از قهرمانی والیبال زنان تا چالش بسکتبال/ اهمیت اعتماد به نسل جدید

جماران ورزشی، الهام کهزادی: والیبال زنان ایران بار دیگر قهرمان آسیا مرکزی شد؛ موفقیتی که  بیش از هر چیز نشان داد برنامه‌ریزی بلندمدت و اعتماد به نسل جدید می‌تواند نتایج ارزشمندی به همراه داشته باشد. این موفقیت در شرایطی رقم خورد که کادر فنی والیبال زنان در سال‌های اخیر تصمیم گرفت از برخی نام‌های شناخته‌شده عبور کند و مسیر تازه‌ای را در پیش بگیرد؛ مسیری که محور اصلی آن جوانگرایی و نگاه به آینده بود.

این اتفاق حالا می‌تواند به عنوان یک الگو برای سایر رشته‌های تیمی زنان از جمله بسکتبال مورد توجه قرار بگیرد. رشته‌ای که در سال‌های اخیر پیشرفت‌های قابل توجهی داشته اما همچنان برای رسیدن به جایگاه مطلوب خود نیازمند تصمیمات جسورانه‌تری است.

والیبال زنان؛ عبور از نام‌ها به سود آینده

یکی از مهم‌ترین اتفاقاتی که در والیبال زنان رخ داد، کنار گذاشتن تدریجی برخی بازیکنان باتجربه و میدان دادن به نسل جدید بود. تصمیمی که شاید در ابتدا با تردیدهایی همراه بود اما امروز نتیجه آن کاملاً مشخص است. در این مسیر حتی برخی از بازیکنان کنار گذاشته‌شده شاید هنوز از نظر فنی شرایط قابل قبولی داشتند، اما نگاه کادر فنی به آینده بود.

وقتی یک بازیکن جوان می‌تواند عملکردی نزدیک به یک بازیکن باتجربه داشته باشد، طبیعی است که سرمایه‌گذاری روی آینده اولویت پیدا کند. به همین دلیل نسل جدید فرصت بیشتری برای حضور در اردوها و مسابقات پیدا کرد و حالا حاصل این اعتماد، دو قهرمانی متوالی آسیا مرکزی است.

والیبال زنان نشان داد موفقیت تنها با تکیه بر گذشته به دست نمی‌آید و گاهی برای ساختن آینده باید از برخی نام‌های بزرگ عبور کرد.

جوانگرایی در بسکتبال؛ شروعی که هنوز کامل نشده است

در بسکتبال زنان نیز نشانه‌های مثبتی از جوانگرایی دیده می‌شود. حضور غزل زمانی و مهسا کرانی در فهرست 12 نفره تیم ملی نشان می‌دهد که نگاه به نسل جدید آغاز شده است. با این حال این روند هنوز کامل نیست و بیشتر به یک جوانگرایی نصفه و نیمه شباهت دارد.

مشکل اصلی اینجاست که حضور در فهرست نهایی به تنهایی کافی نیست. بازیکنان جوان زمانی رشد می‌کنند که فرصت بازی داشته باشند، اشتباه کنند، تجربه کسب کنند و در شرایط مسابقه قرار بگیرند. در حالی که بسیاری معتقدند غزل زمانی و مهسا کرانی می‌توانند دقایق بیشتری در ترکیب تیم ملی داشته باشند، هنوز فرصت کافی برای نمایش توانایی‌های خود به دست نیاورده‌اند.

اگر قرار باشد بازیکنان جوان صرفاً برای تکمیل فهرست به تیم ملی دعوت شوند، روند انتقال نسل به شکل مطلوب انجام نخواهد شد.

 

لیگی سرشار از استعدادهای جوان

شاید مهم‌ترین سرمایه بسکتبال زنان ایران، لیگ برتر این رشته باشد. لیگی که طی سال‌های اخیر به یکی از جوان‌ترین و پویاترین لیگ‌های ورزشی زنان کشور تبدیل شده است.

برخلاف برخی از رشته‌ها، در بسکتبال زنان تعداد بازیکنان جوان مستعد بسیار زیاد است و میانگین سنی لیگ نیز پایین‌تر از بسیاری از رقابت‌های مشابه است. همین موضوع باعث شده هر فصل چهره‌های جدیدی معرفی شوند و رقابت برای رسیدن به تیم ملی افزایش پیدا کند.

در واقع بخش مهمی از پیشرفت بسکتبال زنان در سال‌های اخیر محصول همین لیگ  و حضور استعدادهای جوان بوده است. تیم ملی نیز از این روند سود برده و نسبت به سال‌های گذشته پیشرفت محسوسی داشته است. با این حال هنوز فاصله قابل توجهی تا رسیدن به ظرفیت واقعی خود دارد.

