رئیس خانه احزاب در نامه به رئیس جمهور نوشت: بدون شک مهمترین نیاز امروز کشور، باز شدن باب گفتوگوی واقعی، مستمر و محترمانه میان دولت و جامعه است. مردم نیاز دارند شنیده شوند؛ نخبگان نیاز دارند مشارکت داده شوند؛ احزاب نیاز دارند نقشآفرین باشند؛ کارشناسان نیاز دارند بدون هراس، نقد و پیشنهاد ارائه کنند. گفتوگو نشانه ضعف نیست؛ نشانه بلوغ حکمرانی است.
رئیس خانه احزاب در نامهای خطاب به رئیس جمهور ضمن تقدیر از تلاشهای دولت و نیروهای نظامی کشور در دوران جنگ غیرقانونی و ددمنشانه آمریکا و رژیم مجعول صهیونیستی، برخی از مهمترین معضلات کشور و همچنین راهبردهای عبور و حل مشکلات در دوران پسا جنگ را برشمرد.
به گزارش جماران، متن نامه حسین کمالی به شرح زیر است:
بسمهتعالی
جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
با سلام و احترام؛
ضمن تقدیر از خدمات دولت محترم در دوران جنگ تحمیلی و همچنین تقدیر از دلاورمردیها و ایثارگری نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران و همه مدافعان وطن در برابر آمریکای جنایتکار و رژیم کودککش صهیونیستی به استحضار شریف میرساند اکنون که کشور در حال عبور از شرایط دشوار جنگی است و ملت ایران بار دیگر با صبوری، ایستادگی و تحمل هزینههای سنگین از آزمونی بزرگ در این مقطع حساس سربلند بیرون آمدهاند، طبیعی است که افکار عمومی با امیدی تازه، چشمانتظار آغاز مرحلهای نو در حکمرانی، بازسازی اقتصادی، آرامش و ترمیم سرمایه اجتماعی باشد.
پایان جنگ، صرفاً پایان یک درگیری نظامی نیست؛ بلکه آغاز دورهای است که در آن، دولتها با آزمونی سختتر مواجه میشوند: آزمون اداره کشور در شرایط پساجنگ، بازگرداندن ثبات به زندگی مردم، احیای تولید، ترمیم اعتماد عمومی و ایجاد افق روشن برای آینده.
امروز نگرانیهای فراوانی در میان مردم، کارگران، تولیدکنندگان، فعالان اقتصادی، اصناف، کارمندان، جوانان و نخبگان وجود دارد که اگر بهصورت سریع، هوشمندانه و صادقانه مورد توجه قرار نگیرد، میتواند ضمن به حاشیه راندن وفاق مقدس ملی که در کشور شکل گرفته است آثار مهلک و عمیقی در جامعه بر جای بگذارد.
در ذیل برخی از مهمترین نکاتی که میتواند چالشهای کوتاه و بلند مدت ایجاد نماید برشمرده خواهد شد:
۱- فشار معیشتی و فرسایشی بر طبقات ضعیف و متوسط جامعه:
افزایش هزینههای زندگی، کاهش قدرت خرید، نااطمینانی نسبت به آینده، رکود درآمدی و تورم مزمن، فشار سنگینی بر خانوارها وارد کرده و در آیندهای بسیار نزدیک به معضلی عظیم بدل خواهد شد. طبقه متوسط که ستون ثبات اجتماعی هر کشوری است، در معرض تضعیف جدی قرار دارد و اقشار ضعیف نیز بیش از گذشته آسیبپذیر شدهاند.
ضروری است دولت با یک برنامه شفاف و زمانبندیشده، سیاستهای تثبیت معیشت، کنترل تورم، حمایت هدفمند از بیماران و افراد فاقد درآمد و اقشار کمدرآمد و احیای قدرت خرید مردم را در اولویت نخست قرار دهد.
۲- بحران خاموش تولید و فرسودگی فضای کسبوکار:
بخش مهمی از تولیدکنندگان کشور با مشکلاتی چون کمبود نقدینگی، نوسانات ارزی، دشواری تأمین مواد اولیه، بیثباتی مقررات، فشار مالیاتی نامتوازن، ضعف زیرساخت و کاهش تقاضا روبهرو هستند.
تولید ملی بیش از شعار، نیازمند امنیت تصمیمگیری، ثبات مقررات، کاهش بروکراسی، تأمین سرمایه در گردش، دسترسی به بازار و اعتماد منطقی به بخش خصوصی است.
