حجت‌الاسلام و المسلمین سید محمد موسوی طی سخنانی در مراسم بزرگداشت آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی در بیت آیت‌الله العظمی صانعی، گفت: همه اهل فن نیز از جایگاه علمی و فقاهتی ایشان اطلاع دارند و معترفند که مرحوم آیت‌الله العظمی سیدموسی شبیری زنجانی، جایگاه علمی واقعا والا و بالایی در علوم فقه و اصول داشتند و به‌ویژه در مباحث رجالی و انساب، تخصص فوق‌العاده داشتند و از این حیث، مورد عنایت مرحوم آیت‌الله العظمی بروجردی بودند. ایشان در طول حیات علمی خویش زحمات بسیاری متحمل شدند و لذا بعد علمی ایشان بر هیچ‌کس پوشیده نیست و واقعاً با فقدان و درگذشت ایشان ثلمه‌ای در اسلام و حوزه‌های علمیه، احساس می‌کنیم که به سادگی قابل جبران نیست.
سخنران مراسم بزرگداشت آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی با اشاره به اینکه تواضع، اخلاق و ادب ایشان، گفت: من نمی‌دانم شما دوستان در مجالس روضه دفتر ایشان شرکت کرده بودید یا نه؛ اما ایشان تا اواخر که توان جسمی‌شان اجازه می‌داد، بعد از اتمام مجلس، خودشان در آستانه در می‌ایستادند و تک‌تک شرکت‌کنندگان در جلسه را شخصا بدرقه و مشایعت می‌کردند. این جلوه‌ای از ادب و تواضع ایشان بود.
به گزارش خبرنگار جماران، حجت‌الاسلام و المسلمین سید محمد موسوی طی سخنانی در مراسم بزرگداشت آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی در بیت آیت‌الله العظمی صانعی، گفت: مرحوم آیت‌الله العظمی صانعی در اوایل ازدواج و تشکیل خانواده، چند ماهی در بیت بیرونی مرحوم آیت‌الله سید احمد زنجانی، ساکن بوده‌اند. ایشان مکرراً در صحبت‌ها و گفت‌وگوها، از مرحوم سیداحمد زنجانی به نیکی یاد می‌کردند.
وی افزود: مرحوم آیت‌الله العظمی حاج‌آقاموسی شبیری زنجانی، فرزند ارشد ذکور مرحوم سیداحمد زنجانی بودند و از محضر آیات عظام، بروجردی و داماد، بهره برده بودند و دو سال هم در نجف، کسب فیض کرده بودند. ولی به گفتۀ والد ما(مرحوم آیت‌الله سیدیعقوب موسوی زنجانی)، ایشان عمده استفاده علمی خود را از مرحوم والد معظمشان برده بودند. ایشان دائماً از مرحوم والدشان می‌پرسیدند، با ایشان بحث و مشکلات علمی خود را مطرح می‌ساختند.
موسوی یادآور شد: احترام و رابطۀ قلبی و صمیمانه‌ای که فی مابین مرحوم آیت‌الله صانعی و پدر بزرگوار مرحوم آیت‌الله حاج‌آقا موسی زنجانی برقرار بود، تا زمان فوت مرحوم آیت‌الله العظمی صانعی نیز ادامه داشت. همه مستحضرید که نماز بر پیکر مرحوم آیت الله العظمی صانعی را آیت‌الله العظمی حاج‌آقاموسی زنجانی در آن فضای خاص و تابستان گرم، اقامه کردند.
وی افزود: من هم این توفیق و افتخار را داشتم که چند سالی در دهه ۶۰، در منزل خودمان شامی ترتیب می‌دادیم و به صورت خانوادگی از آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی، آیت‌الله العظمی صانعی و دایی بزرگوارمان، مرحوم آقای حاج شیخ صادق منتظری زنجانی دعوت می‌کردیم. مجلس و محفلی بسیار صمیمانه شکل می‌گرفت و در آنجا هم مباحث علمی بین این دو بزرگوار، ردوبدل می‌شد و گفت‌وگوی علمی صورت می‌پذیرفت. این مجلس هم بسیار شیرین و جالب بود.
