضاها و بینش مهندس طراح فضای نمایشگاه در قالب ۵۰۹ غرفه اصلی چینش پیدا کرده بود، اما صد حیف، آنها که فضای بزرگتری نیاز داشتند، از آن بیبهره و شماری هم طبق معمول اسرافکار، فضای بزرگتر و بدون استفاده در اختیار گرفته بودند. مطابق نقشه راه نمایشگاه، در بین سرفصلهای آن، بخش آموزشی تخصص همان که رسانههای ما به آن خیلی نیاز دارند با متجاوز از یکصد غرفه رتبه اول را از نظر تسخیر فضای نمایشگاهی به خود اختصاص داده بود، از سوی دیگر نشریات دانشجویی به زبان بیزبانی سرگذشتهای خود را از بیپولی برای مخاطبان باز میگفتند تا کسی غمخوارشان باشد، کمشمارترین غرفهها را با عدد چهار در اختیار گرفته بودند. حضور مقامهای پاسخگو در سطوح مختلف در نمایشگاه برای خبرنگاران بسیار شوقانگیز بود، زیرا شماری از مسئولان که از بامدادان تا شامگاهان به دلیل جلسات مکرر و مستمر فرصت جوابگویی تلفنی هم ندارند، در این دوره زمانی فرصت آن را یافتند که در خلال وقتهای اداری سری به نمایشگاه بزنند و با لطف عکاسان تلاشگر، فیلمبرداران پرتلاش و سرانجام خبرنگاران جسور در رسانههای مختلف سهمی بیابند، عکسی در رسانههای مکتوب، فیلمی از خود در رسانههای تصویری و گزارش و خبری به یادگار گذارند. فضای نمایشگاه در قالب شبستان اصلی مصلی تعریف شده بود و در این فضا یک بزرگراه وجود داشت که هر غرفهای در دو طرف آن بنا شده بود، فرصت دیده شدن را فراهم میکرد و بدا به حال آنکه در این معبر جایی نمییافت و آن وقت ترفندهای مختلف هم چندان تأثیری نداشت تا مورد عنایت بازدیدکنندگان قرار گیرند. درعین حال شماری از غرفهداران حیاط خلوت نمایشگاه (ضلعهای شمالی و جنوبی شبستان) تلاش داشتند با اهدای کیسه یا نایلکس ویژه تبلیغاتی، خودکار و سایهبان شیشه خودرو، خود را در دیدگان بازدیدکنندگان جای دهند، اما زهی تأسف که آنها از این ابزارهای تبلیغی چندان موفق از آزمون بیرون نمیآمدند. اصحاب رسانه براین امر اذعان دارند که روزنامههایی مانند کیهان و اطلاعات در واقع از شناسنامههای مطبوعات ایران محسوب میشوند، اما خبرنگاران آنها از اختصاص غرفههایی که به زعم خود به خوبی دیده نمیشوند، گلایهمند بودند درحالی که شماری از رسانههای تازه متولدشده که عدد سن آنها با کمک جمع و تفریقها و ضرب و تقسیمها به چهار رقم نمیرسید، جایگاهی بکر و ممتاز یافته بودند. برخی غرفهداران ناخشنودی خود را از محل تعبیه شده برای آنها این طور بروز دادند، وقت صبحگاهی هیچگاه در ساعت ۹ صبح در غرفه حاضر نبودند و غروب هم زودتر از بقیه کاسه و کوزه را جمع می کردند. علاوه براین نداشتن انگیزه لازم برای حضور در غرفه برای ارتباط با مخاطبان عامل دیگری بود که پیامد استقرار افراد غیرمسئول در غرفه یا حتی نیروهای غیراداری و ناآشنا را به بحثهای تخصصی، موجب شده بود. باز هم جانم برای شما اندر احوالات غرفههای ضلیع جنوبی و شمالی بگوید که افراد متولی وقتی عدم استقبال بازدیدکنندگان را از غرفه شاهد بودند، اغلب مانند بند ... در میرفتند و کسی هم نبود که جویا شود برای چه در نمایشگاه حاضر شدهاید، آن هم جایی که برای ۶۰ متر مربع فضا باید ۱۸ میلیون تومان ناقابل هزینه میکردند. آوای ملکوتی اذان ظهر و مغرب نقطه اشتراک اغلب غرفهداران بود، آنجا که برادران و خواهران در مکانهای مجزا قامت میبستند و کادر روزنامه در کنار هفتهنامه، ماهنامه و فصلنامه، خبرگزاریها و غیره در یک صف قرار میگرفتند، مقام و منصب هم جایگاهی در صفوف نداشت و کاملاً بیاعتنا به ردهها و رتبههای دنیوی در صفوف منظم رو به قبله میایستادند و با خدای خود راز و نیاز می کردند. پذیرایی رایگان با چای لب سوز که برودت هوا نیز میل و تمایل به استفاده از نوشیدنی گرم را مضاعف ساخته بود، از دیگر نکات جنبی بود، البته این مانع از بحثهای داغ سیاسی که در تمام ایام نمایشگاه در حواشی آن جریان داشت، نبود و این خود نشانه پویایی نمایشگاه بود. نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز از مشتاقان دوره زمانی این نمایشگاه بودند، زیرا افتتاحیه نمایشگاه با حضور رئیس مجلس شورای اسلامی بود و این مطلوب نبود که آنها از رئیس خود تأسی نکنند بلکه از این فرصت بهره گرفتند تا با اصحاب رسانه ارتباط بگیرند. برگزاری مسابقات معلومات اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی، هنری و ورزشی از نکات مثالزدنی در غرفههای ذیربط بود، البته به برندگان خودروی ۱۰۰ درصد استاندارد وطنی که خیر، خودروی ساختن چین واچین هم نه، صد البته بلیت سفر به آن طرف آب هم نمیدادند بلکه بلیت سفر به مشهد مقدس برای پابوسی حضرت رضا(ع) بود و اشتراک سه ماهه، ۶ ماهه و یک ساله از تولیدهای رسانه نیز از دیگر جوایز برترین پاسخگو بود. مشاهدات ساعات پایان کار نمایشگاه در جلوی پارکینگ مصلی هم خالی از لطف نیست، آنجا که عکاسان و خبرنگاران اغلب نشریات و رسانهها به دلیل حمایت از خودروی ملی، سوار بر این مرکب راهوار محل را ترک میکردند و مدیران عامل، مسئول و صاحب امتیاز نیز با استقبال از تولید ملی از خودروهای مگان، ماکسیما و... گرفته تا آنچه که پیش آید استفاده میکردند. اما جانم برای شما از مقوله رعایت حجاب اسلامی در نمایشگاه بگوید که از نکات مورد تأکید در فضای آن بود و این امر موجب آن را فراهم ساخته بود تا شماری از بانوان خارجی در نمایشگاه آن گونه رعایت حجاب کنند که گویی تازه اسلام آوردهاند و در نقطه مقابل بودند بانوان هموطن که چه در غرفه و چه بازدیدکننده چندان رعایت نمیکردند و در واقع گویی نمایشگاه با این مقوله کاری ندارد. انتهای پیام منبع: ایرنا
نمایشگاه بیستم هم به پایان رسید
القصه، سرانجام پس از هفت روز فعالیت مستمر از 17 تا 23 آبان ماه جاری، ساعت 20 شامگاه جمعه، بیستمین نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاریها با شعار «رسانه، آزادی مسئولانه» به دل تاریخ سپرده شد.
کد خبر:
۵۱۲۸۹۲