محمدعلی ابطحی، رئیس دفتر رئیس جمهور در دولت خاتمی به جماران گفت: این دو نفر (شهید علی لاریجانی و شهید کمال خرازی) نیروی نظامی نبودند، نیروی گفتمانی جمهوری اسلامی بودند.
وقتی آقای لاریجانی دبیر شورای عالی امنیت ملی شد یک لاریجانی دیگری بود که خیلی مهم بود و آن لاریجانی بود که بخش تسامح و عقلانیتش رو آمده بود و در آن عقلانیت به این نتیجه رسیده بود که باید در این جنگ حتما به سرعت به گفت و گو و مذاکره رسید.
میزان پمپاژ نفرتی که علیه آمریکا و اسرائیل می کرد در حقیقت بهینه سازی مسیر مذاکره بود. در آن موقعیت هم اسرائیلی ها معتقد بودند که مذاکره به شدت به اسرائیل آسیب می زند.