هر کس هوش مصنوعی را در اختیار داشته باشد، جهان را در اختیار دارد

به گزارش جماران، چندین روزنامه اروپایی توافق دارند که هوش مصنوعی دیگر فقط یک رقابت فناوری نیست، بلکه به یک درگیری ژئوپلیتیکی تبدیل شده که توازن قدرت جهانی را دوباره ترسیم می‌کند. بین ایالات متحده و چین نبرد مدل‌ها در جریان است، در حالی که اروپا، تا حد زیادی، در موقعیت تماشاچی قرار دارد.

روزنامه لوتان (Le Temps) سوئیس این توافق را با عبارتی قاطع در عنوان خود خلاصه کرد: « هر کس بر هوش مصنوعی تسلط داشته باشد، بر جهان تسلط دارد»، با اشاره به اینکه این فناوری به همه چیز، از زندگی روزمره گرفته تا اقتصاد و سیاست، نفوذ می‌کند.

روزنامه‌های لوتان، لوفیگارو (Le Figaro) و لوموند (Le Monde) بر این توافق دارند که این درگیری دیگر مربوط به تعداد پردازنده‌ها یا قدرت الگوریتم‌ها نیست، بلکه مربوط به نفوذ جهانی است. مدل‌ها، همانطور که لوتان اشاره می‌کند، بی‌طرف نیستند، بلکه بازتاب‌دهنده انتخاب‌های فرهنگی و سیاسی هستند، و این امر آنها را به ابزاری برای قدرت نرم تبدیل می‌کند که چین به خوبی نحوه استفاده از آن را می‌داند.

لوتان نوشت: مدل‌های هوش مصنوعی بی‌طرف نیستند، بلکه بازتاب‌دهنده انتخاب‌های فرهنگی و سیاسی هستند، و این امر آنها را به ابزاری برای قدرت نرم تبدیل می‌کند که چین به خوبی نحوه استفاده از آن را می‌داند.

در اینجا پکن برجسته می‌شود، که بر مدل‌های باز برای انتشار فناوری‌های خود در سطح جهانی شرط می‌بندد، و این امر، بدون تحمیل مستقیم، امکان ایجاد وابستگی تدریجی را فراهم می‌کند. این روزنامه اشاره می‌کند که این مدل‌ها «استانداردها را تعیین می‌کنند... چه در محتوا و چه در روش تعامل»، و این به پکن نفوذی فراتر از مرزهایش می‌دهد.

در گزارش دیگری، لوتان در مقاله‌ای از رئیس بخش امنیت سایبری خود، آنوش سیدتاغیا، پا را فراتر می‌گذارد و معتقد است که «فاجعه‌ای» که ایالات متحده از آن می‌ترسید، قبلاً با ظهور شرکت دیپ سیک رخ داده است.

راه اندازی یک مدل قدرتمند و کم هزینه، و سپس توسعه آن با استفاده از تراشه‌های چینی از هواوی، به گفته کارشناسان، «نقطه عطفی تعیین کننده» در رقابت برای استقلال فناوری است.

یکی از متخصصان هشدار می‌دهد که انتشار این مدل‌ها در سطح جهانی ممکن است فناوری چینی را به استاندارد جهانی تبدیل کند، به ویژه با توجه به اختلاف قیمت زیاد در مقایسه با مدل‌های غربی.

همچنین، به گفته این روزنامه، این تحولات نتیجه معکوس تحریم‌های آمریکا را نشان می‌دهد، زیرا محدودیت‌های صادرات، به جای مهار، توسعه یک سیستم فناوری چینی مستقل را تسریع کرده است.

 

اروپا.. غایب حاضر

به گفته لوتان در مقابل این تشدید، تحلیل‌ها بر این توافق دارند که اروپا هنوز جایگاه مؤثری برای خود رزرو نکرده است. در حالی که واشنگتن و پکن برای رهبری رقابت می‌کنند، «اروپا برای توسعه مدل‌هایی در سطح اول تلاش می‌کند».

علیرغم برخی ابتکارات، این قاره هنوز فاقد یک سیستم یکپارچه است که جمع‌آوری سرمایه، نوآوری و سرعت لازم برای همگام شدن با این رقابت را فراهم کند.

این نگرانی در روزنامه لوموند فرانسه نیز بازتاب دارد، جایی که سرمایه‌گذار آمریکایی چارلز فرگوسن هشدار می‌دهد که هوش مصنوعی با سرعتی بیش از توانایی جوامع برای سازگاری در حال توسعه است و همچنین به خطرات عمیقی، از اطلاعات نادرست رسانه‌ای گرفته تا تمرکز ثروت، هشدار می‌دهد.

در گفتگوی او با فیلیپ آگیون، اقتصاددان فرانسوی برنده نوبل، هر دو توافق کردند که هوش مصنوعی به همان اندازه که فرصت ارائه می‌دهد، چالش‌هایی را نیز مطرح می‌کند و تأکید کردند که جهان در آستانه یک تحول اساسی قرار دارد که نیازمند پاسخی فوری و چند بعدی است.

فرگوسن معتقد است که سرعت توسعه هوش مصنوعی، همگامی با آن را حتی برای متخصصان نیز دشوار می‌کند و می‌گوید: این فناوری همه چیز را تغییر می‌دهد... و درک پویایی آن برای انسان بسیار دشوار است. او در عین حال از عدم هماهنگی بین حوزه‌هایی مانند اقتصاد، حقوق و فناوری انتقاد می‌کند، زیرا به گفته او، این حوزه‌ها در جزایر جداگانه عمل می‌کنند.

