چرا اسرائیل از حمله زمینی به جنوب لبنان می ترسد؟
هواپیماهای بدون سرنشین به چالش برانگیزترین عامل مزاحمت برای رژیم اسرائیل تبدیل شده اند، و اکنون به ابزار فرسایش مستمر تبدیل شده اند.
به گزارش جماران به نقل از الجزیره، دامنه عملیات رژیم اسرائیل در جنوب لبنان با سرعت قابل توجهی در حال گسترش است، اما این تشدید با پیشروی زمینی گسترده همراه نیست، بلکه بیشتر متکی به حملات هوایی، هشدارهای تخلیه و گلوله باران توپخانه ای است، که نشان دهنده احتیاط اسرائیل از درگیری مستقیم میدانی با حزب الله در داخل جغرافیای پیچیده جنوب است.
در ساعات گذشته، ارتش اسرائیل حملاتی را با هواپیماهای بدون سرنشین به چندین شهرک از جمله النبطیه الفوقا و حاریص همزمان با گلوله باران توپخانه ای که کفرتبنیت، حاروف، براشیت و صفد الباطیخ را هدف قرار داد، انجام داد، در حالی که عملیات تخریب خانه ها در بنت جبیل و اطراف بخش غربی انجام شد.
ارتش رژیم اسرائیل همچنین هشدارهای جدیدی برای تخلیه به ساکنان 9 شهرک جنوبی، که بیشتر آنها در منطقه صور هستند، صادر کرد و از آنها خواست تا به فاصله هزار متری دور شوند. رژیم اشغالگر این کار را در چارچوب سیاست مستمری که مبتنی بر گسترش دامنه آوارگی تدریجی در روستاهای مرزی و اطراف آن است انجام می دهد.
به گزارش خبرنگار الجزیره، اسرائیل دیگر عملیات خود را به نوار مرزی یا جنوب رود لیتانی محدود نمی کند، بلکه دایره هدف قرار دادن را به مناطق واقع در جنوب رودخانه الزهرانی گسترش داده است، که نشان دهنده انتقال عملیات به عمق جغرافیایی گسترده تری در داخل جنوب لبنان است.
وی اشاره کرد که ارتش اسرائیل از حمله به بیش از 85 هدف در 24 ساعت گذشته خبر داده است که بین النبطیه، حبوش، دیر الزهرانی، میفدون، العباسیه و البازوریه توزیع شده است، در حالی که عملیات بمباران در محورهای بنت جبیل، صور و بخش شرقی ادامه دارد.
در مقابل، حزب الله اعلام کرد که ده ها عملیات علیه تجمع ها و خودروهای اسرائیلی در دیر سریان، عشیت القصیر، رشاف و حداثا انجام داده است، علاوه بر هدف قرار دادن پایگاه میرون و سایت شراغا با هواپیماهای بدون سرنشین و موشک ها. حزب الله این عملیات ها را در چارچوب تلاش خود برای حفظ فشار بر نیروهای اسرائیلی انجام داده است.
نگرانی های تهاجم زمینی
به نوبه خود، سرتیپ حسن جونی، کارشناس نظامی و استراتژیک، گفت که اسرائیل در هفته های اخیر ماهیت عملیات خود را تغییر داده است و از تمرکز بر تثبیت «منطقه حائل» به استراتژی مبتنی بر فشار هوایی شدید، تخریب سیستماتیک و تحمیل آوارگی بر روستاهای جنوبی روی آورده است.
وی افزود که این تحول نشان دهنده ناامیدی اسرائیل از عملیات زمینی گسترده، در مقابل تکیه بر بمباران از راه دور برای کاهش اصطکاک مستقیم با رزمندگان حزب الله، به ویژه در مناطقی است که به دلیل توپوگرافی و تجربه میدانی، به حزب الله مزیت جنگی می دهد.
به گفته جونی، ارتش رژیم اسرائیل از تهاجم زمینی عمیق به دلیل ترس از تلفات انسانی اجتناب می کند، به ویژه اینکه حزب الله همچنان توانایی های رزمی خود را در داخل مناطق ناهموار و پیچیده، برجسته ترین آنها محورهای امتداد یافته بین دیر سریان، زوطر الشرقیه و وادی الراج، حفظ کرده است.
وی توضیح داد که این مناطق شاهد درگیری های پراکنده و عملیات جستجوی اسرائیل برای سکوهای پرتاب هواپیماهای بدون سرنشین و مراکز رزمندگان هستند، اما بدون درگیر شدن در عملیات یورش گسترده، به دلیل هزینه بالای هرگونه درگیری زمینی مستقیم.
جونی معتقد است که هواپیماهای بدون سرنشین به چالش برانگیزترین عامل مزاحمت برای رژیم اسرائیل تبدیل شده اند، و اکنون به ابزار فرسایش مستمر تبدیل شده اند که وضعیت آماده باش دائمی را بر ارتش اسرائیل تحمیل می کند و آن را به جای نیروهای زمینی، بیشتر به نیروی هوایی وابسته می کند.
به نظر وی، گسترش دامنه بمباران تا اطراف الزهرانی نیز با تلاش برای تحمیل فشارهای سیاسی و امنیتی بر حزب الله و پایگاه مردمی حامی آن، همزمان با صحبت های فزاینده درباره اقدامات و مذاکرات احتمالی در مرحله آتی مرتبط است.
مشاهده خبر در جماران