نعمت جنگ علیه ایران برای روسیه/ پوتین خطاب به غرب: گندم ما نفت جدید است و کود هم گاز

به گزارش جماران به نقل از الجزیره، کنستانتین اولشانسکی، نویسنده روسی، معتقد است فاجعه غذایی که پس از جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران رخ داد، ممکن است از تمام بحران های قرن گذشته فراتر رود و گفت: «ایالات متحده و اروپا از افزایش قیمت کالاها در سوپرمارکت ها شگفت زده خواهند شد و آفریقا با خطر قحطی مواجه خواهد شد».

این نویسنده در مقاله ای در روزنامه «سوابودنایا پریسا» خاطرنشان کرد: در حالی که رسانه های جهانی بر تحرکات ناوهای هواپیمابر و حملات هواپیماهای بدون سرنشین تمرکز کرده اند، واقعیت جدیدی در حال ظهور است که در آن غذا به منبع کمیاب تر و تاثیرگذارتر از نفت تبدیل شده است.

به گفته این نویسنده، در این سلسله مراتب جدید قدرت، روسیه، علی رغم تحریم ها و تلاش ها برای انزوا، جایگاه خود را به عنوان یک ابرقدرت در زمینه غذا تثبیت می کند که بقای صدها میلیون نفر به آن وابسته خواهد بود.

نویسنده یادآور می شود که تنگه هرمز قبل از جنگ، شریان اصلی انرژی جهان بود و 20 درصد از صادرات نفت جهانی و 30 درصد از گاز طبیعی مایع از آن عبور می کرد، اما مهمتر این است که یک سوم صادرات کودهای جهانی نیز از آن عبور می کرد، اما اکنون، محاصره ایران و آمریکا، کشورهای جهان را از صادرات مواد لازم برای کشاورزی جهانی محروم کرده است.

نویسنده اشاره می کند که قیمت نفت 55 درصد افزایش یافته است، اما ضربه نهایی نصیب کودهای شیمیایی شد که قیمت آنها 65 درصد افزایش یافته است، و می افزاید که کشاورزی بخش بسیار وابسته به هزینه های نهاده است و زمانی که قیمت گازوئیل و کودهای نیتروژنی دو برابر می شود، کشاورزی به خودکشی اقتصادی تبدیل می شود.

نویسنده تایید آژانس بین المللی انرژی را به عنوان نمونه می آورد که انرژی در اقتصادهای پیشرفته نیمی از کل هزینه های کشاورزی را تشکیل می دهد، و به گفته وی، این بدان معناست که تورم در قفسه های سوپرمارکت ها در لندن، پاریس و نیویورک هنوز در آغاز راه است.

 

پایان عصر کودهای ارزان قیمت

اولشانسکی همچنین به داده های شرکت تحلیل کپلر استناد کرد که نشان می دهد حدود 1.9 میلیون تن مواد خام در این تنگه گیر کرده است، که معادل 12 درصد از عرضه سالانه از طریق منطقه است.

نویسنده یادآور می شود که قاره های آسیا و آفریقا به شدت به عرضه از کشورهای خلیج فارس وابسته هستند، به طوری که تایلند 71 درصد از نیازهای اوره خود را از آنجا وارد کرده است، آفریقای جنوبی 67 درصد و هند 41 درصد، و بدون کودهای نیتروژنی، عملکرد محصولات کشاورزی در مناطق کشاورزی اصلی جهان از برزیل گرفته تا هند، بین 30 تا 40 درصد کاهش می یابد.

نویسنده در این زمینه به آنچه که پیش بینی های فاجعه بار برنامه جهانی غذای سازمان ملل متحد می نامد، اشاره می کند که معتقد است اگر محاصره تنگه هرمز برای یک ماه دیگر ادامه یابد، تعداد افرادی که از کمبود شدید مواد غذایی رنج می برند 45 میلیون نفر افزایش می یابد و به 350 میلیون نفر می رسد.

به گفته نویسنده، طبیعت مشکلات ژئوپلیتیکی را تشدید کرده است، زیرا پدیده ال نینو (اختلالات آب و هوایی) امسال منجر به خشکسالی شدید در استرالیا و بخش هایی از آفریقا و سیل های ویرانگر در آمریکای لاتین می شود، که به معنای آغاز بسته شدن «سبدهای نان» سنتی جهان با کمبود کود و افزایش هزینه های حمل و نقل است.

نویسنده در این زمینه اشاره می کند که هند قبلاً محدودیت هایی را برای صادرات برنج اعمال کرده است، در حالی که ویتنام سهمیه های خود را کاهش داده است.

 

چرا روسیه دست برتر را دارد؟

به گفته نویسنده، حتی اگر فردا صلح در تنگه هرمز برقرار شود، ضربه نهایی در هر صورت قبلاً وارد شده است، زیرا فصل کشت در نیمکره شمالی و آفریقا به اوج خود می رسد و در ماه های آینده در جنوب آسیا آغاز می شود، بنابراین، نیاز فوری به کود «اینجا و اکنون» وجود دارد، در غیر این صورت محصول از بین می رود.

با افزایش قیمت های جهانی گندم، ذرت و نفت، روسیه خود را در موقعیت منحصر به فردی می یابد، زیرا یکی از معدود تولیدکنندگان جهانی است که دارای گاز ارزان، ظرفیت تولید کود و مساحت وسیعی از خاک سیاه است.

به عقیده نویسنده، در حالی که کشاورزان اروپایی و آمریکایی به دلیل قبوض گاز ورشکست می شوند، مزارع روسیه هزینه های تولید را پایین نگه می دارند.

همچنین روسیه به تنگه هرمز در صادرات خود وابسته نیست و مسیرهای اصلی تدارکاتی آن مانند دریای سیاه، دریای بالتیک و بنادر خاور دور باز خواهند ماند، با توجه به اینکه در حال حاضر حدود 20 تا 25 درصد از صادرات جهانی گندم را در اختیار خود دارد.

هنگامی که زنجیره های تامین به دلیل محاصره هرمز مختل شوند، خریداران تشنه، به ویژه در آفریقا، جنوب شرق آسیا و خاورمیانه، مجبور می شوند تسلیم مسکو شوند، گویی که آمریکایی ها -به گفته نویسنده- با محاصره تنگه هرمز، شرایط را برای صعود  روسیه با سرعت نور فراهم کردند.

نویسنده می افزاید که تحریم های غرب تلاش کردند تا صادرات روسیه را محدود کنند، اما کمبود جهانی ناشی از سیاست آمریکا در خاورمیانه، غلات و کودهای روسیه را «در امان» قرار می دهد.

نویسنده در پایان گفت: «در حالی که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، مشغول حمله به ایران و محاصره است، روسیه به آرامی جایگاه خود را به عنوان ضامن امنیت غذایی جهانی تثبیت می کند»، و اشاره کرد که  کسی که بیشترین تعداد ناو هواپیمابر را دارد، بر جهان حکومت نخواهد کرد، بلکه   کسی که غنی ترین انبارها را از کود دارد، بر جهان حکومت خواهد کرد.

 

مشاهده خبر در جماران