به گزارش جماران، اردوگاه «تغییر» در رژیم صهیونیستی با اختلافات جدی میان چهار رهبر اصلی خود روبهرو شده است؛ اختلافاتی که روند تشکیل ائتلاف جایگزین برای کنار زدن بنیامین نتانیاهو را با مانع مواجه کرده و عملاً به سود نخستوزیر این رژیم تمام شده است.
چهار جریان اصلی این اردوگاه در مجموع ۴۸ کرسی کنست در اختیار دارند، اما درباره نحوه تشکیل دولت آینده اتفاق نظر ندارند. آویگدور لیبرمن آمادگی خود را برای همکاری با احزاب حریدی اعلام کرده، اما هرگونه اتکا به آرای احزاب عرب را رد میکند. نفتالی بنت نیز تشکیل دولت وحدت با لیکود را ترجیح میدهد، مشروط بر اینکه گادی آیزنکوت ابتدا نخستوزیر شود.
در مقابل، یائیر گولان از تشکیل دولت اقلیت با حمایت بیرونی احزاب دیگر دفاع کرده و با مشارکت جریان راست در دولت مخالفت میکند. آیزنکوت نیز تلاش دارد میان گزینههای مختلف مانور دهد تا در نهایت زمینه کنار رفتن نتانیاهو فراهم شود.
این اختلافات در شرایطی ادامه دارد که نتانیاهو پس از از دست دادن ریاست کنست به نفع «ماتان کاهانا» و کاهش قدرت ائتلافش در پارلمان، با یکی از دشوارترین مقاطع سیاسی خود روبهرو است.
همزمان، شروط مطرح شده از سوی لیکود در مذاکرات، از جمله ادامه نخستوزیری نتانیاهو برای چهار سال، پیشبرد طرحهای قضایی «یاریو لوین» و تصویب قانون مورد نظر درباره خدمت نظامی حریدیها، از سوی مخالفان به عنوان تلاشی برای طولانی کردن مذاکرات و تشدید اختلافات در اردوگاه تغییر ارزیابی میشود.
یکی دیگر از محورهای تنش، نقش نهادهای امنیتی و پلیس در فضای سیاسی پس از انتخابات است. مخالفان نتانیاهو او را متهم میکنند که از فضای ایجاد شده پیرامون ادعاهای مربوط به تخلفات انتخاباتی و عملکرد پلیس و شاباک برای اهداف سیاسی استفاده میکند.
در همین حال، حملات سیاسی علیه احزاب عرب نیز به یکی از مهمترین موانع تشکیل دولت جایگزین تبدیل شده است. جریانهای راست با هرگونه اتکای دولت احتمالی به حمایت نمایندگان عرب مخالفت میکنند؛ موضوعی که شکاف میان احزاب اردوگاه تغییر را عمیقتر کرده است.
ادامه این وضعیت میتواند فرصت موجود برای تشکیل دولت جایگزین را از بین ببرد و زمینه را برای برگزاری انتخابات دیگری فراهم کند؛ سناریویی که به نتانیاهو و متحدانش فرصت خواهد داد صفوف خود را بازسازی کنند.
اکنون فشارها بر آیزنکوت افزایش یافته است تا با اتخاذ موضعی روشن، اختلافات میان متحدان خود را کاهش داده و مسیر تشکیل دولت اضطراری یا دولت اقلیت با حمایت گستردهتر در کنست را هموار کند؛ در غیر این صورت، اختلافات داخلی اردوگاه تغییر ممکن است به مهمترین عامل ادامه حضور نتانیاهو در قدرت تبدیل شود.