شهادت خانوادگی میراث کربلاست

به گزارش خبرنگار جماران، هاشم اسدی که در سال ۸۳ در نجف اشرف در نبرد با امریکا از ناحیه دو پا و یک دست مجروح شد درباره خانواده کیالها که شهید شدند، نوشت:

محمدجواد کیالها؛ پدر شهیدان محمدحسن و محمد‌علی کیالها و همسر شهیده فاطمه رستمی، در سال‌های هشتاد و شش یا هشتاد و هفت که من در ستاد مرکزی راهیان‌نور گرافیست بودم، نوجوانی پانزده شانزده ساله بود که با یک دوربین عکاسی آمد و گفت: "می‌خواهم در راهیان‌نور عکاسی کنم...". آن سال عکس‌های خوبی از راهیان نور گرفت و من آن عکس‌ها را در آرشیو راهیان نور به نام kayalha ثبت و ضبط کردم.

سال‌های طولانی از او خبری نداشتم تا این‌که گزارش شهادتِ شهیدان "کیالها" را دیدم.‌ "کیالها" از نام‌های نادر است و در خاطر می‌ماند. دفتر تلفنم را جستجو کردم دیدم شماره‌ای به نام او دارم! زنگ زدم. جواب داد. خودم را معرفی کردم.

خیلی گرم احوالپرسی کرد. چنان با صلابت و صدایی رسا صحبت کرد که یقین کردم، او نمی‌تواند آدمی داغدار باشد. پس یا کلا ربطی به این شهیدان ندارد یا اینکه این شهیدان از بستگان درجه چندم وی هستند. به او گفتم: "گزارش شهادت خانواده‌ای به نام کیالها را دیدم..." هنوز حرفم تمام نشده گفت: زن و بچه‌های من بودند!!!

نفسم بند آمد...

بدون کمترین لرزشی در صدا، بدون لکنت و با صلابت و رشادت تمام حرف می‌زد. گفت: "فدای اسلام و انقلاب!" گفت: "خوشحالم که عاقبت‌بخیر شدند". گفت: "نگران عاقبت خودم هستم!" گفت:" فقط دوست دارم پیکر این شهیدان هم خرج اسلام و انقلاب شوند!".

*محمدجواد، مصداقی از تربیت یافتگاه راهیان نور است. راهیان نوری که بسیار مورد تاکید و حمایت امام شهیدمان بود.* او در راهیان نور، ایثار و شهادت را آموخت و در جنگ رمضان از این آزمون سربلند بیرون آمد.

 

 

مشاهده خبر در جماران