محمدرضا حکیمی

  • یادداشت/

    اغلب علاقه‌مندان، شاگردان و مؤثرین انقلاب می‌دانند در ‌این سال ‌ها چه محدودیت‌هایی که متوجه ترویج اندیشه و راه و عمل محمدرضا حکیمی آن مرد بزرگ نشده است؛ از محدودیت در مجوز چاپ و نشر آثارش، تا برگزاری جلسات نشست و پرسش‌و‌پاسخ در محیط‌ها دانشگاهی و حوزوی، از بی‌توجهی نهادهای فرهنگی مانند صداوسیما، شورای انقلاب فرهنگی تا بی‌مهری نهادهای آموزشی عمومی و عالی در بهره‌مندی از اندیشه‌هایش ‌یا طر‌دشدن در حوزه‌های علمیه و مراکز حوزوی و...؛ در یک کلام به حاشیه راندن و گوشه‌نشین‌کردن کسی که قطعا یکی از مؤثرین پیروزی انقلاب اسلامی بوده است.

  • من به امام خمینی ، علاقه زیادی داشتم و از ایشان تبلیغ و ترویج می کردم تا آنجا که روی همین علاقه به خمین رفتم تا منزل ایشان را ببینم ،‌وقتی آنجا رفتم متوجه شدم ساواک من را زیر نظر دارد....در جریان مبارزه برای انقلاب ،‌ مکرر بازداشت و زندانی شدم ؛ در تهران ، ارومیه ، خوی و..... یک بار در ساواک ، یکی از روسای آنها من را مواخذه می کرد.

  • جی پلاس؛

    در بخشی از وصیت دکتر شریعتی به استاد حکیمی آمده است: آنچه از من نشر یافته، به دلیل نبودن امکانات و کم بودن فرصت‌، خام و عجولانه و پر غلط و بد چاپ شده است و تمامی آن را نه به عنوان کارهای علمی تحقیقی که فریادهایی از سر درد‌، نشانه‌هایی از یک راه‌، نگاه‌هایی برای بیداری‌، ارائه طریق‌، طرح‌هایی کلی از یک مکتب‌، یک دعوت‌، جهات و ایده ها و بالاخره‌، نوعی بسیج فکری و روحی در جامعه باید تلقی کرد‌.

  • آیت الله محقق داماد در یادداشتی به مناسبت درگذشت استاد محمدرضا حکیمی نوشت: «کاش می‌دانستم که آیا او به آرزوها و آمالش رسید؟ اما جا دارد، امروز به استادمان جناب حکیمی بگوییم، ای استاد! سال‌ها برای تحقق عدالت علوی قلم زدی، سخن‌ها گفتی، خون دل‌ها خوردی، فریادها زدی. آیا به آرزویت رسیدی؟»

  • جی پلاس؛

    علامه محمدرضا حکیمی، فیلسوف، متفکر، نویسنده، مجتهد شیعی در چهاردهم فروردین سال ۱۳۱۴ در مشهد به دنیا آمد و در سی و یکم مرداد ماه سال ۱۴۰۰ بر اثر بیماری کرونا رحلت کرد.

  • یادداشت/

    در ستایش مرحوم آقای حکیمی هرچه بگویم کم است. او جامع علم دین و فلسفه و صاحب فضائل اخلاقی بود و لحن گفتار و طرز رفتار و ظاهرش همه نشان از سماحت و شجاعت و آزادگی داشت. بی وجه نبود که اخوان ثالث شعر نمازش را با ادای احترام به او هدیه کرد و دکتر شریعتی اصلاح آثارش را به او سپرد.

  • استاد محمد رضا حکیمی به عنوان یک عالم دینی منادی عدالت اجتماعی و از بین بردن فقر در جامعه ایران بود. اگرچه از ایشان توقعی برای ارائه راهکار اقتصادی و اجتماعی برای ایجاد عدالت و کاهش فقر نمی رفت، ولی فریاد مستمر یک عالم دینی در مورد عدالت و فقرزدایی و "جامعه منهای فقر" بر اساس آموزه-های اسلامی برای جامعه ایران فرصت ارزنده ای است که متاسفانه از خیلی از عالمان دینی برنیامده است و نشان می دهد که اسلام و تشیع اصیل هرگز بی عدالتی و فقر را برنمی تابد.

  • حکیمی؛ مجتهدی بزرگ، ادیبی توانا، متفکری درد آشنا و اسلام شناسی فرزانه بود که عمری را با عدالتخواهی و دردمندی گذراند. وی همواره در آستان قرآن و روایات اهل بیت علیهم السلام به تأمل و تفکر نشسته بود و در همین زمینه آثار فاخر و ماندگاری از خود برجای گذاشت.