آنچه در سال ۲۰۱۹ رسوایی بود، در سال ۲۰۲۶ به امری عادی تبدیل شده است

به گزارش جماران، پیتر بیکر، خبرنگار ارشد کاخ سفید، با اشاره به تصمیم رئیس جمهور برای میزبانی اجلاس گروه ۲۰ در دسامبر آینده در باشگاه گلف خود در میامی، استدلال می‌کند که آنچه در دوره اول ریاست جمهوری دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، یک تخلف آشکار اخلاقی و سیاسی تلقی می‌شد، در دوره دوم ریاست جمهوری او به امری عادی تبدیل شده است.

بیکر در مقاله‌ای که در ۴ اکتبر ۲۰۲۶ در نیویورک تایمز منتشر شد، جنجالی را که ترامپ در سال ۲۰۱۹ با پیشنهاد میزبانی اجلاس گروه ۷ در باشگاه «ترامپ نشنال دورال» خود به پا کرد، یادآوری می‌کند. در آن زمان، این ایده به دلیل آنچه که سود شخصی از ریاست جمهوری تلقی می‌شد، اعتراضات گسترده‌ای را از جمله در حزب جمهوری‌خواه برانگیخت و ترامپ مجبور به عقب‌نشینی از پیشنهاد خود شد.

هفت سال بعد، ترامپ تقریباً همان باشگاه را برای میزبانی اجلاس گروه ۲۰ انتخاب کرد، بدون اینکه با همان ایرادات مواجه شود، که نویسنده آن را نشانه‌ای از تغییر مرزهای سیاسی و اخلاقی پیرامون ریاست جمهوری می‌داند.

این مقاله این موضوع را در چارچوب وسیع‌تری قرار می‌دهد و به آنچه گسترش فعالیت‌های تجاری توصیف می‌کند که ترامپ، اعضای خانواده و نزدیکانش از زمان بازگشت او به کاخ سفید از آن بهره‌مند شده‌اند، اشاره می‌کند.

 

اعتراض فروکش کرد

نویسنده به چندین مثال اشاره می‌کند، از جمله سود شخصی ترامپ از سرمایه‌گذاری‌ها و فعالیت‌های تجاری، مشارکت شرکت‌های خانواده‌اش در بخش ارزهای دیجیتال و تلاش‌ها برای سوءاستفاده تجاری از نام «تلویزیون ترامپ»، یک سرویس پخش آنلاین که سخنرانی‌ها و رویدادهای رئیس جمهور را از طریق وب‌سایت کاخ سفید با استفاده از منابع عمومی پخش می‌کند.

این مقاله همچنین به فعالیت‌های مربوط به اعضای خانواده ترامپ، از جمله دریافت پول از آمازون توسط همسرش ملانیا ترامپ برای یک فیلم تبلیغاتی، پرداخت بخشی از هزینه‌های جشن عروسی دونالد ترامپ جونیور توسط یک تاجر روسی نزدیک به ولادیمیر پوتین ، و ارتباط خود ترامپ با رویدادی برای شرکت ارز دیجیتال حامی ارز دیجیتالش، می‌پردازد.

بیکر معتقد است که کاهش اعتراضات به این رویه‌ها تا حدودی به دلیل تغییر در فضای سیاسی درون حزب جمهوری‌خواه است، زیرا طبق این مقاله، ترامپ توانایی بیشتری در مجازات جمهوری‌خواهانی که با او مخالف هستند، به ویژه از طریق انتخابات مقدماتی، پیدا کرده است که این امر بسیاری از اعضای حزب را مشتاق‌تر کرده است تا از رویارویی با او اجتناب کنند.

نویسنده اضافه می‌کند که سازوکارهای نظارتی دولت در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ آسیب دیده‌اند، از جمله اخراج مقامات نظارتی و تضعیف برخی از نهادهای مرتبط با اخلاق و صداقت دولت.

یکی از نکات کلیدی این مقاله این است که ترامپ دوره دوم ریاست جمهوری خود را با نگرانی کمتری نسبت به انتقادات مربوط به رفتار اخلاقی آغاز کرد، چرا که از نظر سیاسی موفق شده بود بر مجموعه‌ای از بحران‌های حقوقی و سیاسی در سال‌های گذشته غلبه کند.

بیکر از ترامپ نقل می‌کند که در مصاحبه‌ای با نیویورک تایمز گفته است که دیگر نیازی به اعمال محدودیت‌های مشابه بر فعالیت‌های تجاری خانواده‌اش نمی‌بیند، زیرا به گفته خودش، در دوره اول ریاست جمهوری‌اش «هیچ تقدیری از او نشد» و به این دلیل که متوجه شده «هیچ‌کس اهمیتی نمی‌دهد».

با این حال، این مقاله اشاره می‌کند که عدم اعتراض جمهوری‌خواهان لزوماً به معنای عدم  توجه رأی‌دهندگان نیست و نویسنده به نظرسنجی‌های اخیر اشاره می‌کند که نشان‌دهنده افزایش نگرانی آمریکایی‌ها در مورد فساد دولتی است، از جمله نظرسنجی گالوپ که در آن ۸۹ درصد از آمریکایی‌های شرکت‌کننده گفتند که فساد در دولت گسترده است، و نظرسنجی دیگری نشان می‌دهد که صفت «فاسد» یکی از صفاتی است که اغلب توسط شرکت‌کنندگان به ترامپ نسبت داده می‌شود.

 

برخی از مظاهر اعتراض

بیکر بخشی از مقاله خود را به موضوع «تلویزیون ترامپ» اختصاص داده و اشاره می‌کند که شرکت خصوصی ترامپ پس از راه‌اندازی این سرویس در وب‌سایت کاخ سفید، درخواست ثبت این علامت تجاری را داده است، به‌ویژه از آنجایی که ثبت این نام ممکن است به این شرکت اجازه دهد تا پس از پایان دوره ترامپ، خواستار توافق‌نامه صدور مجوز با دولت برای ادامه استفاده از آن شود.

در مقابل، این مقاله به برخی نشانه‌های مخالفت در درون حزب جمهوری‌خواه، به‌ویژه در مورد بودجه روسیه مربوط به عروسی ترامپ جونیور، اشاره می‌کند، اما این مخالفت‌ها را در مقایسه با مقیاس مسائلی که در دوره دوم ریاست جمهوری پدیدار شد، محدود می‌داند.

بیکر - بر اساس نظرات مقامات سابق و کارشناسان - نتیجه می‌گیرد که اهمیت این حقایق نه در هر حادثه به صورت جداگانه، بلکه در آنچه که آنها به طور کلی در مورد هنجارهای در حال تغییر حاکم بر رابطه بین ریاست جمهوری و منافع تجاری شخصی آشکار می‌کنند، نهفته است.

نویسنده از پل روزنتسویگ، یکی از مقامات سابق دولت جورج دبلیو بوش ، نقل قول می‌کند که ترامپ - با شکستن هنجارها بدون مواجهه با عواقب عمده - نشان داد که بسیاری از محدودیت‌های پیرامون ریاست جمهوری آمریکا، هنجارهای سیاسی و اخلاقی هستند، نه قوانین حقوقی الزام‌آور، و شکستن این هنجارها به بازتعریف آنها کمک کرده است.

 

مشاهده خبر در جماران