چرا نمی خواستند آرژانتین و مسی قهرمان جهان شوند؟

ورزشی جماران، تیم ملی آرژانتین به عنوان مدافع عنوان قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۶ را آغاز کرد و لیونل مسی، ستاره این تیم از همان بازی نخست درخشان ظاهر شد. مهاجم آلبی سلسته برابر الجزایر هت‌تریک کرد اما همزمان با تمجید برخی رسانه ها، برخی کاربران و صفحه های خبری در شبکه های اجتماعی خطای او روی عیسی ماندی را برجسته کردند و نوشتند که دوباره به نفع گیری داوران در رابطه با آرژانتین آغاز شد. زمانی که مسی توانست رکورد گلزنی میروسلاو کلوزه را بشکند و بهترین گلزن تاریخ جام جهانی شود، یکی از ستاره های بازنشسته فوتبال اعلام کرد گل مهاجم آلبی سلسته نباید مورد قبول واقع می شد چون قبلش خطا انجام شده بود. 

هر بازی که آرژانتین انجام می داد زیر ذره‌بین می رفت و مدام این جمله که داوران به نفع آرژانتین سوت می زنند و فیفا می خواهد دوباره این تیم و مسی را قهرمان کند، تکرار می شد. پس از کامبک تیم لیونل اسکالونی مقابل مصر و اعتراض تیم آفریقایی به داوری ناگهان تمام شبکه های اجتماعی علیه آرژانتین شد. این وضعیت با اخراج امبولو در دیدار برابر سوییس به خاطر قانون جدید بدتر شد. در مرحله بعد آلبی سلسته باید برابر انگلیس، رقیب دیرینه و دشمن خود قرار می گرفت. آن دیدار فرصت مناسبی برای مخالفان آرژانتین بود.  ستاره های بازنشسته انگلیسی به تحقیر تیم اسکالونی پرداختند و رسانه های این کشور نوشتند که این تیم به کمک داور تا این مرحله رسیده است. 

آرژانتین در یک کامبک با نتیجه ۲ بر یک انگلیس را شکست داد. با وجود اینکه اشتباهات تاکتیکی توماس توخل عامل اصلی باخت سه شیر بود اما تلگراف در یک گزارش تند تک تک حرکت های بازیکنان آلبی سلسته را بررسی کرد و آن را ۳۱ حُقه کثیف نامید. برای دیدار نهایی مقابل اسپانیا، علاوه بر شبکه های اجتماعی و رسانه، سلبریتی ها و حتی برخی از بازیکنان اسپانیا علیه آرژانتین صحبت کردند. تیم اسکالونی در چنین شرایطی در فینال حاضر شد و در یک نمایش ناامید کننده بدون اینکه مسی بتواند کاری انجام دهد با یک گل در وقت های اضافه شکست خورد و نتوانست از عنوان قهرمانی اش دفاع کند. با این حال درگیری بین بازیکنان پس از سوت پایان که با ضربه نائول مولینا به رودری شروع شد به کمپین علیه آرژانتین فرصت داد تا باز هم به شدیدترین شکل ممکن به انتقاد از این تیم بپردازد. 

این سوال به وجود می آید چرا چهار سال پیش در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر همه می خواستند مسی قهرمان جهان شود اما در این دوره علیه ستاره آرژانتینی و تیمش یک کمپین به وجود آمد، با وجود اینکه نه مسی تغییر کرده بود و نه شاکله اصلی تیم. 

همیشه کمپین ها با یک دروغ آشکار آغاز می شوند. معمولا با یک چیز واقعی: یک خطا بدون صحنه قبلی؛ یک تصمیم داوری بدون توضیح؛ یک ویدئو که از لحاظ فنی درست است اما زمینه کافی ندارد تا یک داستان کاملا متفاوت را توضیح دهد. در اینجا الگوریتم شبکه های اجتماعی کنترل را به دست می گیرد. خیلی از ورژن ها برای توجه قرار گرفتن رقابت می کنند؛ آن هایی که بیشتر از همه مخاطب جذب می کنند باقی می مانند و بقیه ناپدید می شوند. کمی بعد آن کلیپ‌ ها به موضوعات بحث‌برانگیز تبدیل می شوند.  