سخنران مراسم بزرگداشت آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی در بخش دیگری از سخنان خود درباره خصوصیات بارز و برجسته ایشان، گفت: از زبان فرزند بزرگوار و ارشد ایشان، حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمحمد شبیری زنجانی شنیدم وقتی پدر بزرگوار ما شنیدند از رادیو اعلام شده که هفت نفر به عنوان مراجع، تعیین گردیده‌اند و نام ایشان هم در میان آنها گنجانیده‌اند، با تعجب و تأسف، به‌یکباره، تکانی خوردند و فرمودند «من به ایشان گفته بودم که نام مرا به عنوان مرجع، اعلام نکنید!» و به این امر، اعتراض داشتند.
وی افزود: همه اهل فن نیز از جایگاه علمی و فقاهتی ایشان اطلاع دارند و معترفند که مرحوم آیت‌الله العظمی سیدموسی شبیری زنجانی، جایگاه علمی واقعا والا و بالایی در علوم فقه و اصول داشتند و به‌ویژه در مباحث رجالی و انساب، تخصص فوق‌العاده داشتند و از این حیث، مورد عنایت مرحوم آیت‌الله العظمی بروجردی بودند. ایشان در طول حیات علمی خویش زحمات بسیاری متحمل شدند و لذا بعد علمی ایشان بر هیچ‌کس پوشیده نیست و واقعاً با فقدان و درگذشت ایشان ثلمه‌ای در اسلام و حوزه‌های علمیه، احساس می‌کنیم که به سادگی قابل جبران نیست.
موسوی تأکید کرد: نکته بعدی و برجسته زندگی ایشان، زهد، مخالفت با هوای نفس و زندگانی زاهدانه ایشان بود. ایشان واقعاً در این جهت نیز نمونه و مثال‌زدنی بودند؛ به طوری که تا سال‌های اخیر –تا حدود 10 سال قبل- منزلشان همان منزل محقر مقابل مدرسه «افغانی» بود. ایشان در آنجا زندگی می‌کردند تا اینکه جناب آقای نواب، زحمت کشیدند و با ایشان در میان گذاشتند که با توجه به کثرت رفت‌وآمد و حضور جمعیت در بیت شما، این منزل محقر، شایسته شأن و رفت‌وآمدهای فراوان نیست؛ لذا ایشان را وادار به انتقال از آنجا کردند.
وی ادامه داد: لابد همگی استحضار دارید که مرحوم آیت الله العظمی شبیری زنجانی دارای 12 فرزند (با ترکیب 6 دختر و 6 پسر) بودند که الحمدلله فرزندان ذکورشان همه جزء مفاخر و بزرگان حوزه هستند. پنج تن از فرزندان ایشان روحانی و معمم هستند و یک فرزندشان در رشته مهندسی، تحصیل کرده و در تهران زندگی می‌کنند. دخترانشان نیز با روحانیت و بیت مراجع، پیوند ازدواج برقرار کرده‌اند. این نیز نکته مهمی در زندگی زاهدانه ایشان بود.
موسوی با اشاره به اینکه تواضع، اخلاق و ادب مرحوم آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی از ابعاد برجسته اخلاقی ایشان است، اظهار داشت: من نمی‌دانم شما دوستان در مجالس روضه دفتر ایشان شرکت کرده بودید یا نه؛ اما ایشان تا اواخر که توان جسمی‌شان اجازه می‌داد، بعد از اتمام مجلس، خودشان در آستانه در می‌ایستادند و تک‌تک شرکت‌کنندگان در جلسه را شخصا بدرقه و مشایعت می‌کردند. این جلوه‌ای از ادب و تواضع ایشان بود.
وی با تأکید بر اینکه تواضع و اخلاق آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی بی‌نظیر بود، تصریح کرد: دو سال پیش، که والده ما به رحمت خدا رفتند، ایشان با اینکه توان جسمی برای حضور در منزل ما جهت تسلیت‌گویی نداشتند و حتی یکی از فرزندانشان به ایشان تذکر داده بودند که منزل والده ما پله دارد و استفاده از آن برای شما دشوار است، اصرار و تأکید کرده بودند که شخصا برای تسلیت، حضور یابند؛ لذا به منزل ما تشریف آوردند و با زحمت، از پله‌ها بالا و پایین رفتند و از عمه‌زاده خودشان(مرحوم والده ما) تکریم فرمودند. اینها از نکات بسیار برجسته‌ای است که در زندگی ایشان دیده می‌شود و اگر بخواهیم در باب فضایل اخلاقی، علمی، معنوی، زهد و تقوای ایشان سخن بگوییم، به نظر من، ساعت‌ها وقت لازم است.
