از یاسمین انصاری تا شیرین عبادی!

به گزارش جماران، احمد زیدآبادی، فعال سیاسی و روزنامه نگار نوشت:

 در این دنیای فانی یکی می‌شود یاسمین انصاری نمایندهٔ آریزونا در کنگرهٔ آمریکا که یقهٔ ترامپ و هگست را سخت چسبیده و برای استیضاح آنها به دلیل ارتکاب جنایت علیه بشریت در ایران تلاش می‌کند و یکی هم می‌شود شیرین عبادی که برغم دریافت جایزه صلح از بنیاد نوبل، دور افتاده و مروج جنگ و نفرت و خشونت علیه کشور خود شده است!

 متأسفانه نمی‌توان به خانم عبادی اشاره‌ای کرد و از یادآوری محسن مخملباف سر باز زد! 

 آقای مخملباف سینما را با فیلم‌های فوقِ‌مبتذلی چون دوچشم‌بی‌سو آغاز کرد و به فیلم انسان‌دوستانهٔ پرزیدنت رسید. دعوت او از فردی چون ترامپ برای حمله به ایران اما نشان داد که آقای مخملباف در عمر هنری خود، گرچه به لحاظ آفاقی دور قمری ۳۶۰ درجه‌ای را تجربه کرده اما به لحاظ انفسی یعنی بینش سیاسی و شجاعت اخلاقی در همان نقطهٔ آغازین خود درجا زده است! 

 من مشکل آدم‌هایی چون خانم عبادی و آقای مخملباف را صرفاً ناآگاهی از مناسبات پیچیده و بغرنج بین‌المللی نمی‌دانم. بدخواهی و بدسرشتی را نیز به آنان نسبت نمی‌دهم. مشکل آنان فقدان شجاعت اخلاقی است. همین فقدانِ شجاعت اخلاقی سبب می‌شود که آنها توان عصیان علیه فضاسازی‌ها و موج‌های پیرامون خود را نداشته باشند و از ترس نامحبوب شدن در پاره‌ای محافل رسانه‌ای و تبلیغاتی مغلوب و مرعوب آنها شوند و عملاً بر روی وجدان خود خاک بریزند! 

 وگرنه کدام وجدان بیدار اجازه می‌دهد که پس از برملا شدن مصائب جنگ و نیات شوم ترامپ و نتانیاهو علیه ایران، باز همچنان از دعوت آنان به جنگ علیه کشور دفاع کرد و یا با سکوتی مرگبار اصلاً به روی مبارک خود نیاورد؟ 

 به قول مارکوس اورلیوس امپراتور روم، این زندگی فانی، کوتاه است و دیرپاترین شهرت‌ها نیز زودگذرند! 

 خوشا به حال آدمیانی که این نکته را همواره در نظر داشته باشند. 

 

مشاهده خبر در جماران