در این الگوریتم داستان‌های دروغین سریع‌تر از داستان‌های واقعی پخش می شوند‌ چون خشم، درگیری و تعجب بیشتر از درستی توجهات را جلب می کنند. خیلی از این محتواهایی که در ظاهر درست به نظر می رسند در واقع این چنین نیستند و معمولا از سمت یک سازمان حمایت مالی می شوند. زمانی که مخاطب دَه ها محتوای مشابه از یک موضوع خاص می بیند، کم کم دیگر آن برایش محتوایی که به او گفته شده به حساب نمی آید و آن به یک باور تبدیل می شود. به همین خاطر برای اغلب مردم این تصور به وجود آمد که داوران به نفع آرژانتین سوت می زنند.

به جز خطای مسی در دیدار برابر الجزایر که باید با کارت زرد جریمه می شد در بقیه موارد داوران درست سوت زدند، حداقل در مقایسه با قضاوت های دیگر این جام. به عنوان مثال خطای شدید مایکل اولیسه روی بازیکن اسپانیا در مرحله نیمه نهایی با هیچ جریمه ای روبرو نشد. حتی این صحنه به اندازه خطای بازیکنان آرژانتین دیده نشد و مورد نقد قرار نگرفت، در حالی که یکی از کاربران با تغییر پیراهن فرانسه به آرژانتین تصویری از این خطا را به اشتراک گذاشت که با انبوهی از انتقادات روبرو شد. همچنین فیفا پیش از پایان مرحله گروهی به داوران اعلام کرده بود که کمتر بازیکنان را با کارت زرد جریمه کنند و این قضیه که شاگردان اسکالونی جریمه نمی شوند بی اساس بود. 

مورد برجسته دیگر توییت ریو فردیناند بود؛ زمانی که داور از قانون "هویت اشتباهی" برای جریمه میگل آلمیرون استفاده کرد، بازیکن بازنشسته انگلیسی به تمجید از ورود به موقع VAR پرداخت اما وقتی که این اتفاق در دیدار آرژانتین و سوییس افتاد و امبولو به دلیل تمارض کارت زرد دوم را دریافت کرد، او نوشت: "چه... چنین اتفاقی قبلا افتاده بود؟ صحنه های دیوانه کننده." البته او تنها سلبریتی نبود که آگاهانه قصد ضربه زدن به آرژانتین را داشت. خاویر باردم پس از قهرمانی تیم کشورش بازیکنان آلبی سلسته را حُقه باز عنوان کرد. 

سلبریتی ها تنها به قضاوت داوران و نحوه بازی آلبی سلسته بسنده نکردند و با نژداپرست نامیدن آرژانتینی ها به بسط این کمپین کمک کردند. همه چیز از یک مقاله واشنگتن پست شروع شد که آرژانتین را کشوری نژادپرست نامید چون در تیم ملی اش از هیچ بازیکن سیاه پوستی استفاده نمی کند، بر خلاف تیم های انگلیس، سوییس و اسپانیا. ساموئل ال جکسون، بازیگر آمریکایی با به اشتراک گذاشتن ویدئویی از جامعه سیاه پوستان خواست که از آرژانتین برای فتح جام جهانی حمایت نکنند چون آن ها یکی از نژادپرست ترین کشورهای جهان هستند‌. میا خلیفه، ضربه ای که جود بلینگام به پشت گردن بارکو، بازیکن آرژانتین زد را جشن گرفت و نوشت: "بلینگام چه ضربه خوبی به بازیکن نژاد پرست زد، هاهاااا.'" 

کازو ماکینو، خواننده ژاپنی به تمسخر انسو فرناندس و مسی پرداخت و گفت: "آن ها که مقابل همه مردم تا این اندازه نژادپرست و خشن هستند، در تنهایی چگونه رفتار می کنند؟ با زن و فرزندانشان چطور؟" اریک آندره، بازیگر آمریکایی در شبکه های اجتماعی به آرژانتین توهین کرد و آن ها را نازی و یک تکه کثافت خواند. او همچنین ابراز خوشحالی کرد این نژادپرست ها در فینال شکست خوردند. با این حال آمار چیز دیگری را نشان می دهد، آرژانتین در فهرست کشورهای نژداپرست جایگاه بیستم را دارد و فاصله زیادی با نژداپرست ترین کشورها دارد. 

