توافقات مخفی آمریکا منجر به تبعید ۲۵۰۰۰ مهاجر اخراجی به کشورهای بیگانه شده است

به گزارش جماران به نقل از خبرگزاری فرانسه، بر اساس یک تحقیق روزنامه‌نگاری که روز دوشنبه منتشر شد، ایالات متحده بیش از ۲۵۰۰۰ مهاجر را تحت توافق‌های مخفی با کشورهای ثالث اخراج کرده است، آن هم  در سایه نگرانی‌های فزاینده در مورد سوءاستفاده‌هایی که مهاجران اخراج شده به این کشورها متحمل شده‌اند.

دونالد ترامپ از زمان روی کار آمدن در ژانویه ۲۰۱۵، با چندین کشور در حال توسعه توافق‌هایی را برای پذیرش مهاجرانی که از نظر قانونی اخراج آنها به کشورهای مبدا ممنوع است، انجام داده است.

دولت آمریکا ۴۱۰ میلیون دلار، از جمله ۸۱ میلیون دلار برای کشورهایی که موافقت خود را برای امضای توافق‌نامه‌هایی برای پذیرش مهاجران اخراجی اعلام کردند، اختصاص داد.

بر اساس تحقیقاتی که توسط گروه خبری «داستان‌های ممنوعه» منتشر شده است، بقیه پول به سازمان‌های امدادی سازمان ملل متحد برای تسهیل اخراج‌ها اختصاص داده شده است .

بر اساس داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط «داستان‌های ممنوعه» با هماهنگی ائتلافی از روزنامه‌نگاران از سراسر جهان، تا ۳۱ آگوست ۲۰۲۶، ۲۵۴۴۷ نفر به کشورهای ثالث اخراج شده‌اند.

 

مکزیک پیشتاز است

مکزیک بیشترین تعداد اخراج‌شدگان را دریافت کرد که حدود ۲۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود، در حالی که بقیه در ۲۷ کشور در آمریکای لاتین، آفریقا و منطقه اقیانوس آرام توزیع شده‌اند.

متعاقباً، هفت کشور دیگر به این توافق‌نامه‌ها پیوستند که شرایط آنها از کشوری به کشور دیگر، به‌ویژه در رابطه با ملیت مهاجران و سوابق کیفری آنها، متفاوت است.

تحقیقات قبلی نشان داد که واشنگتن عمداً اعطای ویزای ورود به برخی از کشورهای آفریقایی را ممنوع کرده و محدودیت‌های دیگری را بر آنها اعمال کرده است تا آنها را مجبور به پذیرش مهاجرانی کند که از ایالات متحده اخراج می‌شوند.

برخی وکلای مدافع گزارش دادند که افراد اخراج شده خود را در کشورهای خارجی می‌یابند که در آنجا از حقوق اولیه محروم هستند. اوایل این ماه، تحقیقات روزنامه‌نگاری، سوءاستفاده‌های گسترده علیه مهاجران در مراکز بازداشت، مانند «هتل بامی» دورافتاده در حومه مالابو، پایتخت سابق گینه استوایی، را آشکار کرد.

در شهادت‌های مستندی که توسط نیویورک تایمز و رویترز جمع‌آوری شده است، اخراج‌شدگان از نقض فاحش حقوق بشر در این هتل، از جمله ضرب و شتم، عدم مراقبت‌های پزشکی، فشار روانی مداوم و محدودیت‌های شدید در رفت و آمد و ارتباط با دنیای خارج، شکایت دارند.

«داستان‌های ممنوعه» خاطرنشان کرد که دولت ترامپ در جستجوی کشورهایی برای پذیرش مهاجران اخراجی بدون ارتباط با آنها، با ۴۹ کشور از ۵۴ کشور آفریقایی تماس گرفته است.

به گفته همین منبع، یک دفتر کمتر شناخته‌شده در وزارت امور خارجه ایالات متحده که در ماه مه ۲۰۲۵ افتتاح شد، بیشتر مذاکرات و پرداخت‌ها را انجام می‌داد. ریاست این دفتر را کریستین گاف ارهارت، ۴۱ ساله، دیپلماتی که قبلاً به عنوان افسر امنیتی خدمت می‌کرد، بر عهده دارد.

 

مذاکرات و پول

این تحقیقات به تفصیل سفرهای ارهارت به کامرون را برجسته می‌کند، کشوری که در ماه دسامبر تفاهم‌نامه‌ای با ایالات متحده برای پذیرش مهاجران اخراجی امضا کرد.

تنها یک هفته بعد، کامرون یک برنامه کمک‌های بهداشتی پنج ساله به ارزش تقریبی ۴۰۰ میلیون دلار با ایالات متحده امضا کرد.

ماه بعد، وزارت امور خارجه ایالات متحده اعلام کرد که 30 میلیون دلار دیگر به کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در کامرون اختصاص داده است تا «بازگشت داوطلبانه پناهندگان را تسهیل کرده و با مهاجرت غیرقانونی مبارزه کند».

اولین هواپیمای حامل آوارگان در ۱۴ ژانویه وارد کامرون شد.

در پالائو، که جمعیتی کمتر از ۱۸۰۰۰ نفر دارد، مقامات در دسامبر ۲۰۲۵ توافق‌نامه‌ای را امضا کردند که بر اساس آن، در ازای ۷.۵ میلیون دلار، تا ۷۵ شهروند از کشورهای ثالث پذیرفته شوند، اما از زمان امضای این توافق‌نامه، تنها ۳ نفر به آنجا اخراج شده‌اند.

در اسواتینی، ۳۲ نفر از ۱۶۰ نفری که نامشان در توافق‌نامه امضا شده در ژوئیه ۲۰۲۵ با مبلغ ۵ میلیون دلار قید شده بود، وارد شده‌اند. بر اساس این توافق‌نامه، این کشور آفریقایی موافقت کرده بود افرادی با سابقه کیفری را بپذیرد.

 

اتهامات علیه سازمان‌های بین‌المللی

سوابق داخلی وزارت امور خارجه ایالات متحده نشان می‌دهد که از ۴۱۰ میلیون دلار اختصاص داده شده برای این توافق‌نامه‌ها، ۸۱ میلیون دلار برای دولت‌های امضاکننده و مبلغ باقیمانده به سازمان‌های امدادی اختصاص داده شده است.

در میان این سازمان‌ها، بیش از ۱۷۸ میلیون دلار به سازمان بین‌المللی مهاجرت سازمان ملل و ۱۲۳ میلیون دلار به کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل اختصاص داده شد.

در حال حاضر، این دو سازمان به دلیل مشارکت در برنامه‌های دولت ایالات متحده با انتقاد مواجه هستند، اما کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد به Forbidden Stories توضیح داد که طرف توافق‌نامه‌های دوجانبه نیست و از بودجه ایالات متحده برای تقویت سیستم‌های پناهندگی استفاده می‌کند که در حوزه اختیارات آن قرار دارد.

از سوی دیگر، سخنگوی سازمان بین‌المللی مهاجرت تأیید کرد که پذیرش یا رد این بودجه به یک سؤال بستگی دارد: «آیا مشارکت ما در این پروژه منجر به زندگی بهتر برای مهاجران مربوطه خواهد شد؟ ما قویاً معتقدیم که چنین خواهد شد.»

 

 

مشاهده خبر در جماران