ترسوها جایی در فینال ندارند

ورزشی جماران، تیم ملی انگلیس به عنوان یکی از مدعیان قهرمانی، جام جهانی ۲۰۲۶ را آغاز کرد. «سه شیر» هم سرمربی با تجربه ای داشت و هم تیم پر مهره ای که می توانست رقیبان بزرگش را شکست دهد. آن ها در همان بازی نخست قدرت تهاجمی خود را نشان دادند و هری کین و جود بلینگام به عنوان ستاره های تیم در طول جام درخشیدند. تیم توماس توخل در مرحله یک هشتم نهایی برابر مکزیک با وجود ۱۰ نفره شدن پیروزی را حفظ کرد و با وجود یک بازی نامتوازن توانست از سد نروژ با گل بلینگام در وقت های اضافه بگذرد. 

تنها یک گام تا فینال مانده بود. حریف انگلیس، دشمن قدیمی شان آرژانتین بود. پیش از این دیدار ستاره های بازنشسته تیم ملی انگلیس به تحقیر آلبی سلسته پرداختند و گفتند به آسانی این تیم را شکست خواهیم داد. واقعیت این بود که انگلیس در این جام بازی های بهتری از مدافع عنوان قهرمانی به نمایش گذاشته بود اما حریف ضعیفی برای تیم اروپایی به حساب نمی آمد. در هر حال شانس انگلیس برای پیروزی بیشتر بود اما نحوه بازی این تیم در نیمه نهایی تمام تصورات را بر هم زد. 

انگلیس در نیمه نخست تقریبا کنترل بازی را در اختیار داشت اما در ۴۵ دقیقه دوم آرژانتین توپ را در دست گرفت. پس از گل آنتونی گوردون در دقیقه ۵۵ انگلیس شروع به دفاع کرد. تیم توخل پیش از این با روش مشابهی برابر مکزیک بازی کرده بود  اما برابر آرژانتین زمانی که سوت پایان زده شد او بزدل و ترسو خطاب شد. سرمربی آلمانی تمام تعویض هایش دفاعی بودند و ترجیح داد به جای استفاده از مهره هایی که می توانستند به تیم کمک و بازی را کنترل کنند، تنها نتیجه را حفظ کند. در ۱۵ دقیقه پایانی فشار آرژانتین بیشتر شد و در نهایت انسو فرناندس با یک شوت تماشایی بازی را در دقیقه ۸۵ مساوی کرد. 

به نظر می رسید پس از این گل، توخل نیروهای تهاجمی تازه نفس خود را وارد زمین می کند تا برای به ثمر رساندن گل دوم تلاش کنند اما این اتفاق نیفتاد و این آرژانتین بود که به حمله هایش ادامه داد. تنها پس از 7 دقیقه آلبی سلسته گل دوم را به ثمر رساند. تازه پس از این گل بود که مارکوس رشفورد و ایوان تونی وارد زمین شدند اما آن ها زمان کافی نداشتند و آرژانتین با کنترل بازی برنده شد و به فینال صعود کرد. 

پس از حرکت لئون گورتسکا در دیدار آلمان و اکوادور که به جاشوا کیمیش دو بار گفت پنالتی ششم ژرمن ها را نمی زند این بزدلانه ترین عملکرد در جام جهانی بود. حتی کیپ ورد، تیم شگفتی ساز جام شجاعانه برابر آرژانتین بازی کرد و هر زمان که دروازه اش باز شد بدون ترسی به سمت دروازه آلبی سلسته حمله کرد. 

زمانی که اوپتا آماری در رابطه با مالکیت توپ انگلیس منتشر کرد اوج فاجعه مشخص شد. تیم توخل پس از گل گوردون تنها ۱۲ درصد مالکیت توپ داشت و ۸۸ درصد در اختیار آرژانتین بود. رسانه، بزرگان فوتبال انگلیس و مردم این کشور تنها توخل را مقصر این باخت می دانستند. آن ها باور نمی کردند تیم ملی کشورشان با آن همه ستاره چنین بازی بزدلانه ای را انجام بدهد و به آسانی شانس صعود به فینال و کسب قهرمانی در جهان را از دست بدهد. 

تلگراف این شکست را "پایان جهان" عنوان کرد. کریس ساتن، بازیکن بازنشسته انگلیسی گفت: "یک فاجعه تاکتیتی از سمت توخل بود." مایکل اوون، تیم ملی کشورش را با اسپانیا مقایسه کرد و گفت: "به بازی دیشب اسپانیا زمانی که یک بر صفر پیش افتاد دقت کنید. آن شجاعت است. سپس به انگلیس توجه کنید وقتی یک بر صفر پیش افتاد. تفاوت در چه هست؟ ما تیم بهتری از آرژانتین هستیم در آن شکی نیست. با این حال سزوار این شکست بودیم." حتی کین، کاپیتان انگلیس هم به شکل غیرمستقیم از توخل انتقاد کرد. 

این اولین بار نبود که توخل تصمیم گرفت به این شکل بازی کند. هواداران بایرن مونیخ به خوبی به یاد دارند که سرمربی آلمانی چگونه باعث شد تیمشان در مرحله نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا ۲۴-۲۰۲۳ برابر رئال مادرید حذف شود. بایرن به لطف گل آلفونسو دیویس در دقیقه ۶۸ به فینال نزدیک شده بود که توخل تصمیم گرفت برای حفظ نتیجه سه بازیکن اصلی خود در خط حمله را تعویض کند: لروی زانه (۷۶)، هری کین (۸۴) و جمال موسیالا (۸۴). او می خواست بازی را با سه مدافع میانی، سه مدافع کناری و دو هافبک به پایان برساند که آن برایش گران تمام شد. دبل خوسه‌لو در دقایق ۸۸ و ۹۲ موجب پیروزی و صعود رئال مادرید به فینال شد. 

این بازی بزدلانه برای انگلیسی ها هم آشنا بود. تقریبا ۵۰ روز پیش آرسنال در فینال لیگ قهرمانان برابر پاری‌سن ژرمن در دقیقه ۶ با گل کای هاورتس پیش افتاد و پس از آن جز دفاع، کاری نکرد با وجود اینکه تیم پر مهره ای داشت. حتی پس از اینکه گل مساوی را هم در دقیقه ۶۵ دریافت کرد باز هم دفاع کرد. به این روند در وقت های اضافه ادامه داد و در نهایت در ضربات پنالتی مغلوب شد.

واقعیت این است ترسوها به جایی نمی رسند. هر کس که تصمیم گرفت در جام جهانی ۲۰۲۶ بزدل باشد به شدت نقد شد و محبوبیتش را از دست داد، بر عکس تیم هایی که شجاعانه بازی کردند با وجود حذف هم تحسین شدند. توخل در این تورنمنت به جز سمتش همه چیز را از دست داد. 

مشاهده خبر در جماران