عرفان در اسلام رشد و تکامل یافت و با تطبیق آموزههای اسلامی به طور کامل به صورت دستور عملی برای تهذیب نفس درآمد.
به گزاش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، به نقل از مرکز خبر حوزه، سلسله جلسات تفسیری حضرت آیتالله العظمی موسویاردبیلی با محوریت اخلاق در قرآن و جایگاه علم و عرفان در دفتر معظمله برگزار شد.
وی با اشاره به این که قبل از اسلام عرفان به صورت جدی جایگاهی نداشته است اظهار داشت: عرفان یکی از مسایلی است که در اسلام رشد و تکامل یافت و از دل اسلام علمی به نام عرفان پدید آمد.
حضرت آیتالله موسویاردبیلی با بیان جنبههای مختلف اخلاق و عرفان اسلامی خاطرنشان کرد: عرفا در همه فرق و مذاهب اسلامی وجود دارد و افکار و اندیشههای متفاوتی دارند تا با سیر و سلوک به تزکیه روحی برسند.
معظمله پیرامون اخلاقیات تاکید کرد: اخلاق یعنی خلق و خوی پسندیده و حسنه که صواب را از ناصواب تمیز میدهد، انسانها را به سوی خیر و راه راست هدایت مینماید و جایگاه آن در قرآن مطلق است نه نسبی.
وی اظهار داشت: کسانی که اخلاق را نسبی میپندارند، خداوند را آن گونه که هست قبول ندارند و به طور کلی امر ثابتی ندارند تا به آن پایبند باشند.
حضرت آیتالله موسویاردبیلی خاطرنشان کرد: در اخلاق مربیان اول حسن و قبح را از هم جدا میکنند و معتقدند حسن و قبح اشیاء ذاتی است و چرایی این مسایل به ذاتیات بستگی دارد.
معظمله گفت: انسان همانند سایر امور در اخلاق و عرفان به اصطلاح مرحله به مرحله جهت تربیت در طریق کسب معرفت سیر نماید و آن وقت عملکرد او هم به وسیله مربی مورد ارزیابی و سنجش قرار گیرد.
وی در پایان تصریح کرد: عرفا و علمای بزرگ عرفان و اخلاق، معتقدند، برای تکامل انسانیت باید حساب شده جلو رفت و مراحل را بنا بر نظر استاد پیمود، زیرا سالک نباید بدون همراهی استاد کامل طریق معرفت را بپیماید.