از هری کین تا بو جکسون؛ زمانی که یک ستاره تصمیم می گیرد رشته ورزشی خود را تغییر دهد

ورزشی جماران، هری کین ۳۳ ساله در حال حاضر به خداحافظی از فوتبال فکر نمی کند. بر عکس، مهاجم بایرن مونیخ به طولانی تر کردن دوران ورزشی اش فکر می کند و به تمدید قرارداد با باشگاه آلمانی نزدیک است. با این حال، همزمان خود را برای فصل جدید فوتبال خود آماده می کند چون به آن فکر کرده است در آینده چه چیزی پیش خواهد آمد. 

کین عاشق فوتبال آمریکایی است و تام بریدی را تحسین می کند. به نوشته آس، برای همین شاید زمانی که فوتبال را کنار گذاشت، او به یک بازیکن فوتبال آمریکایی تبدیل شود. کین اخیرا اعلام کرد که به شکل جدی درباره احتمال این اتفاق مطالعه خواهد کرد و اگر این اتفاق بیفتد بین شش ماه تا یک سال آمادگی لازم را کسب خواهد کرد. 

مهاجم بایرن این تصمیم شخصی را به شکل منطقی مقایسه کرد: "پنالتی می زنم که آن یک فشار است و از لحاظ تکنیکی تشابه زیادی دارد." بازیکن انگلیسی که در ضربه زدن از فاصله یازده متری متخصص است می خواهد این توانایی را به یک زمین متفاوت منتقل کند، در حالی که برای ورود به NFL (لیگ فوتبال آمریکایی) بیشتر از یک پای خوب نیاز است‌. 

کین هنوز رشته ورزشی خود را عوض نکرده است. با این حال داستان او دریچه‌ای به سوی گروه وسیعی از ورزشکاران است که پس از رسیدن به سطح حرفه ای در یک رشته، تصمیم گرفتند استعداد خود را در رشته‌ای کاملا متفاوت امتحان کنند. 

سلما پارایوئلو: دو مسیر حرفه ای 

ورزشکاران اسپانیایی کمی هستند که بهتر از سلما پارایوئلو عمل کرده باشند. او قبل از اینکه به یک فوتبالیست برجسته در نسل خود تبدیل شود، یک دونده آینده دار به حساب می آمد. او در دو ۴۰۰ متر با مانع تخصص داشت و در اسپانیا قهرمان شد و رکوردهای ملی در رده های پایه ثبت کرد. در سال ۲۰۲۰ بهترین زمانش را در دو ۴۰۰ متر ثبت کرد (۵۷ ثانیه و ۳۶ صدم ثانیه). 

سلما یک ورزشکار معمولی نیست که همزمان با فوتبال، دو تمرین کند. دوران ورزشی اش به هر دو رشته گرایش داشت. او در سال ۲۰۱۹ در حالی که تنها ۱۵ سال داشت توانست مدال دو ۴۰۰ متر با مانع و امدادی مختلط در فستیوال المپیک جوانان اروپا را کسب کند. 

همزمان با تیم های پایه اسپانیا قهرمان یورو زیر ۱۷ سال و جام جهانی زیر ۱۷ سال ۲۰۱۸ در فوتبال شد. در نهایت آسیب دیدگی ها و انتقالش از ویارئال به بارسلونا در سال ۲۰۲۲ کفه ترازو را به سمت فوتبال سنگین تر کرد. 

جان سرتیز: از دو به چهار چرخ

مورد جان سرتیز مفهوم تطبیق پذیری را به سطح دیگری می برد. سرتیز موتور را تنها به خاطر شانس امتحان اتومبیل عوض نکرد. او در هر دو رشته قهرمان جهان شد. در موتور سواری چهار قهرمانی در جهان در ۵۰۰ سی سی و سه قهرمانی در ۳۵۰ سی سی کسب کرد. در اوایل شروع ۶۰ سالگی به سمت اتومبیلرانی رفت و در سال ۱۹۶۴ با فراری قهرمان فرمول یک شد. 

تا به امروز تنها راننده ای است که هم در موتور سواری و هم در فرمول یک قهرمان جهان شده است. تنها به این خاطر که در دو ماشین مختلف تسلط دارد فوق العاده نیست، بلکه در هر یک از آن رشته این کار را در بالاترین سطح انجام داد. سرتیز این تغییر را با فکر تاریخ سازی انجام نداد. این کار را کرد چون می خواست رقابت کند و از اتومبیلرانی لذت می برد. رکورد بعدا فرا رسید. 

بو جکسون: ورزشکاری که برای دو رشته شکل گرفته بود

بو جکسون رویای کین را تقلید کرد اما به شکل همزمان. او در دانشگاه آبرن یک ستاره در فوتبال آمریکایی و بیسبال بود و توانست در دو درفت در سال ۱۹۸۶ حضور داشته باشد. ابتدا توسط تمپا بی بوکانیرز در شماره یک درفت در NFL انتخاب شد. با این حال به خاطر اختلاف با باشگاه از بازی کردن امتناع کرد و همان سال دوباره انتخاب شد. این بار کانزاس سیتی رویالز در دور چهارم درفت در MLB (لیگ بیسبال) از او دعوت کرد. 

کمی بعد به فوتبال آمریکایی بازی کردن به صورت حرفه ای با لس آنجلس ریدرز روی آورد چون رییس باشگاه مشوقش بود و اجازه داد همزمان دو ورزش را دنبال کند. جکسون در فرهنگ ورزشی آمریکا به نوعی تبدیل به یک اسطوره شد. شعار "بو می داند" اغراق نبود چون ورزشکاری بود که می توانست بیسبال و فوتبال آمریکایی بازی کند و در دوران دانشگاه همچنین در رشته های سرعت برجسته عمل کرد. 

