حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی درباره رفتار امیرالمومنین(ع) با فرد یهودی این گونه بیان داشت:
دانشگاهیها تأمل کنند، علمای مملکت دقت کنند و بفهمند، چه خبر است؟! چه غوغاست؟! کسی که ایران امروز، یک ایالت او بوده، تا برسد به بقیهی امپراتوری روم. شاهنشاهی ایران زیر دو پایش بوده، یک مرتبه مردی یهودی جلو آمد و گفت: یا علی، این زرهت که در آنجاست مال من است. فرمود : این زره من است از دستم افتاده. گفت: یا علی، این زره مال من است.
من دست برنمیدارم تا پیش قاضی حاضر شوی. دربارهی اینها فکر کنید. امیرمؤمنان علی(ع) کسی است که از جهت معنا، 124هزار پیغمبر زیر پرچم اویند. «آدم و من دونه تحت لوائی». و آن لواء در دست علی بن ابی طالب(ع) است. از این طرف هم حکومت دنیا در قبضه اقتدار اوست. با یهودی پیش قاضی آمد. قاضی دید زره در دست یهودی است. حکم کرد که زره مال یهودی است. حالا فکر کنید قاضی علیه او حکم کرد؛ آن هم به نفع یهودی. امیرالمؤمنین(ع) زره را به یهودی تحویل داد. یک مرتبه یهودی روی قدمش افتاد. گفت: یا علی، زره مال خودت بود. من همه این بساط را به راه انداختم که ببینم این دین همان دینی است که موسى(ع) خبر داده. این ادعا را به ناحق کردم تو در مقابل مثل منی حاضر شدی به محکمه آمدی. آن هم حکم قاضی را به حسب ظاهرِ اینکه زره در دست من است پذیرفتی. همهی مقصد این بود که بدانم تو همانی که موسی خبر داده که جانشین خاتمی(ص). أشهد ان لا اله الا الله! روی قدمش افتاد و مسلمان شد. حضرت زرهش را به او داد. هفتصد درهم هم به او داد. یهودی در غزوهی صفین در رکاب امیرالمؤمنین(ع) شهید شد. این است علی بن ابی طالب! این منشور حکومتش، این هم عملش! دنیا
کجا دیده بشری که اقالیم هفت گانه بما تحت افلاکها همه را به او بدهند تا یک پوست جو از دهن یک مورچه بگیرد. هفت اقلیم را ببازد و آن پوست جو را از دهن مورچه نگیرد. برای چنین کسی، بشریت باید عزا بگیرد که چه کسی بود؟ چه کرد؟ این زندگی چه بود؟
منبع: سایت آیت الله وحیدخراسانی