تحلیل میدلایستآی؛
قمار بیبی در العین؛ افشای سفر محرمانه نتانیاهو به امارات با چه هدفی بود؟
میدلایستآی استدلال میکند که نتانیاهو با علنی کردن دیداری که ابوظبی بر محرمانه ماندن آن اصرار داشت، امارات را در «تلهای راهبردی» میان شرمساری داخلی و هزینههای منطقهای پیوند با رژیم صهیونیستی قرار داد.
به گزارش سرویس بین الملل جماران، تحلیل میدلایستآی به بررسی یکی از جنجالیترین رخدادهای دیپلماتیک پساجنگ میپردازد؛ افشای عامدانه سفر محرمانه بنیامین نتانیاهو به امارات از سوی دفتر او.
این گزارش استدلال میکند که نتانیاهو با علنی کردن دیداری که ابوظبی بر محرمانه ماندن آن اصرار داشت، امارات را در «تلهای راهبردی» میان شرمساری داخلی و هزینههای منطقهای پیوند با رژیم صهیونیستی قرار داد.
نویسنده معتقد است این اقدام نه یک خطای سهوی، بلکه یک «کودتای رسانهای» برای نجات سیاسی نتانیاهو در آستانه انتخابات و پاسخی به فشارهای حقوقی بینالمللی بود. از نگاه نویسنده، سال ۲۰۲۶ سالی است که در آن نتانیاهو «اعتبار متحدانش» را فدای «بقای سیاسی» خود خواهد کرد.
جزئیات درز یافته، که از سوی رسانههای نزدیک به نتانیاهو منتشر شد، با دقتی میکروسکوپی طراحی شده بود تا راه هرگونه تکذیب را بر ابوظبی ببندد.
بر اساس این گزارشها، دیدار در ۲۶ مارس ۲۰۲۶ در شهر واحهای «العین» و در نزدیکی مرز عمان انجام شده است. حتی به این جزئیات اشاره شده که «محمد بن زاید شخصاً با خودروی شخصیاش، نتانیاهو را از پلکان هواپیما تا قصر برده است».
علاوه بر نتانیاهو، رؤسای موساد، شینبت و رئیس ستاد ارتش رژیم صهیونیستی نیز در طول جنگ، سفرهای مکرری به امارات داشتهاند.
هدف نتانیاهو از این افشاگری، مخابره این پیام به داخل رژیم صهیونیستی بود که پیمان ابراهیم نهتنها از جنگ غزه و ایران جان سالم به در برده، بلکه به یک «اتاق جنگ مشترک» تبدیل شده است.
لایه دیگر این بحران، «دوراهی وجودی ابوظبی» است. تکذیب تند وزارت خارجه امارات، نه به معنای عدم وقوع دیدار، بلکه ناشی از ترس فلجکننده از پیامدهای پذیرش آن بود.
امارات در سال ۲۰۲۶ تحت فشار چهار نیروی متضاد قرار دارد: نخست، افکار عمومی خشمگین جهان عرب از حوادث غزه؛ دوم، تلاش برای حفظ توازن با ترکیه و قطر؛ سوم، ترس واقعی از واکنش سخت ایران که پیشتر ۵۵۰ موشک به سمت امارات شلیک کرده بود؛ و چهارم، آسیبپذیری مدل اقتصادی امارات که بر پایه «ثبات و امنیت مطلق» بنا شده است.
تأیید همکاری اطلاعاتی مستقیم با رژیم صهیونیستی در میانه جنگ، عملاً «برند امارات» را بهعنوان یک هاب تجاری بیطرف نابود کرده و آن را به یک هدف مشروع در دکترین نظامی ایران تبدیل میکند.
در نهایت، این تحلیل نتیجه میگیرد که نتانیاهو با این اقدام، استراتژی «تفرقه بینداز و حکومت کن» را در درون شورای همکاری خلیج فارس پیش برده است.
او با درگیر کردن علنی ابوظبی در ترتیبات امنیتی رژیم صهیونیستی، شکاف میان امارات و عربستان را عمیقتر کرد؛ موضوعی که ریاض را در تصمیم خود برای تعلیق عادیسازی روابط مصممتر کرده است.
سال ۲۰۲۶ نشان داد که نتانیاهو ابایی از «ابزارانگاری» متحدان عرب خود ندارد. اگرچه پیوندهای امارات و رژیم صهیونیستی نهادینهتر از آن است که با یک افشاگری گسسته شود، اما در راهروهای قدرت در ابوظبی، این پرسش راهبردی با صدای بلند مطرح است:
آیا امنیت عاریهای از تلآویو، ارزش هزینه سنگین انزوای منطقهای و تبدیل شدن به وجهالمصالحه انتخابات رژیم صهیونیستی را دارد؟
مشاهده خبر در جماران