در مقابل، آگیون به وجود این چالش اذعان کرد، اما به تلاش‌ها برای جبران آن از طریق کمیته‌های چند رشته‌ای اشاره کرد و تأکید کرد که درک این پدیده نیازمند همکاری گسترده بین متخصصان است.

فرگوسن تاکید کرد که: طی دو سال، قادر نخواهید بود بین ویدیوی واقعی و جعلی تمایز قائل شوید.

این بحث، نشان دهنده تفاوت در لحن است، زیرا فرگوسن خود را «بسیار خوشبین و به طور اساسی نگران به طور همزمان» توصیف می‌کند و از خطرات واقعی مانند اطلاعات نادرست هشدار می‌دهد و می‌گوید: «طی دو سال، قادر نخواهید بود بین ویدیوی واقعی و جعلی تمایز قائل شوید.» او همچنین به احتمال جایگزینی بخش بزرگی از مشاغل یا حداقل بروز شوک‌های ناگهانی در بازار کار هشدار داد.

از سوی دیگر، آگیون رویکردی را اتخاذ می‌کند که آن را «خوشبینی محتاطانه» می‌نامد و تأکید می‌کند که هوش مصنوعی یک واقعیت است و نمی‌توان آن را متوقف کرد و تلاش برای مهار آن در اروپا باعث می‌شود که توسعه آن به مناطق دیگری با تعهد کمتر به مقررات منتقل شود. او به جای آن یک سوال عملی مطرح کرد: چگونه می‌توان از این فناوری برای تقویت رشد و کاهش نابرابری استفاده کرد؟

هر دو طرف موافق هستند که بازار کار یکی از حوزه‌هایی خواهد بود که بیشترین تأثیر را می‌پذیرد، و آگیون اصلاحات عمیقی را پیشنهاد می‌کند که از مدل اسکاندیناوی، به ویژه سیستم «انعطاف‌پذیری با امنیت» الهام گرفته شده است، و توضیح می‌دهد که «انعطاف‌پذیری برای شرکت‌ها باید با حمایت قوی از کارگران، از جمله حمایت مالی و بازتوانی حرفه‌ای، همراه باشد.»

آگیون اصلاحات عمیقی را پیشنهاد کرد که از مدل اسکاندیناوی، به ویژه سیستم «انعطاف‌پذیری با امنیت» الهام گرفته شده است، و توضیح داد که انعطاف‌پذیری برای شرکت‌ها باید با حمایت قوی از کارگران، از جمله حمایت مالی و بازتوانی حرفه‌ای، همراه باشد.

او همچنین بر ضرورت اصلاح آموزش و پرورش، هشدار در مورد عقب‌گرد آن و تأکید بر اهمیت آموزش مهارت‌های اساسی و توانایی خودآموزی، در کنار مهارت‌های رفتاری مانند کار گروهی و استقلال تأکید می‌کند.

فرگوسن هشدار می‌دهد که هوش مصنوعی ممکن است منجر به تمرکز بی‌سابقه‌ای از ثروت شود و می‌گوید که جهان ممکن است به زودی شاهد ظهور «هزاران میلیاردر جوان» باشد که توازن‌های دموکراتیک را تهدید می‌کند.

آگیون تصریح کرد: ضرورت دارد که مالیات‌های عادلانه و سیاست‌های رقابتی موثر برای جلوگیری از انحصار اعمال شود، در حالی که باید مراقب بود که تنظیم بیش از حد به نوآوری آسیب نرساند و مانع از ورود شرکت‌های جدید شود.

آگیون با این خطر موافق است و به ضرورت اعمال مالیات‌های عادلانه و سیاست‌های رقابتی موثر برای جلوگیری از انحصار اشاره می‌کند، در حالی که هشدار می‌دهد که تنظیم بیش از حد ممکن است به نوآوری آسیب برساند و مانع از ورود شرکت‌های جدید شود.

هر دو طرف ایده توقف موقت توسعه هوش مصنوعی را رد می‌کنند، زیرا فرگوسن آن را «ایده‌ای احمقانه در یک دنیای رقابتی» در سایه یک رقابت بین‌المللی شدید توصیف می‌کند، اما هر دو موافق هستند که راه حل در ترکیبی از اصلاحات اقتصادی، آموزشی و نظارتی نهفته است تا اطمینان حاصل شود که این انقلاب در خدمت جامعه است، نه به ضرر آن.

ابعاد نظامی و اخلاقی

روزنامه لوفیگارو جنبه دیگری از درگیری را آشکار می کند که مربوط به استفاده از هوش مصنوعی در زمینه نظامی است. صدها کارمند در گوگل با همکاری با ارتش آمریکا مخالفت کردند و هشدار دادند که «هیچ راهی برای تضمین عدم استفاده از این ابزارها برای آسیب های جدی یا کاهش آزادی ها وجود ندارد.»

این بحث نشان دهنده گسترش رقابت، از اقتصاد تا امنیت و دفاع است، زیرا کشورها به دنبال داشتن برتری فنی هستند که می تواند مستقیماً به قدرت نظامی تبدیل شود.

از مطالب فوق می توان نتیجه گرفت: در میان جاه طلبی های رو به رشد چین، سلطه ایالات متحده که به دنبال حفظ برتری خود است و تردید آشکار اروپا، ویژگی های یک دنیای جدید شکل می گیرد، دنیایی که در آن الگوریتم ها به ابزاری برای نفوذ و مدل های زبانی به ابزاری برای سلطه تبدیل می شوند.

در قلب این تحول، معادله ای برجسته می شود که در تحلیل های مختلف تکرار می شود: هرکس مالک هوش مصنوعی باشد... کلیدهای قدرت در جهان آینده را در اختیار دارد.

 

 

مشاهده خبر در جماران