علاوه بر سلبریتی ها، خبرنگاران هم در طول جام جهانی سعی کردند عملکرد آرژانتین را کم اهمیت جلوه دهند و علیه مسی بنویسند. اغلب آن ها یا طرفدار رئال مادرید بودند یا کریستیانو رونالدو. عجیب نیست که آن ها درخشش رقیب اصلی ستاره محبوبشان یا اسطوره باشگاه بارسلونا را ناچیز بشمارند. در واقع آن ها تحمل درخشش مسی در ۳۹ سالگی را نداشتند. حتی خود کریستیانو یکی از پست هایی که یک خبرنگار، آرژانتین و مسی را به رسوایی متهم کرد لایک کرد‌‌. دیگر بازیکنی که به این قضیه ارتباط پیدا کرد مصطفی زیکو، بازیکن مصری بود. او پس از شکست مقابل آرژانتین گفت: "کاملا واضح است این تورنمنت به نحوی برنامه ریزی شده است که به نفع مسی و آرژانتین باشد." چند روز بعد مشخص شد او طرفدار رئال مادرید و رونالدو است و قبلا علیه معترض بودن بارسلونا به داوری پست منتشر کرده است. 

به همین خاطر فعالیت هواداران رونالدو یا طرفداران رئال مادرید در کنار اکانت های فیک در ساختن تصاویر جعلی و محتوای دروغین در شبکه های اجتماعی مسی و آرژانتین بعید نیست. آن ها نمی خواستند موفقیت دوباره رقیب کریستیانو را ببینند در حالی بازیکن محبوبشان بدون هیچ دستاوردی از جام جهانی خداحافظی کرد. نکته عجیب اینجا است که این کمپین حتی پس از شکست آرژانتین در فینال هم ادامه داشت. آن ها از اَرِنج مسی پیش از آغاز فینال داستان ساختند و برخی ها مدعی شدند که تیم به زمین رفت تا شکست بخورد. همچنین ۲۳ میلیون نفر کارزار آرژانتین دیگر نباید اجازه بازی در جام جهانی داشته باشد‌ را امضا کردند.  

برخی رسانه های مشخص در بسط تنفر از مسی و آرژانتین نقش مهمی داشتند. رسانه های انگلیسی پیش از بازی نیمه نهایی قضاوت ها را زیر سوال بردند و معتقد بودند که تیم اسکالونی با کمک داور و شانس تا این مرحله رسیده است. پس از شکست تیم ملی کشورشان این بار رفتار بازیکنان آرژانتین را نقد کردند. برخی از رسانه های اسپانیایی و مادریدی هم با بازنشر این مطالب به آن دامن زدند. روزنامه تلگراف پس از پایان دیدار نهایی تیتر زد: "فوتبال یک- مجرمان صفر‌." درست است که درگیری بازیکنان آرژانتینی با اسپانیا صحنه ای زشت بود و هرگز نباید اتفاق می افتاد اما مجرم خواندن آن ها یک توهین به حساب می آمد. 

دیلی میل هم چند روز پس از فینال نوشت که محبوبیت مسی در میان مردم بریتانیا پس از رفتارهای شرم آور آرژانتین در جام جهانی کاهش یافته است. رسانه انگلیسی در حالی چنین ادعایی کرد که اسکاتلند، ولز و ایرلند که جزیی از بریتانیا هستند در دیدار نیمه نهایی از آرژانتین حمایت کردند. واقعیت این است که هر کسی فوتبال را دوست دارد مسی را هم دوست دارد. او تمام عناوین تیمی و فردی را به دست آورده است و در دو دوره اخیر جام جهانی ستاره تیم ملی آرژانتین بود که توانست در قطر قهرمان شود و در آمریکا نایب قهرمان. هر چقدر الگوریتم شبکه های اجتماعی، رسانه ها و سلبریتی ها علیه اسطوره آرژانتینی و آلبی سلسته نفرت به وجود آورند و عملکردشان را ناچیز قلمداد کنند آمار عوض نمی شود. 

مشاهده خبر در جماران