فراتر از درز اطلاعات؛ چگونه فیلم اسرائیلی«نازا»شواهد نسلکشی را به دادگاه بینالمللی ارائه داد؟
یکی از شهادتها نشان میدهد که با وجود انتظار کشته شدن ۵۰۰ غیرنظامی، مجوز حمله به یکی از اعضای جنبش مقاومت اسلامی ( حماس ) صادر شده است.
به گزارش جماران، الجزیره در گزارشی نوشت: فیلم «نازا» از درون اتاقهای بسته و پشت نامهای مستعار، شهادتهای ۲۴ سرباز و افسر اطلاعاتی اسرائیلی را در مورد سازوکارهای هدفگیری در نوار غزه و اینکه چگونه تعداد مورد انتظار غیرنظامیانی که قرار است کشته شوند، بخشی از محاسبات قبل از برخی حملات شده است، ارائه میدهد.
ساخت این فیلم سه سال طول کشید و مصاحبههای آن مخفیانه روی پشت بامهای تلآویو انجام شد، هویت شرکتکنندگان پنهان و تصاویر و صدای آنها تغییر داده شد. سازندگان فیلم میگویند که تأیید شهادتها سالها طول کشید و بسیاری از اطلاعات قبلاً در تحقیقات روزنامهنگاری منتشر شده بود.
در گزارشی که توسط «صهیب العصا» تهیه شده است، شهادتهای این افراد تصویری از سیستمی را نشان میدهد که با جمعآوری اطلاعات در مورد هدف، نظارت بر تلفن او و تعیین موقعیت مکانیاش، سپس تخمین تعداد غیرنظامیان اطراف او و در نهایت ارسال خواست حمله برای تأیید بر اساس دادههای موجود، آغاز میشود.
یکی از شرکتکنندگان در این فیلم درباره صفحهای صحبت میکند که نقشه دقیقی از محلههای غزه را نمایش میدهد و به کاربر اجازه میدهد جزئیات ساختمانها و ساکنان را ببیند. پس از انتخاب یک خانه، اطلاعاتی درباره افراد ساکن در آن، از جمله کودکان و اعضای خانواده، و میزان خسارت مورد انتظار از بمباران ظاهر میشود.
این منبع توضیح میدهد که این دادهها در سراسر بخش گسترش مییابند و جزئیات یک آپارتمان خاص و ساکنان آن را قبل از انتقال به رابط کاربری «نازا» روی صفحه نمایش میدهند. نام فیلم از این سیستم گرفته شده است، زیرا این اصطلاح به غیرنظامیانی اشاره دارد که انتظار میرود در این حمله کشته شوند.
محاسبات حمله
یکی از شهادتها نشان میدهد که با وجود انتظار کشته شدن ۵۰۰ غیرنظامی، مجوز حمله به یکی از اعضای جنبش مقاومت اسلامی ( حماس ) صادر شده است. وقتی از یکی از منابع در مورد بیشترین تعداد کشتهشدگانی که از یک حمله به یاد دارد سوال شد، او گفت که از تعداد دقیق آنها اطلاعی ندارد، زیرا تلفات این حمله در وهله اول ارزیابی نشده بود.
اما او به یاد میآورد که یک بار مجوز کشتن ۵۰۰ نفر را دریافت کرده بود، و فیلم این شهادت را به عنوان یک حادثه خاص ارائه میدهد و خاطرنشان میکند که ارتش اسرائیل برنامهریزی حمله به شیوهای که منبع توصیف کرده را انکار میکند و این تعداد را به عنوان یک استاندارد کلی برای همه عملیاتهای هدفگیری ارائه نمیدهد.
شهادتهای دیگری همچنان در مورد بمباران شبانه خانهها با علم به اینکه خانوادهها در داخل خانهها هستند، تخریب محلهها با این انتظار که ساکنان آنها باقی ماندهاند، و همچنین آتش زدن خانههای غیرنظامیان و کشتار فلسطینیها در نزدیکی یک محل توزیع کمک، منتشر میشود.
