جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

امام خمینی(س): گریه ها، مناجات و ناله های امام سجاد(ع) دل را پاره پاره می کند

کد خبر: ۳۲۷۳۳
امام خمینی(س): گریه ها، مناجات و ناله های امام سجاد(ع) دل را پاره پاره می کند

جایگاه حضرات ائمه معصومین _علیهم السلام _ در دیدگاه امام خمینی(س) از چنان والایی و منزلتی برخوردار است که در بین علمای شیعه و به تبع آن در میان سایر انسان‌ها کم نظیر و بلکه بی نظیر است و به تناسب در مناسبت‌های مختلف در بیان و بنان ایشان جلوه‌گر شده است. آن چه ذیلا آورده می‌شود، نمونه‌ای است در باره حضرت علی بن الحسین_ علیهما السلام _ حضرت امام سجاد(ع) که به مناسبت 12 محرم سالروز شهادت آن امام همام آورده می‌شود:

جناب علی بن الحسین از بزرگ‌ترین نعمت‌هایی است که ذات مقدس حق بر بندگان خود به وجودش منت گزارده و آن سرور را از عالم قرب و قدس نازل فرموده برای فهماندن طرق عبودیت به بندگان خود. (آداب الصلوة، ص152)

***

ادعیه و مناجات‌های سید الساجدین و زین العابدین، علیه السلام، را ملاحظه کن و دقت نما ببین در مقام عبودیت چه معامله می‌کند و چه طور به وظیفه بندگی قیام می‌کند. با این وصف، وقتی صحیفه اعمال حضرت مولای متقیان امیر مومنان، علیه السلام، را می‌بیند تأسف می‌خورد و اظهار عجز می‌کند!(چهل حدیث، ص364)

***

ابو حمزه ثمالى گفت دیدم حضرت سجّاد، علیه السلام، را که نماز مى‏خواند، پس عباى آن حضرت افتاد، حضرت راست نفرمود عبا را تا از نماز فارغ شد. پس، از آن بزرگوار سؤال کردم، فرمود: «واى به تو! آیا مى‏دانى در حضور کى بودم. همانا از بنده قبول نمى‏شود نمازى مگر آنچه را توجه قلب کرده از آن.» عرض کردم: «فدایت شوم، هلاک شدیم ما!» فرمود: «هرگز، همانا خداوند تمام مى‏فرماید آن را براى مؤمنین به واسطه نافله‏ها.» (چهل حدیث، ص 430)

***

فرمود حضرت صادق: هیچکس شبیه‏تر نبود به او{حضرت علی (ع)} در اولاد گرامش از على بن الحسین (ع) در فقه و لباس. هر آینه وارد شد بر او حضرت باقر، علیه السلام، پسرش. پس دید او را که رسیده است از عبادت به حدى که نرسیده است احدى دیگر: رنگش از بیدارى شب زرد شده، و سوخته شده بود چشمانش از گریه، و مجروح شده بود جبهه مبارکش، و پاره شده بود بینى او از سجود، و ورم کرده بود ساقها و قدمهایش از ایستادن در نماز. و فرمود حضرت باقر، علیه السلام، نتوانستم خوددارى کنم از گریه وقتى که او را بدین حال دیدم، پس گریه کردم براى ترحم به او، و آن حضرت مشغول تفکر بود. پس توجه فرمود به من بعد از لحظه‏اى از داخل شدن من، و فرمود: «اى فرزند، به من بده بعضى از آن صحیفه‏هایى را که عبادت على بن ابى طالب، علیه السلام، در آن است. پس از آن رها کرد آن را از دست مبارکش با حال انضجار و غصّه و فرمود: «کى قوّت عبادت على بن أبی طالب، علیه السلام، را دارد؟» (چهل حدیث، صص 443-442)

***

در حکایت معروف طاووس است که دید صداى ناله و تضرع و زارى مى‏آید، تا آنکه صاحب آن ناله خاموش شد و گویى غشوه‏اى براى او دست داد.

چون به بالین او آمد، دید جناب على بن الحسین، علیهما السلام، است! سر آن بزرگوار را به دامن گرفت و کلماتى مشتمل بر آنکه تو فرزند رسول خدا و جگر گوشه فاطمه زهرایى، و بالاخره بهشت از شماست، عرض کرد. آن سرور فرمود:
«خداوند بهشت را خلق فرموده از براى کسى که عبادت و اطاعت او کند، اگر چه غلام حبشى باشد، و آتش را خلق فرموده براى کسى که معصیت او کند، گرچه اولاد قریش باد.» (یا سیّد قریش باشد). (چهل حدیث، ص572)

***

قدرى تفکر کن در حالات علىّ بن الحسین، و مناجات آن بزرگوار با حضرت حق، و دعاهاى لطیف آن سرور که کیفیت آداب عبودیّت را به بندگان خدا تعلیم مى‏کند. من نمى‏گویم مناجات آن بزرگواران براى تعلیم عِباد است، زیرا که این کلام بى‏مغز باطلى است که صادر شده از جهل به مقام ربوبیّت و معارف اهل البیت؛ خوف و خشیت آن‌ها از همه کس بیشتر بوده و عظمت و جلال حق در قلب آن‌ها از هر کس بیشتر تجلّى نموده؛ ( آداب الصلاة متن، ص151 و 152)

***

شما خیال مى‏کنید گریه‏هاى ائمه طاهرین و ناله‏هاى حضرت سجاد (ع) براى تعلیم بوده و مى‏خواسته‏اند به دیگران بیاموزند؟
آنان با تمام آن معنویات و مقام شامخى که داشتند از خوف خدا مى‏گریستند؛ و مى‏دانستند راهى که در پیش دارند پیمودنش چه قدر مشکل و خطرناک است. از مشکلات، سختی‌ها، ناهمواری‌هاى عبور از صراط، که یک طرف آن دنیا و طرف دیگرش آخرت مى‏باشد و از میان جهنم مى‏گذرد، خبر داشتند؛ از عوالم قبر، برزخ، قیامت، و عقبات هولناک آن، آگاه بودند؛ از این روى هیچ‌گاه آرام نداشته همواره از عقوبات شدید آخرت به خدا پناه مى‏بردند. (جهاد اکبر، ص57)

***

منبرى که حضرت سجاد- سلام اللَّه علیه- رفت و واضح کرد به اینکه قضیه، قضیه مقابله غیر حق با حق نیست؛ یعنى، ما را بد معرفى کرده‏اند؛ سید الشهدا را مى‏خواستند معرفى کنند که یک آدمى است که در مقابل حکومت وقت، خلیفه رسول اللَّه ایستاده است. حضرت سجاد این مطلب را در حضور جمع فاش کرد و حضرت زینب هم.(صحیفه امام، ج17، ص54)


انتهای پیام

دیدگاه شما