ترامپ یک پناهنده ویتنامی را به عنوان وزیر نیروی دریایی آمریکا معرفی کرد؛هونگ کائو کیست؟

به گزارش جماران به نقل از الجزیره، او که یک کهنه سرباز نیروی دریایی ایالات متحده با تبار ویتنامی است، در سال ۲۰۲۵ به عنوان معاون وزیر نیروی دریایی منصوب شد و سپس در ۲۲ آوریل ۲۰۲۶، پیش از آنکه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا ، نامزدی او را برای تصدی دائمی این سمت اعلام کند، وظایف وزیر موقت را بر عهده گرفت. این در حالی بود که نگرانی‌ها در مورد فرسایش گسترده برخی از ملوانان به دلیل جنگ با ایران رو به افزایش بود.

 

تولد و تربیت

هونگ کائو در سال ۱۹۷۱ در سایگون، که اکنون با نام شهر هوشی مین شناخته می‌شود، در ویتنام جنوبی متولد شد و در سال ۱۹۷۵ به عنوان پناهنده به ایالات متحده آمد و سپس به همراه خانواده‌اش به غرب آفریقا نقل مکان کرد ، جایی که پدرش به عنوان متخصص کشاورزی برای آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده کار می‌کرد.

کائو در دوازده سالگی به شمال ویرجینیا بازگشت و بعداً از کلاس اول دبیرستان علوم و فناوری توماس جفرسون در اسکندریه فارغ‌التحصیل شد.

 

مطالعه و آموزش نظامی

کائو در سال ۱۹۸۹ به عنوان نیروی دریایی به نیروی دریایی ایالات متحده پیوست، سپس در آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده در آناپولیس، مریلند تحصیل کرد و در سال ۱۹۹۶ با مدرک لیسانس در رشته مهندسی اقیانوس فارغ‌التحصیل شد و با درجه ستوان دریایی به عنوان افسر عملیات ویژه منصوب شد.

او در خنثی‌سازی مواد منفجره و غواصی در اعماق دریا تخصص داشت و در نیروهای عملیات ویژه در عراق ، افغانستان و سومالی خدمت کرد. در سال ۲۰۰۸، مدرک کارشناسی ارشد فیزیک کاربردی را از دانشکده تحصیلات تکمیلی نیروی دریایی در مونتری، کالیفرنیا دریافت کرد.

او عضو برنامه سمینار ۲۱ دانشگاه MIT و مدرسه کندی دانشگاه هاروارد بود. کائو همچنین به زبان‌های فرانسوی و ویتنامی مسلط است.

 

تجربه نظامی

کائو انتخاب زندگی نظامی خود را به تجربه‌ای که در سال ۱۹۷۹ داشت، نسبت داد، زمانی که تفنگداران دریایی مسئولیت حفاظت از سفارتی را که خانواده‌اش در آن پناه گرفته بودند، به عهده گرفتند تا پس از سرنگونی شاه ایران ، خود را برای تخلیه آماده کنند. او گفت که می‌خواست مانند آن سربازان شود، بنابراین زندگی خود را وقف خدمت سربازی کرد.

او در سال ۱۹۸۹ به نیروی دریایی پیوست و پس از فارغ‌التحصیلی از آکادمی نیروی دریایی، به عنوان افسر عملیات ویژه مشغول به کار شد. او علاوه بر چترباز دریایی و افسر جنگ سطحی، واجد شرایط کار در خنثی‌سازی مواد منفجره و غواصی دریایی نیز بود.

او به عنوان غواص، ماموریت‌های زیر آب را در نقاط مختلف جهان فرماندهی می‌کرد و همچنین ماموریت‌هایی را برای مقابله با تهدیدهای ناگهانی در حمایت از واحدهای جنگ ویژه و نیروهای ویژه انجام می‌داد. او در استقرارهای نظامی در عراق، افغانستان و سومالی شرکت داشت و در کنار تیم‌های «سیل» و نیروهای ویژه کار می‌کرد.

از جمله قابل توجه‌ترین سمت‌های او، فرماندهی تیمی بود که جسد جان اف کندی پسر را در سواحل مارتا وینیارد پیدا کردند. او همچنین به عنوان رئیس بخش برنامه‌ریزی بودجه دفتر رئیس عملیات نیروی دریایی خدمت کرد.