این شهادتها تصویر کاملی از سازوکاری که شرکتکنندگان در مورد آن صحبت میکنند را به بیننده ارائه میدهند: اطلاعات مربوط به هدف جمعآوری میشود، مکان آن تعیین میشود، غیرنظامیان اطراف شمارش میشوند و سپس تعداد کسانی که ممکن است در حمله کشته شوند، قبل از تصمیمگیری برای اجرای آن تخمین زده میشود.
در مقابل، ارتش اسرائیل آنچه در فیلم آمده بود را رد کرد و با توجه به پنهان نگه داشتن هویت منابع و میزان آگاهی آنها از تصمیماتی که در مورد آنها صحبت کرده بودند، امکان تأیید هویت آنها را زیر سوال برد و تأکید کرد که انسان ها هستند که اهداف را انتخاب و بمباران آنها را تأیید می کنند.
ارتش رژیم اشغالگر مدعی شد که عملیاتهایش تابع قانون است و شامل اقداماتی برای به حداقل رساندن تلفات غیرنظامیان میشود. در مقابل، فیلمسازان تأکید میکنند که این شهادتها یک فرآیند روزنامهنگاری طولانی را طی کردهاند و با اطلاعات و تحقیقات منتشر شده قبلی در مورد سازوکارهای جنگ در غزه تلاقی دارند.
از میدان تا عدالت بینالمللی
شهادتهای این فیلم وقتی در کنار تصمیمات و اظهاراتی قرار میگیرند که از همان روزهای اولیه جنگ با آن همراه بودند، ابعاد وسیعتری پیدا میکنند. در ۹ اکتبر ۲۰۲۳، یوآو گالانت، وزیر جنگ وقت اسرائیل ، محاصره کامل نوار غزه را اعلام کرد و گفت: «بدون برق، بدون غذا، بدون آب، بدون سوخت».
طبق این فیلم، حدود سه هفته بعد، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم اسرائیل، در سخنرانی برای سربازان، به داستان تورات درباره قوم عمالیق استناد کرد و به متنی استناد کرد که خواستار نابودی قوم عمالیق و عدم رحم به آنها، از جمله مردان، زنان، کودکان و نوزادان، شده بود.
آفریقای جنوبی این دو بیانیه را به عنوان مدرکی دال بر قصد ارتکاب نسلکشی به دیوان بینالمللی دادگستری ارائه کرد و شهادتهای ارائه شده در فیلم در این زمینه اهمیت پیدا میکنند، زیرا از زبان افرادی بیان میشوند که میگویند در سیستم نظامی و اطلاعاتی که در جنگ شرکت داشتند، کار میکردند.
این فیلم ترکیبی از سخنرانی رهبران اسرائیل، تصمیم به محروم کردن غزه از ضروریات زندگی، الگوی کشتار و تخریب و سپس شهادتهای ارتش در مورد مکانیسمهای هدفگیری و ارزیابی خسارات است. این عناصر در کنار هم به مجموعهای از رویدادها تبدیل میشوند که سوالاتی را در مورد نیت، سیاست و اجرا مطرح میکنند.
از زمان جنایات ارتکابی در یوگسلاوی سابق و رواندا، مسیر عدالت بینالمللی برای پیگرد قانونی مسئولان جنایات جمعی تکامل یافته و به تأسیس دادگاه کیفری بینالمللی دائمی منجر شده است. با جنگ غزه، این سوال دوباره مطرح شده است که آیا این سیستم میتواند تصمیمات خود را در میان مواضع و اتحادهای کشورهای مختلف اجرا کند یا خیر.
در اسرائیل، جنجال پیرامون فیلم «نازا» پس از کسب جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم ونیز، شکل دیگری به خود گرفت و میکی زوهر، وزیر فرهنگ رژیم اسرائیل، خواستار بررسی امکان لغو تابعیت کارگردانان این فیلم، یووال آوراهام و راشل سور، شد.
زوهر فیلمسازان را به خیانت و همکاری با دشمن متهم کرد، در حالی که بحث از محتوای شهادتهای پرسنل نظامی و افسران اطلاعاتی به افرادی که آنها را فاش کرده بودند، تغییر جهت داد. بنابراین، فیلم، به موازات سوالاتی که در مورد جنگ مطرح میکند، خود را در مواجهه با یک نبرد سیاسی در اسرائیل یافت.
مشاهده خبر در جماران