به گزارش جماران؛ عبدالله گنجی نوشت: تا کنون این مدل را در جهان دیده اید؟ دو کشوری که با هم منازعه دارند، جنگ کرده اند، یکی سه هزار تحریم وضع کرده. نقطه مشترک تفاهم هم ندارند چطور مشکلشان حل می شود؟ اول کارشناسان سیاست خارجی، امنیتی و اقتصادی می نشینند توافق می کنند بعد ملاقات سران انجام می شود؟ یا اول بدون هیچ توافق و چشم انداز و دستور کاری سران با هم ملاقات و دست می دهند؟ کدام الگو در جهان اعمال می شود؟
مطالبه کنندگان ذیل تیتر این را نمی دانند؟ حتما می دانند.پس چرا چنین می گویند؟ یک علت دارد و آن لج بازی با مسیر و تدبیر حاکمیت است و لاغیر. می خواهند حیثیت ملتی که وسط مذاکره به جرم نکرده بمباران شده است را فدای یک لحظه در یک قاب بودن بکنند!
نتیجه هم فرع آن است.به تحریم و هسته ای و غیره هم کاری ندارند.هدف هم این است که بگویند نظر ما با نظام متفاوت است. حیا را هم قی کرده اند.
