جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

بزرگمرد عرصه فقه و میدان مبارزه با باطل

کد خبر: ۸۴۹۱۱
بزرگمرد عرصه فقه و میدان مبارزه با باطل

پایگاه اطلاع رسانی جماران- یست و پنجم رجب المرجب سالروز شهادت حضرت موسی بن جعفر علیهماالسلام، مصادف است با سالروز ارتحال فقیه والامقام و مدافع حریم اهل‌بیت عصمت و طهارت، اسوه‌ی پرهیزکاری و فضیلت، پیشتاز عرصه‌ی مهدویّت، افشاگر اضلال های بابیّت و بهائیّت، صاحب فصاحت و بلاغت، مجاهد فی سبیل الله در بالاترین مرتبه استطاعت.

آری! سخن از آیة الله آخوند ملا محمّدجواد صافی گلپایگانی قدّس سره است؛ همان بزرگمردی که در داشتن نعمت الهی ذهن وقّاد، استعداد خداداد و روحیه مبارزه با ظلم و بیداد، کم نظیر بود.

پس از آن که اساتید ذوی الفنون، چنین شاگردی را در مجلس درس و اخلاق خود، همچون درّی نایاب یافتند، وی را با جایگاهی خاصّ در جلسات علمی خود شریک ساخته تا بدان جا که در مدّتی بس کوتاه، مدال افتخار صعود به قلّه رفیع اجتهاد را بدرقه راهش ساختند.

یکی از اساتید به نام ایشان - که زبانزد عامّ و خاص است- حضرت آیةالله حاج آقا نور الله اصفهانی قدّس سره، در اجازه اجتهادی که برای وی صادر نموده است، القابی بی نظیر بکار برده که نشان از مقام بالاتر از حدّ توصیف آن مرحوم دارد:

«... ثُمَّ إنَّ من جملة من مَنَّ الله تعالی عَلیه بإحسانه، و اختارَه وَ اجتَباهُ مِن بَین أماثِلِه وَ أقرانِه، جِناب العالم العامل، و المُهذَّب الفاضل، العَلَم الغطریف، و المتبحّر العَریف، الأریب الأدیب، و الفقیه اللَّبیب، صاحب الملکة الرَّاسخة، و القوّة القدسیّة الشّامخة، الغائص فی بحار معرفة الله؛ أخی و خلیلی: الشّیخ محمّد جواد الگلپایگانی وفّقه الله تعالی لمراضیه، فإنّه سلّمه الله تعالی، قد استفاد منّی دهراً من الأوان، و برهة من الزّمان، فوجدته - وله الحمد - بحراً ذخّاراً متلاطماً أمواجه، أو جبلاً شامخاً صعباً سبیله و منهاجه ...

و لعمری ما وجدت فی الحاضرین من یقربه فی سعة صدره و نباهة قدره و جودة فهمه و متانة عزمه و حُسن سلیقته و استقامة طریقته؛ یکشف عن معضلات الدّقایق بذهنه الثّاقب، و یفتح عن مقفّلات الحقائق بفهمه النّاقب، عدیم النّظیر فی نباله و فقید البدیل فی أمثاله و أقرانه ...»

... و از همان زمان بود که تشنگان جام معرفت و بینش، سرچشمه کمالات خود را در وجود آن فقیه اندیشور یافتند و مجلس درسش، به نگین مجالس آن روزگار تبدیل شد و بزرگانی، همچون آیت کبرای حقّ آیت الله سید جمال گلپایگانی، پروانه وار به دور شمع وجود استاد، مستفیض گشته و بعدها خود ردای زعامت جهان تشیّع بر دوش انداختند.

تنها، افاضات آن عالم ربانی، از خلال جلسات درس و بحث نبود، چه آن که طبع روان، قلم شیوا و خط زیبای ایشان، باعث شد از رهگذر آثار ارزشمند نظم و نثر آن جناب، در فقه، اصول، معارف، اخلاق، مدایح، مراثی، اجتماعی و سیاسی، دانش پژوهان و محقّقان میدان مسابقه علم اندوزی، گوی سبقت را از دیگران بربایند.

مرحوم آیت الله آخوند ملامحمّد جواد که از نوادر زمان و نوابغ دوران بود، همانند سربازی فداکار در جبهه مبارزه حقّ و باطل، به عنوان پرچمداری شجاع و عالم، رایت باطل را چه در عرصه اعتقادی و چه در عرصه عملی، سرنگون ساخت و با فداکاری و ایثارهای مثال زدنی خویش، تیشه به ریشه فرقه ضالّه بهائیت زد که آثار آن ضربه سهمگین، تاکنون خودنمایی می کند.

در عرصه سیاست دینی هم، با نگاه تیزبین و دوراندیش خود، حوادث را، رصد، تجزیه و تحلیل می‌کرد و به هنگام نیاز، اقدامات لازم را انجام می‌داد که هجرت وی به تهران و دفاع جانانه‌اش از آیت الله شهید شیخ فضل‌الله نوری، حاکی از عمق ژرف اندیشانه بینش سیاسی او بود؛ یا هنگامی که رضاخان با شیطنت خاصّی برای خود طرح ریاست جمهوری می‌ریخت و می‌خواست از علمای بلاد با زور و تهدید امضاء بگیرد، آن بزرگمرد مبارز، نه تنها امضاء نکرد، بلکه علمای بزرگ دیگر چون آیات عظام شیخ محمد سعید گلپایگانی و برادرش میرزا محمّد باقر امامی را به مخالفت واداشت.

در میدان تربیت فرزندان صالح و دانشمند، نیز گوی سبقت را از امثال و اقران خویش ربود و با تحویل فقهای بزرگ و نامداری به جامعه بشریت، چون آیات عظام و مراجع عالیقدر حاج آقاعلی صافی و حاج آقا شیخ لطف الله صافی، اسوه پدران و مادران این مرز و بوم گشت و در دیگر میدان ها، قهرمان همه فضایل و عظمت ها بود و هر چه درباره او اندیشه براند و قلم بنگارد، وصف آن بزرگمرد تاریخ تمام نخواهد شد.

بالاخره، روح پاک و سرکشیده به افلاک ایشان، پس از وقف یک عمر با برکت در طریق مبارزه با نفس، جهاد فی سبیل الله و تحقیق و تألیف، در شب شهادت جانسوز امام کاظم علیه‌السلام، در زمره‌ی رجبیون ملأ اعلی، منزل گزید.

و پس از اقامه نماز توسّط زعیم بزرگ جهان تشیّع آیت الله العظمی بروجردی (ره)، بدن مطهّر ایشان بر دستان خیل باشکوه جمعیت عاشقان فقه و فضیلت، به سمت حریم ملک پاسبان حضرت کریمه اهل البیت فاطمه معصومه علیهاالسلام رهسپار گردید و در همان نقطه - که آن مرحوم، روزی در مسجد بالاسر به آیت الله بهجت نشان داده بودند و گفته بودند: در آینده، در این نقطه، مرا فراموش نکنید- به خاک سپرده شدند. روحش شاد و راهش پر رهرو باد.

محسن اکبری شاهرودی

انتهای پیام

دیدگاه شما