در آخرین مأموریت خود، او بر فعالیت‌ها و عملیات‌های حساس برای بهره‌برداری و مقابله با پیام‌های تبلیغاتی و پهپادها ، در حمایت از فرماندهان فرماندهی‌های رزمی جغرافیایی و فرماندهی عملیات ویژه، نظارت داشت.

او در اکتبر ۲۰۲۱ با درجه کاپیتانی نیروی دریایی، پس از ۲۵ سال خدمت به عنوان افسر عملیات ویژه، از خدمت فعال بازنشسته شد و در طول دوران خدمتش مدال‌های متعددی دریافت کرد.

 

کار در بخش خصوصی

کائو پیش از انتصاب به عنوان معاون وزیر نیروی دریایی، به عنوان معاون رئیس و مدیر ارشد امور مشتریان در شرکت بین‌المللی « سی ای سی آی اینترناشنال» فعالیت می‌کرد.

او علاوه بر توسعه زیرساخت‌های کارخانه‌های کشتی‌سازی، در حمایت از وزارت نیروی دریایی، در معرفی فناوری‌های جنگ الکترونیک و ضد پهپاد ، سیستم‌های ارتباطات نوری و فوتونیک و فناوری‌های اطلاعات سازمانی به خدمت‌رسانی مشارکت داشت.

 

تجربه سیاسی

کائو به عنوان یک جمهوری‌خواه در ویرجینیا دو تجربه مبارزات انتخاباتی داشت. در سال ۲۰۲۲، او برای مجلس نمایندگان نامزد شد و به نماینده دموکرات، جنیفر وکستون، باخت و سپس در انتخابات سنا در سال ۲۰۲۴ با سناتور تیم کین رقابت کرد و رقابت را باخت.

او در طول مبارزات انتخاباتی خود خواستار نوسازی نیروی دریایی برای مقابله با تهدیدهای جدید شد و اظهارات تندی در مورد استخدام در ارتش بیان کرد. در مناظره خود با کین، او گفت که ارتش باید «مردان و زنان آلفا» را استخدام کند که «دل و روده خودشان را بیرون بیاورند و بخورند و سپس درخواست بیشتر کنند». مبارزات انتخاباتی او همچنین به دلیل مواضعی که از نظر مذهبی رنگ و بوی عدم تسامح دینی داشت، جنجال برانگیز بوده است.

 

در وزارت نیروی دریایی

پس از انتصاب او به عنوان معاون وزیر نیروی دریایی، پیت هگست، وزیر جنگ، او را موظف به نوسازی زیرساخت‌های پایگاه‌های نظامی، بهبود کیفیت زندگی ملوانان و تفنگداران دریایی و افزایش استانداردهای استخدام کرد. او همچنین بر موضوع اجازه امتناع از واکسیناسیون و لغو سیاست‌های «تنوع، برابری و شمول» ارتش نظارت داشت.

کائو ۵۰ سال پس از ورود به گوام به عنوان یک پناهنده ویتنامی، به عنوان مقام ارشد دفاعی جزیره به آنجا بازگشت. او بر توسعه زیرساخت‌ها و نیازهای دفاعی آن، مطابق با الزامات عملیاتی، نظارت داشت.

در ۲۲ آوریل ۲۰۲۶، پس از جدایی ناگهانی و فوری جان فیلان از دولت، او سمت وزیر موقت نیروی دریایی را بر عهده گرفت.

این در حالی است که نیروی دریایی پس از ۹ ماه ماموریت ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن برای پشتیبانی از جنگ با ایران، از جمله رکورد بی‌سابقه حضور مداوم در دریا، با انتقادهایی به دلیل مدت زمان استقرار نیروهایش مواجه شده است.

او در جلسه تایید صلاحیتش، ناو هواپیمابر را «۹۹۰۰۰ تُن دیپلماسی آمریکایی» توصیف کرد، اما خاطرنشان کرد که درصد کشتی‌های موجود برای خدمت حدود ۶۰٪ است و سطح آمادگی را «افتضاح» توصیف کرد.

او همچنین خواستار تسریع در ساخت کشتی و توسعه فناوری برای مقابله با موشک‌های مافوق صوت و سایر تهدیدها شد و در ژوئن ۲۰۲۶ گفت: «ما باید در مورد جنگ دریایی تجدید نظر کنیم و باید برای آنچه ممکن است فردا اتفاق بیفتد آماده باشیم.»

 

مشاهده خبر در جماران