أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ ﴿۱﴾

آيا آن را كه روز جزا را دروغ مى‌شمرد ديدى؟

فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ ﴿۲﴾

او همان كسى است كه يتيم را به اهانت مى‌راند،

وَلَا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ ﴿۳﴾

و مردم را به طعام‌دادن به بينوا وانمى‌دارد.

فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ ﴿۴﴾

پس واى بر آن نمازگزارانى‌

الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ﴿۵﴾

كه در نماز خود سهل انگارند؛

الَّذِينَ هُمْ يُرَاءُونَ ﴿۶﴾

آنان كه ريا مى‌كنند،

وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ ﴿۷﴾

و از دادن زكات دريغ مى‌ورزند.