بومرنگ محاصره

به گزارش خبرنگار جماران، پاتریشیا مارینز، تحلیلگر ژئوپلیتیک در مطلبی با عنوان بومرنگ محاصره: وقتی فشار علیه ایران، به بحران برای ترامپ تبدیل می‌شود، نوشت:

 

وقتی دونالد ترامپ محاصره (بِلاکِید) علیه ایران را اعلام کرد، باور داشت که این اقدامی قدرتمند است که می‌تواند فشار بر نظام را افزایش داده، درآمدهای آن را قطع کند و کشور را تحت تنگنای اقتصادی قرار دهد.

 آنچه او در نظر نگرفت این است که کشتی‌هایی که از تنگه خارج می‌شوند ایرانی نیستند؛ آن‌ها پاکستانی، عراقی، هندی و بیش از همه، چینی هستند،

ترامپ دقیقاً چگونه می‌خواهد مسیر این شناورها را سد کند؟ او می‌تواند ایران را محاصره کند، اما توقیف کشتی‌هایی که به‌صورت قانونی در آب‌های بین‌المللی فعالیت می‌کنند، صرفاً به این دلیل که با یکی از دشمنان ایالات متحده تجارت می‌کنند، بسیار پیچیده‌تر است.

و حتی اگر چنین اقدامی به نوعی اجرا شود، تنها نتیجه‌اش حذف مقدار بیشتری از نفت از بازار جهانی و بالا بردن هرچه بیشتر قیمت‌ها خواهد بود.

بله، محاصره فشار را بر ایران افزایش می‌دهد، اما همزمان به فشارهای تورمی جهانی نیز دامن می‌زند؛ به‌ویژه در ایالات متحده، جایی که افزایش قیمت سوخت به سرعت محبوبیت هر رئیس جمهوری را از بین می‌برد.

 در این مقطع، من معتقدم محبوبیت ترامپ با سرعتی بسیار بیشتر از فروپاشی اقتصاد ایران، در حال افول است. *تنگنای اقتصادی که ترامپ اکنون با آن روبروست، شکنندگی تیمی را که برای کاخ سفید گرد هم آورده، آشکار کرده است؛ جنگی که با مجموعه‌ای از اقدامات بدون برنامه‌ریزی درست شناخته می‌شود.

به زانو درآوردن اقتصاد ایران کار ساده‌ای نیست.

انتظار می‌رود ایران در سال جاری حدود ۷ میلیارد دلار تجارت از طریق راه‌آهن ایران-آسیا، با حجم محموله‌ای بیش از ۵ میلیون تن انجام دهد. از طریق دریای خزر نیز پیش‌بینی می‌شود حجم بار به ۱.۲ میلیون تن برسد، با این ظرفیت که می‌تواند محموله‌های بسیار بیشتری را جابه‌جا کرده و در صورت لزوم، کشور را برای دوره‌های طولانی سرپا نگه دارد.

 نکته کلیدی دیگر این است که کشوری که ۸ تا ۱۰ درصد از منابع طبیعی سیاره را در اختیار دارد، در موقعیتی قرار گرفته که بقای نظام از حمایت داخلی تقریباً اجماعی برخوردار است.

این امر باعث می‌شود ایران بسیار راحت‌تر از بانک‌های بزرگ آسیایی، به‌ویژه بانک‌های چینی، خطوط اعتباری دریافت کند. بدیهی است که این موضوع تاب‌آوری اقتصاد ایران را بیش از پیش افزایش می‌دهد.

این جنگ بر سر تعداد کشتی‌ها، هواپیماها یا کمیت موشک‌ها و بمب‌های رها شده نیست؛ بلکه درباره موقعیت استراتژیکی است که ایران در آن قرار دارد.

این کشور در برابر ۴۰ روز بمباران شدید با موج‌های عملیاتی متعدد روزانه توسط آمریکا و اسرائیل ایستادگی کرد؛ عملیاتی که از منظر هوایی، خطاهای بسیار کمی داشت.

این‌ها دو نیروی هوایی بسیار حرفه‌ای هستند که اکنون با سناریوی «استیصال استراتژیک» روبه‌رو شده‌اند.

 

مشاهده خبر در جماران