ترامپ به دنبال مقصر شکست اش در جنگ علیه ایران است/ دیوار کره جنوبی از همه کوتاه تر است
در دنیای ترامپ، هر باخت و هر شکستی یک توهین شخصی است. وقتی اوضاع خراب میشود، یک نفر باید پاسخگو باشد و آن یک نفر هرگز دونالد ترامپ نیست.
به گزارش جماران، مجله آتلانتیک مقالهای از تام نیکولز منتشر کرد که در آن گفته شده دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، کره جنوبی را قربانی تحقیری که در ایران متحمل شده، خواهد کرد و کاری خواهد کرد که این کشور هزینه این شکست را بپردازد.
او افزود که خشم رئیس جمهور آمریکا او را به سمت تصمیمات غیرمنطقی سوق میدهد. او گفت که ترامپ زمستان گذشته ایالات متحده را به جنگ با ایران سوق داد و اکنون در حال شکست در این درگیری است. ایران همچنان ایستاده است، اقتصاد جهانی بیش از شش ماه پیش در معرض تهدید است و منابع نظامی و ذخایر مهمات ایالات متحده به طرز خطرناکی رو به اتمام است.
ترامپ و ایالات متحده متحمل یک سری رسوایی شدهاند. هفته گذشته، او به دلیل تهدید ترور احتمالی از سوی تهران مجبور شد مخفیانه با یک هواپیمای پشتیبان منطقه را ترک کند. در نتیجه، رئیس جمهور آمریکا گام منطقی بعدی را برداشت: مجازات کره جنوبی، متحد وفادار ایالات متحده، و ایجاد تردید در میان دشمنان آمریکا در مورد تمایل این کشور به دفاع از متحدانش.
اوایل عصر یکشنبه، ترامپ به وزارت دفاع دستور داد تا مشارکت خود در رزمایشهای نظامی مشترک سالانه با کره جنوبی را «به میزان قابل توجهی کاهش دهد». او در پستی در وبسایت Truth Social گفت که این کار را تا حدی به این دلیل انجام داده است که چنین فعالیتهایی پرهزینه و بدتر از آن، توهین به دوستانش در کره شمالی است، کشوری که در دوران ریاست جمهوری او «تهدید نشده و مورد احترام» بوده است.
نیکولز خاطرنشان میکند که به نظر میرسد ترامپ نگران دهها سلاح هستهای که پیونگ یانگ به سمت نیروهای آمریکایی و کره جنوبی نشانه گرفته است، نیست، سلاحهایی که بسیاری از آنها در دوران ریاست جمهوری او توسعه یافتهاند.
در حال حاضر حدود ۲۸۵۰۰ نیروی آمریکایی در کره جنوبی حضور دارند که برخی از آنها تنها چند مایل با منطقه غیرنظامی شده فاصله دارند.
از همه مهمتر، او از این شکایت داشت که کره جنوبیها به او کمک نکرده اند تا ایران را شکست دهد.
نویسنده پیش از این از رئیس جمهور کره جنوبی پرسیده بود که آیا مایل است در خلع سلاح هستهای جمهوری اسلامی ایران به ایالات متحده بپیوندد یا خیر، و پاسخ آنها این بود: «نه، متشکرم!»
وقتی ترامپ تلاش میکند بگوید چیزی به اقداماتش «بیربط» است (و سپس یک علامت سوال مبهم اضافه میکند)، معمولاً منظورش این است که آن موضوع کاملاً مرتبط است و حتی ممکن است انگیزه اصلی او باشد.
نیکولز استدلال میکند که دامنه این تصمیم دیوانهوار است و هیچ هدفی جز آسیب رساندن به متحد و اغوا کردن دشمن برای باور ناتوانی رهبری آمریکا ندارد. اگر سوال شود که چرا کره جنوبی و بقیه جهان آزاد مسئول شکستهای دونالد ترامپ شناخته میشوند، انسان می ماند که چه جوابی بدهد، این سوال سوالی قابل درک است، اما در دنیای ترامپ، هر باخت و هر شکستی یک توهین شخصی است. وقتی اوضاع خراب میشود، یک نفر باید پاسخگو باشد و آن یک نفر هرگز دونالد ترامپ نیست.