دیون ساندرز: دو رشته حرفه ای همزمان 

دیون ساندرز فراتر از جکسون پیش رفت. او همزمان به شکل حرفه ای فوتبال آمریکایی و بیسبال بازی می کرد. در NFL با سان فرانسیکو فورتی نانینرز و دالاس کوبویز قهرمان سوپربول شد. در حالی که در MLB برای ۹ فصل حضور داشت و توانست با آتلانتا بریوز در سال ۱۹۹۲ در سری جهانی بازی کند. 

به همان خاطر به تنها بازیکنی تبدیل شد که توانست هم در سوپربول حضور داشته باشد هم در سری جهانی. علاوه بر این او فقط یک ورزشکار نبود که فهرست تیم را تکمیل کند. در فوتبال آمریکایی یکی از بزرگترین متخصصان دفاعی در آن دوران بود، در حالی که در بیسبال دوران حرفه ای برجسته ای داشت. 

پتر چک: یک پست، در دو زمین متفاوت 

دروازه‌بان اهل چک دوران ورزشی فوق العاده ای را در فوتبال سپری کرد و توانست چهار قهرمانی در لیگ برتر انگلیس تجربه کند. همچنین پنج اف ای کاپ و یک لیگ قهرمانان به دست آورد. با این حال زمانی که تصمیم گرفت از فوتبال خداحافظی کند، علاقه اش او را به سمت هاکی روی یخ برد. او در NHL (لیگ هاکی روی یخ آمریکا) ستاره نشد اما نشان داد توانایی های یک دروازه‌بان در رشته دیگر هم می تواند مورد استفاده قرار گیرد. 

چک با عشق به این ورزش بزرگ شده بود و از کودکی هاکی تمرین می کرد. پس از خداحافظی از فوتبال، به عنوان دروازه‌بان هاکی شروع به تمرین کرد و در سال ۲۰۱۵ با تیم گیلدفورد فینیکس، تیم دسته چهارمی هاکی بریتانیا قرارداد امضا کرد. شروعش همچون یک فیلم سینمایی بود. در نخستین دیدار رسمی اش بازی مساوی شد و چک توانست یک پنالتی تعیین کننده را در ضربات پنالتی مهار کند. 

جیم تورپ: مرد مولتی ورزش

خیلی قبل تر از جکسون یا ساندرز، جیم تورپ، یکی از چهره های ارزشمند تاریخ ورزش بود. تورپ در بازی های المپیک ۱۹۱۲ استکهلم در پنج گانه و دهگانه قهرمان شد. همچنین فوتبال آمریکایی را در سطح دانشگاهی و حرفه ای بازی کرد و شش فصل در لیگ بیسبال حضور داشت. علاوه بر این بسکتبال را به شکل حرفه ای تمرین کرد. 

با این حال، نکته جالب داستانش در رابطه با المپیک، پس دادن مدال هایش بود. در آن دوران یک قانون آماتوری وجود داشت و کمیته المپیک جوایز او را گرفت به این خاطر که قبلا برای بیسبال بازی کردن پول گرفته بود. با این حال در سال ۲۰۲۲ مدال هایی که شایسته اش بود را به او برگرداندند و به شکل رسمی او را قهرمان هر دو رشته نامیدند. 

خسوس آنگوی: از بارسا تا بارسلونا دراگونز 

مورد خسوس آنگوی به کین نزدیک تر است. آنگوی دروازه‌بان بارسلونا بود. توسط یوهان کرویف که پدر زنش بود در سال ۱۹۹۴ به تیم نخست راه یافت و تا سال ۱۹۹۶ در باشگاه ماند. سپس به کوردوبا رفت و به دوران فوتبال خود پایان داد.  

او تصمیم گرفت دستکش ها را عوض کند، آن ها را روی دروازه آویزان کند و به فوتبال آمریکایی روی آورد. آنگوی به کیکر (یکی از اصلی ترین بازیکنان تیم های ویژه است) بارسلونا دراگونز تبدیل شد و سپس برای بالادونا دراکس و برگامو لاینز ایتالیا بازی کرد. فانتزی مشابهی که کین برنامه ریزی کرده است اما با این تفاوت که آنگوی نتوانست در NFL آمریکا بازی کند، بلکه در اروپا به این حرفه مشغول شد. 

داستان ها متفاوت هستند و اشتباه است که همه آن ها را یکی بدانیم. پارایوئلو دونده حرفه ای بود که تصمیم گرفت تمرکزش را روی فوتبال بگذارد. سرتیز در دو رشته ای که موتور داشتند قهرمان جهان شد. جکسون و ساندرز همزمان در دو رشته حرفه ای پیشرفت کردند. چک پست خود را حفظ کرد اما در ورزش دیگر. تورپ هم دسته مخصوص به خودش را داشت و چند رشته را دنبال کرد. 

با این حال یک وجه مشترک وجود دارد: بدن از صفر شروع نمی کند. در رابطه با کین، تسلط او بر تکنیک ضربه زدن بیش از پیش اثبات شده است. اگرچه هنوز مشخص نیست که آیا او می‌تواند با یک توپ متفاوت و لیگی که انتظارات بسیار بالا است، سازگار شود یا خیر. 

مشاهده خبر در جماران