ششمین جلسه درس تفسیر حضرت آیتالله العظمی سبحانی با موضوع تفسیر سوره مبارکه حدید با حضور طلاب و فضلای حوزه علمیه در مجتمع آموزش عالی فقه و معارف اسلامی برگزار شد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، به نقل از مرکز خبر حوزه، حضرت آیتالله العظمی سبحانی در این جلسه اظهار داشت: آموزهها و معارف شیعی غنای خود را از وجود ائمه اطهار (ع) دارد و وجود اهلبیت عصمت و طهارت(ع) به عنوان ترجمان قرآن کریم، عمق فراوانی به آموزههای دینی بخشیده است و فقط در جوار اهلبیت (ع) میتوان به حقایق دست یافت.
این مرجع عالیقدر با اشاره به آیات ابتدای سوره حدید گفت: اوصاف به ظاهر متضادی که خداوند در آیه دوم برشمرده است یقینا نیازمند ترجمه و تفسیر اهلبیت (ع) است و در غیر این صورت اشکال جمع ضدین در صفات خداوند به وجود میآید.
ایشان با اشاره به این نکته که ممکن نیست در کسی 4 صفت جمع شود چه آن موجود واجب باشد یا ممکن ادامه دادند: با مراجعه به تفسیر اهلبیت (ع) در مییابیم که مراد از لفظ اول که از صفات خداوند ذکر شده این است که خداوند قبل از همه اشیاء بوده و ازلی است یعنی زمانی نبوده که خداوند نبوده باشد و خداوند علت همه موجودات و موجودات همگی معلول او هستند.
معظمله به تفسیر لفظ «آخر» پرداخته و گفت: آخر به این معنا است که آن موجود نهایت ندارد و وجودش بینهایت است یعنی خداوند ابدی است.
حضرت آیتالله سبحانی بیان داشت: این آیات قرآن کریم در عین حال که صفات خداوند را بازگو میکند به جنبههای تربیتی نیز اشاره دارد.
معظمله افزود: آیین جاودان، نیازمند معجزه جاودان است و تمامی آیات قرآن کریم معجزه الهی است.
وی در پایان در تفسیر دو لفظ «ظاهر» و «باطن» عنوان کرد: منظور از ظاهر این است که از آثار خداوند و موجودات عالم میتوان به وجود خدا پی برد و منظور از باطن این است که کنه ذات خدا برای عقول بشری پنهان و دستنیافتنی است.