نیکولز گفت که آمریکا و بقیه جهان اکنون شاهد نمایش عمومی خشم خودشیفته هستند. ترامپ جنگی را برای کسب افتخار شخصی به راه انداخت و چیزی جز تحقیر مداوم نصیبش نشد و او به وضوح کل ماجرا را غیرقابل تحمل میداند.
او افزود ترامپ هم از حاکمان خودکامه روسیه، چین و کره شمالی میترسد و هم به آنها احترام میگذارد و به همین دلیل جرات مخالفت با آنها را ندارد.
در عوض، او به دنبال کاهش تأثیر روانی شکست خود در ایران است، از جمله آگاه کردن مردم آمریکا از شرایط شرمآوری که نیروهای آمریکایی را با وارد کردن ضربات ویرانگر به متحدان آمریکا، کشورهایی که میتواند بدون ترس از تلافی آنها را مجازات کند، در معرض آن قرار داده است.
به این ترتیب، ترامپ جنگ ایران را به عنوان یک شکست برای خود رئیس جمهور به تصویر میکشد. او شکست خورد زیرا دیگران او را ناامید کردند: «اینها کره جنوبیهای بیوفا هستند که هر چند سال او را به یک رویارویی بیمعنی با آن جوان شریف و صلحطلب در پیونگ یانگ میکشانند و از کمک به او برای سرنگونی حکومت ایران خودداری کردند. از آنجا که ترامپ قادر به تسلیم ایران نیست، قادر به پر کردن زرادخانه آمریکایی نیست که هرگز نباید در این جنگ استفاده میشد، و قادر به مراقبت از سربازانی که به خطر انداخته است، نیست، کسی هزینه آن را خواهد پرداخت. و مناسبترین هدفی که او میتوانست پیدا کند، حداقل در حال حاضر، کره جنوبی بود.»
در اوضاع دیگری از تاریخ آمریکا، کنگره خشمگین وارد عمل میشد و خواستار پاسخگویی در مورد این حماقت خطرناک میشد. اعضای آن به کاخ سفید هجوم میآوردند، با مطبوعات صحبت میکردند، جلسات استماع برگزار میکردند و طبق مسئولیت خود، همانطور که مسئولیت آنها ایجاب میکرد، به عنوان نگهبانان قدرت آمریکا عمل میکردند. اما آن روزها، حداقل در میان قانونگذاران حزب خود رئیس جمهور، به پایان رسیده است؛ آنها هر چه ترامپ دیکته کند، خواهند پذیرفت.
متحدان آمریکا ممکن است فعلاً خشم و عصبانیت ترامپ را نادیده بگیرند، اما آنها قدرت و نفوذ خود را دارند و احتمالاً اکنون در حال برنامهریزی برای جهانی هستند که در آن آمریکاییها دیگر مردان و زنان پایبند به اصول نیستند که به قول نیکولز به قول خود عمل میکنند و در کنار دوستان خود میایستند.
چینیها، روسها و کره شمالیها مطمئناً درسهای مناسبی از این سیاست ناقص خواهند گرفت.
کره شمالی در حال حاضر موشکها و هزاران سرباز را برای کمک به روسیه در جنگ با اوکراین اعزام میکند. اگر جنگ در اقیانوس آرام یا در شبه جزیره کره آغاز شود، یا اگر به سمت غرب در سراسر اروپا گسترش یابد، مستبدان جهان ممکن است به ترامپ تکیه کنند تا خشم آمریکا را نه به سمت دشمنان جهان آزاد، بلکه به سمت همان ملتهایی که همیشه متعهد شدهاند در دفاع مشترک از آزادی، شانه به شانه ایالات متحده بایستند، هدایت کند.
مشاهده خبر در جماران