جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

پاسخ چند تن از مراجع تقلید به پرسشی درباره وظیفه قضات و رسانه ها در حفظ آبروی متهمان حین رسیدگی به پرونده

کد خبر: ۲۵۰۶۷
پاسخ چند تن از مراجع تقلید به پرسشی درباره وظیفه قضات و رسانه ها در حفظ آبروی متهمان حین رسیدگی به پرونده

حفظ آبروی متهمان و نحوه مواجهه قضات و رسانه‌ها با زوایای زندگی متهم و موضوعات خارج از اتهام در قالب پرسشی از سوی شفقنا مطرح شد که مراجع تقلید و آیات عظام سیستانی، مکارم شیرازی، موسوی اردبیلی، شبیری زنجانی، صافی گلپایگانی، سبحانی و صانعی پاسخ گفته‌اند.

متن پرسش شفقنا و پاسخ برخی از مراجع تقلید به این شرح است:

اگر فردی مورد اتهام یا محاکمه در موردی خاص است، آیا قاضی، رسانه‌ها یا افراد دیگر شرعاً مجازند خارج از مورد اتهام، سوابق یا زوایای دیگر زندگی متهم را مورد کنکاش یا اعلام قرار دهند؟ آیا کسی حق دارد نسبت به او یا خانواده او متعرض آبرو یا هتک شود؟

پاسخ حضرت آیت‌الله سیستانی:
جایز نیست.

پاسخ حضرت آیت‌الله مکارم شیرازی:
تحقیق و تجسس از زوایای دیگر زندگی وی که ارتباطی با اتهام مورد محاکمه او ندارد و کمکی به روشن کردن آن نمی‌کند، جایز نیست و نباید آبروی او و خانواده‌اش را ببرند.

پاسخ حضرت آیت‌الله موسوی اردبیلی:
فقط حاکم شرع و افرادی که او معین می‌کند، حق دارند نسبت به اموری که برای رد و اثبات اتهام تأثیر دارند تحقیقات کنند و در خارج از این محدوده حق تجسس و تفحص ندارند، کما این که دیگران نیز حقی ندارند و نباید خانواده متهم مورد تعرض و هتک قرار گیرند.

پاسخ حضرت آیت‌الله شبیری زنجانی:
اظهار عیوب مخفی این شخص از مصادیق غیبت محرّم است مگر دفع منکر وی، منحصر در این راه باشد. ولی در هر صورت این امر نیز مجوّز تعّرض به عرض فردی دیگر مانند خانواده‌اش نیست.

پاسخ حضرت آیت‌الله صافی گلپایگانی:
به طور کلی قاضی مجتهد جامع الشرایط باید بر طبق موازین قضاء حکم کند و تفحص و یا اعلام اموری غیر از موارد اتهام از متهم شرعاً جایز نیست مگر آنکه دخالت در تشخیص اتهام و حصول علم او داشته باشد.

پاسخ حضرت آیت‌الله سبحانی:
اگر سوابق یا زوایای زندگی او در کشف جرم مؤثر باشد می‌تواند در پرونده ذکر کند و مبنای حکم قرار دهد. امّا پخش آن به هر وسیله دیگر غیبت و هتک حرمت مسلمان است.

پاسخ حضرت آیت‌الله صانعی:
قطع نظر از اینکه قضات در حکومت‌ها موظف به عمل به قانون هستند خود نمی‌توانند در مجازات‌ها و یا قصاص و حدود و تعزیر تصمیم بگیرند و مصلحت اندیشی نمایند، شرعاً امور ذکر شده حرام و غیرجایز می‌باشد، چون عقوبت زایده است، عقوبت زایده حرمتش مانند اصل عقوبت بدون حکم شارع، واضح و روشن است.

انتهای پیام

دیدگاه شما