روسیه برای «جنگ مردمی» آماده میشود و اوکراین از آمریکا فاصله می گیرد
نویسنده در یادداشتی در وبسایت نووروسیا معتقد است که دلایل رسمی برای خوشبینی در میان برخی ناظران وجود دارد، مانند کاهش کمکهای غرب به کی یف و پیشروی نیروهای روسی، اما این فقط یک دیدگاه سطحی است، زیرا اگر اوضاع با دقت بیشتری بررسی شود، مشخص خواهد شد که جنگ تازه آغاز شده است.
به گزارش جماران، والنتین فیلیپوف، نویسنده سیاسی روس، کارشناسان روسی را که میگویند جنگ با اوکراین در پاییز پایان خواهد یافت، یا صادق نیستند یا نمیخواهند با واقعیت روبرو شوند، توصیف کرد.
نویسنده در یادداشتی در وبسایت نووروسیا معتقد است که دلایل رسمی برای خوشبینی در میان برخی ناظران وجود دارد، مانند کاهش کمکهای غرب به کی یف و پیشروی نیروهای روسی، اما این فقط یک دیدگاه سطحی است، زیرا اگر اوضاع با دقت بیشتری بررسی شود، مشخص خواهد شد که جنگ تازه آغاز شده است.
نویسنده معتقد است که دلیل اول مربوط به انتخابات پارلمانی پیش رو است، جایی که دولت عزم خود را به رأیدهندگان نشان خواهد داد. با این حال، پس از انتخابات و شمارش آرا، دریچهای برای اتخاذ تصمیمات «نامحبوب» باز میشود که هیچکس در دوره قبل از انتخابات جرأت اتخاذ آنها را نداشت. این تصمیمات ممکن است شامل بسیج عمومی، ریاضت اقتصادی یا تبدیل اقتصاد به وضعیت جنگی باشد.
در بیش از یک جبهه
علاوه بر این، نویسنده اشاره میکند که منطق جنگ خود مانع از توقف مسکو میشود ، زیرا این کشور با خود اوکراین نمیجنگد، بلکه با پروژهای که غرب به طور خاص علیه روسیه ایجاد کرده است، درگیر است و این پروژه نمیتواند صرفاً به دلیل کنترل بر منطقه دونباس از بین برود.
فیلیپوف توضیح داد که این فرض که اوکراین منابع کافی برای جنگ ندارد، یک تصور غلط است، زیرا کاهش کمکها پیروزی محسوب نمیشود، بلکه صرفاً تجدید ساختار روند ادامه حمایت و تأمین مالی است.
او همچنین به نقش تحریمها و اعتصابها در پالایشگاههای نفت اشاره کرد و خاطرنشان کرد که طنز ماجرا این است که همین مشکلات ممکن است دولت را به سمت اتخاذ اقدامات سختگیرانهتر و قاطعتر سوق دهد.
وقتی اوکراین به کارخانهها حمله میکند و تدارکات لجستیکی و عملیات صنعتی به خطر میافتد، دیگر صرفاً یک «عملیات نظامی ویژه» نیست و به یک جنگ مردمی برای بقا تبدیل میشود.
نویسنده میافزاید، در چنین حالتی، مقامات وظیفه دارند سختگیرانهترین اقدامات را انجام دهند، مانند حرکت به سمت اقتصاد بسیجی وار و برنامهریزی دقیق، یا تصمیمگیریهایی که قبلاً غیرممکن به نظر میرسیدند.
نویسنده معتقد است که راه حل در تلاش برای تحمیل یک ساختار کامل بر اوکراین، نه تنها از نظر منطقهای، بلکه از نظر ایدئولوژیکی، ژئوپلیتیکی و اقتصادی نیز نهفته است. او میگوید اوکراین باید از خصومت با روسیه دست بردارد و جنگ با آن را به عنوان منبع تأمین بودجه خود نبیند، به ویژه از آنجایی که غرب از این جنگ خسته شده است، اما خستگی به معنای تمایل به توقف آن نیست.
