خروش کوبنده امام خمینی(ره) که در مقابل زیاده خواهیهای استکبار دست به مخالفت اصولی زد و شجاعانه علیه قراردادهای استعماری خواستار احقاق حقوق ملتهای ستمدیده شد، اکنون چراغ روشن ملتهای مسلمانی چون عراق است که با مشکلاتی مشابه روبهرو هستند.
«مَثَلُهُمْ کَمَثَلِ الَّذِی اسْتَوْقَدَ نَارًا فَلَمَّا أَضَاءَتْ مَا حَوْلَهُ ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَکَهُمْ فِی ظُلُمَاتٍ لَا یُبْصِرُونَ» (مثل آنان همچون مثل کسانى است که آتشى افروختند و چون پیرامون آنان را روشنایى داد خدا نورشان را برد و در میان تاریکیهایى که نمىبینند، رهایشان کرد.)
سوره مبارکه بقره در آیه 17 خود به وضوح حال کسانی را توصیف میکند که به حمایتهای استکبار چشم دوخته و آن را روشنایی میدانند، در حالی که عراق امروز با خطر بردگی نوینی روبهرو است که علمای دینی آن باید به پیروی از امام خمینی(ره) به رسالت تاریخی خود برای نجات ملتشان اراده کنند.
عراق نوین کشوری نفتخیز و اشغال شده است که میان کارتلهای بزرگ انرژی و اختلافات قومی، گویی قادر به رهایی نیست. حضور نظامیان آمریکایی که به اشکال مختلف از سال 2003 در این کشور نقشآفرینی میکنند، در حال مبدل شدن به مهمانی طولانی مدتی است که صاحبخانه قادر به برون راندن میهمان ناخوانده نیست. صیانت و هویت ملت عراق در طول سالهای دیکتاتوری صدام پایمال شد و اکنون با حضور نظامیان خارجی شکل تازهای از بیحرمتیها رخ میدهد.
از مباحثی که در سفر اخیر نوری المالکی، نخستوزیر عراق، به آمریکا مطرح میشود، بحث حضور نظامیان ایالات متحده به بهانه گروههای آموزشی است که با زیاده خواهیهای واشنگتن نیز همراه بوده است. مالکی در حالی دستهای سیاه ساکن کاخ سفید را فشرد که در پس خروج نظامیان آمریکایی بحث داغ قاعده کاپیتولاسیون مطرح است.
دو تحول مهم، شرایط نظامیان آمریکایی در عراق را تحت تأثیر خود قرار میدهد، بهطوری که اعطای مصونیت قضایی به نظامیان باقیمانده، مربیان آموزشی و شرکتهای امنیتی را باید از این منظر نگریست. این مصونیت در کنار مصنویت سیاسی باز تعریف میشود که نیروهای امنیتی را مجاز میکند بدون اجازه و کنترل دولت عراق عبور و مرور و فعالیت کنند. این مهم نقض آشکار حاکمیت عراق عنوان شده به طوری که نیروهای اسرائیلی در ردای سربازان آمریکایی و کارمندان شرکتهای امنیتی به این کشور وارد شده و عملیاتهای گسترده جاسوسی را پیریزی میکنند. در واقع مصداق عملکرد آمریکا خروج از در و ورود از پنجره است.
قانون اساسی عراق اعطای مصونیت قضایی را به اتباع خارجی ممنوع کرده است، بههمین جهت دولت مالکی تصمیم دارد، مصونیت سیاسی را که اختیاراتی فراتر از مصونیت قضایی است؛ در اختیار سربازان آمریکایی قرار دهد. هر چند آمریکاییها حضور نظامی خود را در جهت بقای دست کم 15 هزار نیرو توجیه میکنند، چنین رقمی به هیچ عنوان قابل پذیرش نیست.
بر اساس کنوانسیون وین 1961 وابستگان نظامی میتوانند در کنار کارمندان نمایندگیهای سیاسی حضور داشته باشند و امتیازات نمایندگان سیاسی مشمول آنها میشود. اما آمریکا قصد دارد از این موضوع در جهت منافع خود استفاده ابزاری کند. در همین حال تحول دیگری که در مناسبات دو کشور عراق و آمریکا در حال وقوع است، جایگزینی موافقتنامه راهبردی با موافقتنامه امنیتی است که تا روزهای آینده به پایان خواهد رسید. در توافقنامه امنیتی فوق تکلیف نیروهای نظامی عراق مشخص بود اما در توافقنامه استراتژیک که دوره طولانی را شامل میشود، عراق را به منزله ایالت پنجاه و یکم آمریکا معرفی میکند و آمریکاییها قادر خواهند بود آزادانه در عراق بدون توجه به هویت اسلامی و بهویژه شیعی مردم این کشور اهداف استعماریشان را پیگیری کنند.
نباید فراموش کرد که سفارتخانه آمریکا در عراق بزرگترین نمایندگی سیاسی این کشور در سراسر جهان با 15 هزار نیرو است که از نظر عرف بینالملل قابل پذیرش نیست. در همین حال اکنون جای دارد علمای دینی شیعه و اهل سنت عراق نسبت به این اقدامات همانند امام خمینی(ره) رهبر فقید جهان اسلام و احیاگر اسلام سیاسی واکنشهای درخوری را نشان دهند. این موضوع از بخشهای فضای بیکران بیداری اسلامی است؛ زیرا مسلمان بیدار اجازه نخواهد داد سلطه و استکبار خواستههای خود را به او تحمیل کند.
سیدبهزاد اخلاقی، ایکنا