 

استعدادهایی که شایسته فرصت بیشتری هستند

در شرایط فعلی بازیکنان جوان متعددی در لیگ برتر حضور دارند که می‌توانند حداقل در اردوهای تیم ملی فرصت خودنمایی پیدا کنند. نام‌هایی مانند یسنا زارعی، شمیم نوری، هستی خزائی، الینا آوینی، النا احمدیان و هانیه یاری از جمله بازیکنانی هستند که با توجه به عملکردشان در لیگ می‌توانند در برنامه‌های آینده تیم ملی نقش داشته باشند.

دعوت بیشتر این بازیکنان به اردوها نه تنها رقابت را افزایش می‌دهد بلکه باعث می‌شود تیم ملی از چرخه طبیعی پشتوانه‌سازی فاصله نگیرد. موضوعی که بسیاری از تیم‌های موفق دنیا سال‌هاست به آن پایبند هستند.

در کنار این نفرات، بازیکنانی مانند غزل زمانی و مهسا کرانی نیز که هم‌اکنون در فهرست تیم ملی قرار دارند، نیازمند فرصت بیشتری برای بازی و کسب تجربه هستند تا روند رشدشان متوقف نشود.

 

ترکیبی از جوانی و تجربه؛ فرمول موفقیت آینده

جوانگرایی به معنای حذف کامل تجربه نیست. تیم ملی موفق تیمی است که میان تجربه و جوانی تعادل ایجاد کند.

بسکتبال زنان در حال حاضر بازیکنانی مانند نگین رسولی‌پور، فرناز خدامرادی، مهلا عابدی و شیدا شجاعی را در اختیار دارد؛ بازیکنانی که با وجود سن نه‌چندان بالا، تجربه ملی ارزشمندی کسب کرده‌اند و می‌توانند ستون‌های اصلی تیم در سال‌های آینده باشند.

اگر نسل جدیدی از بازیکنان جوان نیز در کنار این نفرات قرار بگیرند، تیم ملی می‌تواند به ترکیبی یکدست‌تر، پرانرژی‌تر و آینده‌دارتر برسد. ترکیبی که نه تنها برای مسابقات امروز بلکه برای چند سال آینده نیز برنامه داشته باشد.

 

فاصله گرفتن از حاشیه‌ها؛ ضرورتی برای پیشرفت

یکی دیگر از موضوعاتی که نمی‌توان از کنار آن به سادگی عبور کرد، مسئله حاشیه‌ها است. تیم ملی باید بیش از هر زمان دیگری بر معیارهای فنی، آمادگی جسمانی، تمرکز حرفه‌ای و تعهد ورزشی تأکید کند.

بسکتبال زنان به بازیکنانی نیاز دارد که اولویت نخست زندگی حرفه‌ای‌شان بسکتبال باشد. بازیکنانی که بخش عمده تمرکز خود را روی تمرین، پیشرفت فنی و موفقیت تیم ملی قرار دهند. طبیعی است که فعالیت در فضای مجازی بخشی از زندگی ورزشکاران امروز است، اما زمانی که حواشی و نمایش‌های خارج از زمین بیشتر از عملکرد فنی مورد توجه قرار بگیرد، روند پیشرفت تیم نیز آسیب می‌بیند.

نسل جوان فعلی بسکتبال زنان نشان داده که انگیزه بالایی برای پیشرفت دارد و می‌تواند فضای تازه‌ای را وارد تیم ملی کند؛ فضایی که در آن عملکرد فنی مهم‌تر از شهرت و حاشیه باشد.

 

انتخابی که آینده بسکتبال زنان را تعیین می‌کند

تیم ملی بسکتبال زنان در سال‌های اخیر مسیر رو به رشدی را طی کرده و بدون تردید نسبت به گذشته پیشرفت چشمگیری داشته است. اما برای برداشتن گام بعدی و نزدیک شدن به اهداف بزرگ‌تر از جمله صعود به دیویژن A آسیا، تنها ادامه مسیر فعلی کافی نخواهد بود.

به نظر می‌رسد زمان آن رسیده که حداقل چند تغییر مهم در ترکیب و نگاه تیم ملی ایجاد شود؛ تغییراتی که بر اساس آمادگی روز، عملکرد در لیگ، انگیزه و آینده‌نگری شکل بگیرند، نه صرفاً بر مبنای سابقه و نام.

والیبال زنان نشان داد که عبور از نام‌های بزرگ، اگر با برنامه و هدف مشخص انجام شود، می‌تواند به موفقیت منجر شود. بسکتبال زنان نیز اکنون در نقطه‌ای قرار گرفته که باید میان حفظ وضعیت موجود و سرمایه‌گذاری جدی روی نسل جدید انتخاب کند. انتخابی که نه فقط نتایج امروز، بلکه آینده این رشته را نیز رقم خواهد زد. اگر این فرصت از دست برود، ممکن است نسلی از استعدادهای جوان نیز در سایه نام‌های بزرگ بسوزند و بسکتبال زنان بخشی از آینده خود را از دست بدهد.

انتهای پیام/

 

مشاهده خبر در جماران