نیویورک‌تایمز: حمله آمریکا غیرنظامیان ایرانی را کشت؛ مسئولیت‌پذیری کجاست؟

به گزارش سرویس بین‌الملل جماران، دبلیو. جی. هنیگان، تحلیلگر امنیت ملی روزنامه نیویورک‌تایمز، در یادداشتی با عنوان «حمله آمریکا غیرنظامیان ایرانی را کشت؛ مسئولیت‌پذیری کجاست؟» نوشته است که دولت دونالد ترامپ، برخلاف سنت دیرینه ارتش آمریکا، از پذیرش مسئولیت یک حمله اشتباه که به کشته شدن شمار زیادی از غیرنظامیان ایرانی انجامید، خودداری کرده است.

به اعتقاد نویسنده، مسئله اصلی صرفاً وقوع یک اشتباه در جریان جنگ نیست، بلکه امتناع دولت آمریکا از پذیرش آن و خودداری از اطلاع‌رسانی شفاف درباره نتایج تحقیقات انجام‌شده است.

هنیگان برای مقایسه، به حمله پهپادی آمریکا در کابل در سال ۲۰۲۱ اشاره می‌کند؛ حمله‌ای که در ابتدا به‌عنوان عملیاتی موفق علیه داعش معرفی شد، اما بعداً مشخص شد هدف آن یک کارمند سازمان امدادرسانی بوده است. در آن حمله، ۱۰ غیرنظامی از جمله هفت کودک جان باختند.

پس از روشن شدن حقیقت، پنتاگون مسئولیت این حمله را پذیرفت و فرماندهان ارشد نظامی آمریکا، از جمله ژنرال مارک میلی، به‌طور علنی عذرخواهی کردند.

به نوشته هنیگان، در ۲۸ فوریه، نیروهای آمریکایی در جریان حمله با موشک‌های تاماهاوک به یک پایگاه دریایی در شهر میناب، به اشتباه مدرسه ابتدایی شجره طیبه را هدف قرار دادند.

این حمله به کشته شدن حدود ۱۷۵ نفر انجامید که بسیاری از آنان کودک بودند. نویسنده این حادثه را یکی از مرگبارترین موارد تلفات غیرنظامیان ناشی از عملیات آمریکا در چند دهه اخیر توصیف کرده است.

براساس این مقاله، تحقیقات ارتش آمریکا نشان داده است که ساختمان هدف در گذشته بخشی از یک پایگاه نظامی بوده، اما چند سال قبل به مدرسه تبدیل شده بود.

اگرچه تغییر کاربری این ساختمان در منابع عمومی ثبت شده بود، اطلاعات مربوط به آن در بانک اطلاعات اهداف ارتش آمریکا به‌روزرسانی نشده بود و همین نقص اطلاعاتی موجب شد مدرسه به اشتباه به‌عنوان یک هدف نظامی شناسایی شود.

هنیگان می‌نویسد با وجود آنکه فرماندهان آمریکایی مدت کوتاهی پس از انتشار تصاویر ماهواره‌ای، ویدئوها و گزارش‌های شاهدان عینی از وقوع این اشتباه آگاه شدند، دونالد ترامپ همچنان مسئولیت حمله را نپذیرفته است.

او به نقل از ترامپ می‌نویسد که رئیس‌جمهور آمریکا گفته است مشخص نیست موشک متعلق به آمریکا بوده یا خیر و تأکید کرده است: «فکر نمی‌کنم کار ما بوده باشد.»

به گفته نویسنده، ارتش آمریکا مطابق روال همیشگی، تحقیقات اداری خود موسوم به A.R. 15-6 را درباره این حادثه انجام داده و این تحقیقات به پایان رسیده است، اما نتایج آن هنوز منتشر نشده است.

هنیگان اشاره می‌کند که کریستن گیلیبرند و ۲۴ سناتور دموکرات از دولت آمریکا خواسته‌اند یافته‌های این تحقیق را تا ۲۰ ژوئیه منتشر کند.

این تحلیلگر نیویورک‌تایمز همچنین نوشته است که دولت دوم ترامپ، ساختارهایی را که با هدف کاهش تلفات غیرنظامیان ایجاد شده بود، تضعیف کرده است.

به گفته او، وزارت دفاع آمریکا بخش عمده‌ای از برنامه کاهش آسیب به غیرنظامیان و پاسخگویی را کاهش داده و گزارش بازرس کل پنتاگون نیز هشدار داده است که این اقدام ممکن است با الزامات قانونی مغایرت داشته باشد.

نویسنده همچنین به سخنان پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، اشاره می‌کند که گفته است نیروهای آمریکایی «هرگز غیرنظامیان را هدف قرار نمی‌دهند»؛ با این حال، او نیز مانند ترامپ درباره حادثه میناب از پاسخ مستقیم خودداری کرده و موضوع را به تحقیقات ارجاع داده است.

به نوشته این مقاله، چنین رویکردی موجب شده سازمان‌هایی مانند عفو بین‌الملل و دیده‌بان حقوق بشر این پرسش را مطرح کنند که آیا دولت آمریکا با پنهان نگه داشتن نتایج تحقیقات، در تلاش است از پیامدهای احتمالی حقوقی و اتهام نقض حقوق بین‌الملل بشردوستانه جلوگیری کند.

هنیگان همچنین می‌نویسد براساس آمار خبرگزاری فعالان حقوق بشر، تا ماه آوریل دست‌کم ۱۷۰۰ غیرنظامی ایرانی در جریان جنگ کشته شده‌اند و نیویورک‌تایمز نیز آسیب‌دیدگی ۲۲ مدرسه و ۱۷ مرکز درمانی را تأیید کرده است.

در پایان، نویسنده استدلال می‌کند که دولت آمریکا باید نتایج تحقیقات را منتشر کند، اشتباه در هدف‌گیری مدرسه را به رسمیت بشناسد، از قربانیان عذرخواهی کند و برای بازسازی مدرسه و پرداخت غرامت به خانواده‌ها اقدام کند.

به اعتقاد هنیگان، پاسخگویی نشانه ضعف نیست، بلکه بخشی از اعتبار اخلاقی و مشروعیت عملیات نظامی آمریکا به شمار می‌رود. او تأکید می‌کند شهروندان آمریکایی حق دارند بدانند اقداماتی که به نام آنان انجام می‌شود، چه پیامدهایی داشته است.

مشاهده خبر در جماران