آیت الله محفوظی میگوید امام خمینی(س) بر تقویت اخلاقی و علمی طلبهها تاکید داشت.
به گزارش ستاد خبری بزرگداشت امام خمینی(س)آیت الله محفوظی سوم خرداد در دیدار با مسئولان و مدیران مؤسسة تنظیم و نشر آثار امام خمینی ـ دفتر قم ـ با بیان اینکه پس از رحلت آیت الله بروجردی رحمةالله علیه، بنده و رفیقم آقای محمدی گیلانی تلاش داشتیم که امام برای مرجعیت مطرح شود و در شهرمان ـ رودسر ـ فقط امام را برای مرجعیت مطرح میکردیم ،گفت: علت عمدة کار ما این بود که ما از دورانی که هنوز سطح میخواندیم وقتی امام را با آن وزانت در مدرسه فیضیه میدیدیم علاقهمند شدیم و بعد در درس خارج هم در فقه و هم در اصول دقتهای خاص ایشان را دیدیم ولذا به آن نظر رسیده بودیم. امام چهره ناشناختهای بود، افرادی بودند که وقتی اسم امام مطرح شد، گفتند اگر «امام» بگوئید ما در جلسه حاضر نمیشویم! گفتند نباید «امام» بگوئید.
وی با بیان اینکه علاوه بر بعد علمی، جنبة اخلاقی شخصیت امام هم فوق العاده بوده است ادامه داد: ما در درس اخلاق امام(س) در آن سالهایی که تدریس اخلاق داشتند شرکت میکردیم ،وقتی آخر سال تحصیلی بود و در مسجد سلماسی ایشان مسائل اخلاقی را بیان میفرمودند، اشک طلبهها جاری میشد و به اصطلاح شارژ میشدند.
آیت الله محفوظی با بیان اینکه امام(س) معتقد به تقویت اخلاقی و علمی طلبهها بود گفت: ایشان میفرمود معتقدم شاگردان دکتر ارانی ـ رئیس مارکسیستها و کمونیستها ـ را باید با پول سهم امام(س) به مدرسه فیضیه بیاورند و آنها درس بگویند و علما جواب بدهند. امام خودش اینگونه بودند؛ خودش جریانی را نقل میکرد که در یک کتاب فروشی دیدم یک آقایی کتابی برداشته و مطالعه کرده و میگوید حرفهای درستی است؛ من آن کتاب را خریدم دیدم «اسرار هزار ساله» است! امام آن را خواند و «کشف اسرار» را در جوابش نوشت.
وی جنبة دیگر شخصیت برجسته امام (س) را شجاعت امام(س) عنوان کرد و گفت: امام (س) است که در مسجد اعظم فرمود من در طول زندگانی از احدی غیر از خدا نترسیدم! این عبارت بزرگ و سنگینی است ولی ادعایی است که امام داشت. امام فقط جنبه فقه و اصول نداشت، در عرفان تخصص داشت و به مغز معنای معرفت عرفانی که یک شخص باید برسد، رسیده. وقتی در آن ماجرای حمله به مدرسه فیضیه خواستند درب منزل امام (س)را ببندند، امام(س) گفت اگر درب را باز نکنید به طرف صحن راه میافتم و فریاد میکشم! این انقلابی که شد به برکت کیست؟! آن اعلامیههای تند را چه کسی میتوانست بدهد که شاه دوستی یعنی غارتگری؟!
آیت الله محفوظی تصریح کرد: امام وقتی به کرسی تدریس اصول مینشست، یک اصولی به تمام معنا بود، بر کرسی تدریس فقه یک فقیه به تمام معنا و در کرسی تدریس اخلاق یک استاد اخلاق به تمام معنا بود.