اگر تولیدکننده هر روز نگران بخشنامه جدید، هزینه جدید یا مانع جدید باشد، اقتصاد بیش از این وارد مسیر فرسایش میشود.
۳- تعدیل نیروی کار، بیکاری و مهاجرت سرمایه انسانی:
یکی از مهمترین تهدیدهای آینده کشور، ناامیدی بخشی از نیروی فعال و تحصیلکرده و گسترش میل به مهاجرت است. سرمایه انسانی، مهمترین سرمایه هر کشور است و از دست رفتن آن خسارتی جبرانناپذیر محسوب میشود.
ضروری است دولت با سیاستهای اشتغالزا، میدان دادن به نوآوری، اقتصاد دیجیتال، شرکتهای دانشبنیان، کارآفرینی و شایستهسالاری، امید را به نسل جوان بازگرداند.
۴- نارسایی اجرایی و فاصله تصمیم تا اجرا:
بخش مهمی از مشکلات کشور نه در سطح تصمیم، بلکه در مرحله اجرا شکل میگیرد. تعدد مراکز تصمیمگیری، ضعف هماهنگی دستگاهها، کندی و فشل بودن بروکراسی، نبود پاسخگویی و فرسایش اداری، هزینه اداره کشور را بالا برده است.
اصلاح ساختار اجرایی، چابکسازی دولت، مبارزه واقعی با فساد، شفافیت فرآیندها و ارزیابی مستمر توانایی و کارایی مدیران، یک ضرورت فوری است نه انتخاب اختیاری.
۵- ضرورت بازسازی سرمایه اجتماعی از مسیر گفتوگو:
بدون شک مهمترین نیاز امروز کشور، باز شدن باب گفتوگوی واقعی، مستمر و محترمانه میان دولت و جامعه است. مردم نیاز دارند شنیده شوند؛ نخبگان نیاز دارند مشارکت داده شوند؛ احزاب نیاز دارند نقشآفرین باشند؛ کارشناسان نیاز دارند بدون هراس، نقد و پیشنهاد ارائه کنند. گفتوگو نشانه ضعف نیست؛ نشانه بلوغ حکمرانی است.
مشارکت دادن جامعه، تهدید نیست؛ بزرگترین فرصت برای حل مسائل ملی است. پیشنهاد میشود دولت جنابعالی با ابتکار مستقیم، سازوکاری ملی برای گفتوگوی منظم میان نمایندگان مردم و اقشار اجتماعی، احزاب و جریانهای سیاسی قانونی، اقتصاددانان و کارشناسان مستقل، کارآفرینان و فعالان تولیدی، دانشگاهیان، جوانان و اصحاب رسانه با مسئولان اجرایی و وزرا ایجاد کند تا مسائل کشور در فضایی عقلانی و ملی بررسی و برای برون رفت از معضلات راهیابی شود.
۶- نیاز جامعه به صداقت بیشتر و اجرای عدالت فراگیر و نه صرفاً وعدههای تکراری:
مردم ایران، نجیب، صبور و همراهاند. آنچه جامعه را فرسوده میکند، صرفاً سختی نیست؛ بلکه ابهام، بیخبری، تبعیض و احساس بیاثر بودن است. اگر دولت با مردم صادقانه سخن بگوید، واقعیتها را توضیح دهد، برنامه ارائه کند و مسئولیت بپذیرد، جامعه نیز همراهی خواهد کرد.
جناب آقای رئیسجمهور؛
دوره پساجنگ میتواند نقطه آغاز نوسازی ملی باشد یا دورهای از فرصتسوزی؛ این انتخاب، تا حد زیادی وابسته به کیفیت تصمیمات امروز دولت چهاردهم است.
اکنون زمان آن است که اقتصاد از حالت انتظار خارج شود، تولید جان بگیرد، مدیران پاسخگو شوند، مردم شنیده شوند، نخبگان به میدان بازگردند و امید، دوباره به سرمایه عمومی کشور تبدیل شود.
امید است دولت جنابعالی با شجاعت در تصمیم، صداقت در گفتار، عدالت در اجرا و سعهصدر در شنیدن، مسیر تازهای برای کشور بگشاید.
خانه احزاب ایران آمادگی دارد به همراه مسئولین محترم وزارت کشور و سایر وزرای محترم مربوطه نخستین نشست جهت تدوین برنامه برای شنیدن و دریافت نظرات و مشاورههای اقشار مختلف مردم، نهادهای مدنی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی را برگزار نماید. امید است با دستور مساعد جنابعالی بتوانیم سهمی در موفقیت نظام جمهوری اسلامی و ایران و دولت دلسوز چهاردهم داشته باشیم.