به گفته نویسنده، نخبگان غربی دریافتهاند که شکست در حال حاضر، چه در عرصه رسانهای و چه در عرصه سیاسی، منجر به فروپاشی کل سیستم آنها خواهد شد، بنابراین آنها تا آخرین لحظه، درگیری را طولانی خواهند کرد.
منتظر ضربه سرنوشت ساز هستیم
بر این اساس، نویسنده انتظار دارد که روسیه با واگذاری ابتکار عمل تشدید تنش به «دشمن»، قویتر از گذشته عمل کند و مطابق با تهدیدات عمل کند، بدون اینکه از محدودیتهای دفاع از خود لازم فراتر رود.
فیلیپوف میگوید اما همه چیز در حال تغییر است. حملات اوکراین به پالایشگاهها و زیرساختهای نفتی و تلاش برای رسیدن به سیبری دیگر فقط یک تاکتیک نیست، بلکه یک استراتژی برای نابودی اقتصاد روسیه است و بنابراین پاسخ به آن نامتناسب و دردناک خواهد بود.
نویسنده نتیجه میگیرد که میزان تولید نظامی روسیه بسیار فراتر از نیازهای فعلی آن است و وقتی لحظه تعیینکننده فرا برسد، ضربه ویرانگر خواهد بود.
تغییر قطب نما
از سوی دیگر، واسیل واکاروف، نویسنده، در مقالهای در وبسایت سلوژیا نووستی» به پیشینه برکناری دولت یولیا سوردنکو توسط ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، پس از حدود یک سال از تشکیل آن، اشاره کرد.
واکاروف، عضو هیئت مدیره جنبش بینالمللی «اوکراین دیگر»، توضیح داد که دولت سویردنکو تحت دولت فعلی ایالات متحده تشکیل شده و مسئول انعقاد تعدادی از توافقات بحثبرانگیز با واشنگتن، مانند «معامله زمین» یا معامله منابع معدنی است که وزیر خزانهداری ایالات متحده، اسکات بیسنت، بر آن اصرار داشت.
به گفته نویسنده، دولت یولیا سویریدنکو قاطعانه طرفدار آمریکا است و در موارد متعددی تحت فشار گروههای مختلف آمریکایی قرار گرفته است، که بخشی از آن از طریق انتصاب میخائیل فدوروف به عنوان وزیر دفاع شش ماه پیش به درخواست «تکنو-فاشیستها» به رهبری میلیاردر آمریکایی پیتر تیل و تیمش بود.
نویسنده اشاره میکند که زلنسکی در آن زمان به این دولت طرفدار آمریکا تضمینهایی داده بود، اما با گذشت زمان، آن تضمینها دیگر معتبر نبودند و پس گرفته شدند، بنابراین زلنسکی اکنون یک دولت جدید تشکیل خواهد داد، این بار طرفدار اروپا و تحت تأثیر شدید انگلیس، آلمان و فرانسه.
در حالی که او معتقد است نفوذ آمریکا باقی خواهد ماند، واکاروف خاطرنشان میکند که این نفوذ به طور قابل توجهی کاهش خواهد یافت و از احتمال ناآرامی در اوکراین صحبت میکند، زیرا رهبری آن - به نظر او - معتقد است که جنگ به زودی پایان خواهد یافت و پس از آن به یک ساختار رهبری روشن و سازمانیافته نیاز دارد که از طریق آن بتواند عمل کند.
به گفته نویسنده، تغییر حکومت در اوکراین تحت تأثیر دو عامل است: اول، تغییر در مدل ژئوپلیتیکی حکومت در این کشور، و دوم، ساختار قدرت شفاف و سفت و سختی که زلنسکی برای خود ایجاد کرده و از جنگ حمایت میکند.
مشاهده خبر در جماران