روایت‌های تکان‌دهنده از سرنوشت معترضان به گرانی در کنیا
این گزارش مقامات کنیا را به توسل به اقدامات اقتدارگرایانه از جمله دستگیری‌ها و بازداشت‌های خودسرانه، آدم‌ربایی، پیگردهای قانونی مخرب معترضان، نظارت و سرکوب رسانه‌ها با هدف سرکوب اعتراضات علیه وخامت مشکلات اقتصادی و سیاست‌های سختگیرانه مالی دولت متهم کرد.
به گزارش جماران، آنها پس از بازداشت او تمام شب و متهم کردنش به سازماندهی اعتراضات علیه هزینه‌های بالای زندگی، لباس‌هایش را درآوردند و او را به اتاقی ایزوله در وسط یک مزرعه نیشکر انداختند.
این تنها یکی از شهادت‌های تکان‌دهنده‌ای بود که توسط عفو بین‌الملل مستند شده و آدم‌ربایی، شکنجه و بازداشت بدون ملاقات معترضان در کنیا را صرفاً به دلیل مطالبه شرایط زندگی بهتر آشکار می‌کند.
این سازمان در گزارشی که روز دوشنبه منتشر کرد، نقض حقوق بشر به شکل گسترده‌ای را که مقامات کنیا در جریان اعتراضاتی که بین سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ در این کشور در اعتراض به افزایش قیمت مواد غذایی و سوخت، مالیات و وخامت شرایط اقتصادی رخ داده بود، آشکار کرد.
این گزارش مقامات کنیا را به توسل به اقدامات اقتدارگرایانه از جمله دستگیری‌ها و بازداشت‌های خودسرانه، آدم‌ربایی، پیگردهای قانونی مخرب معترضان، نظارت و سرکوب رسانه‌ها با هدف سرکوب اعتراضات علیه وخامت مشکلات اقتصادی و سیاست‌های سختگیرانه مالی دولت متهم کرد.
این گزارش بر اساس مصاحبه با بیش از ۱۰۰ نفر، از جمله معترضان، روزنامه‌نگاران، وکلا و مقامات دولتی، توسط محققان این سازمان بین آوریل و ژوئیه ۲۰۲۶ تهیه شده است.
آدم‌ربایی و شکنجه
«بنجامین»، نام مستعار یکی از قربانیان، تعریف می‌کند که آدم‌ربایان او را به سازماندهی اعتراضات در شهر کیسومو در غرب کنیا متهم کردند و سپس او را به مکانی نامعلوم بردند و یک شب در بازداشت نگه داشتند.
او می‌گوید که آدم‌ربایانش صبح روز بعد، حدود ساعت ۱۱، لباس‌هایش را درآوردند و او را به اتاقی در وسط یک مزرعه نیشکر در منطقه شملیل انداختند.
در مورد «کن»، یکی دیگر از معترضان، او تعریف می‌کند که مأموران امنیتی او را از منطقه رونگای ربوده، کیسه‌ای روی سرش گذاشته و سپس او را به صندوق عقب ماشینی انداخته‌اند که در خیابان‌های نایروبی و حومه آن پرسه می‌زد، در حالی که بارها مورد ضرب و شتم قرار گرفته است.
در شهادت سوم، لارنس از ربوده شدن توسط افراد ناشناس در منطقه کیتنگیلا، در جنوب پایتخت، و سپس انتقال او به اتاقی مجهز به دوربین‌های مداربسته با دست و چشم‌بند صحبت کرد.
او گفت که گروگان‌گیرانش او را تهدید کردند و از او خواستند هر آنچه را که در مورد اعتراضات می‌داند فاش کند، سپس به او دستور دادند لباس‌هایش را درآورد.
این سازمان شهادت ۳۶ نفر را که در جریان یا پس از اعتراضات دستگیر یا ربوده شده بودند، مستند کرد. برخی از آنها گفتند که روزها بدون تماس با خانواده یا وکلای خود در بازداشت بودند و مورد ضرب و شتم، شکنجه و بدرفتاری قرار گرفتند.
این نظارت به تلفن‌ها هم کشیده شده است
این تخلفات به دستگیری و شکنجه ختم نشد، زیرا فعالان گزارش دادند که گروه‌های واتس‌اپ، مکالمات آنها از طریق پلتفرم X و تلفن‌هایشان علاوه بر نظارت بر خانه‌هایشان و خانه‌های بستگانشان، مورد نظارت غیرقانونی قرار گرفته است.
این تخلفات شامل روزنامه‌نگارانی که اعتراضات را پوشش می‌دادند نیز می‌شد، چرا که این سازمان شهادت شش نفر از آنها را مستند کرده است که مورد ضرب و شتم، گاز اشک‌آور، حمله با ماشین‌های آب‌پاش و تیراندازی قرار گرفته بودند.
برخی از روزنامه‌نگاران گفتند که مأموران امنیتی تجهیزات دوربین آنها را مصادره کرده یا آنها را مجبور به حذف فیلم‌های ضبط‌شده‌ای کردند که وقایع خیابان‌ها را مستند می‌کرد.
گرانی و فساد
بر اساس این گزارش، ۵۴ معترضی که این سازمان با آنها مصاحبه کرده، فساد را در کنار افزایش مالیات، قیمت مواد غذایی و سوخت و کاهش خدمات عمومی، یکی از دلایل اصلی حضور در خیابان‌ها عنوان کرده‌اند.
یکی از معترضان گفت که مقامات باید با فساد مبارزه کنند و به جای افزایش مالیات، مقامات را پاسخگو نگه دارند، در حالی که دیگری زندگی را برای شهروند عادی غیرقابل تحمل توصیف کرد.
جورج مورارا، مدیر اجرایی عفو بین‌الملل در کنیا، اظهار داشت که یافته‌های این تحقیقات، تصویری نگران‌کننده از واکنش مقامات به خواسته‌های اقتصادی مشروع را نشان می‌دهد.
این سازمان خواستار پایان سرکوب اعتراضات، پاسخگویی پرسنل امنیتی دخیل در نقض حقوق بشر، جبران خسارت قربانیان و خانواده‌هایشان و افزایش نظارت بر هزینه‌های عمومی و مبارزه با فساد شد.
او توضیح داد که نتایج تحقیقات خود را به سازمان‌های دولتی مربوطه ارسال کرده است، اما تا تاریخ انتشار گزارش هیچ پاسخی دریافت نکرده است.
منبع: عفو بین‌الملل
مشاهده خبر در جماران