روایت یکی از شاگردان شهید زهرا حداد عادل از شخصیت وی

به گزارش خبرنگار جماران، زهرا میر غضنفری از شاگردان عروس شهید رهبر انقلاب اسلامی، بانو حداد عادل درباره اش اینگونه نوشته است:

 سال کنکورمان مصادف شده بود با اولین تجربه نسل جدید از فقدان‌ قهرمان‌هایش. ایام امتحانات ترم اول بود و گویا امتحان اصلی، محک عیار صبر ما بود در مقابل از دست دادن‌های مکرری که سیزدهم دی ۹۸، نقطه آغازش بود.

 سیزدهم دی، خبر شهادت حاج قاسم، شد مهم‌ترینِ آن روزها. غم نبودن او هنوز هم برای قلب‌ها عادی نشده چه برسد به حال آن روز‌ها. چند روز بعد حوالی ساعت ده صبح خبری در مدرسه پخش شد که نمی‌خواستیم باورش کنیم و برای تکذیب شدنش دعا‌دعا می‌کردیم. صحبت‌های سردار حاجی‌زاده بود و غصه‌ی هواپیمای اوکراینی. سال آخر بود و با خانم حداد کلاس نداشتیم، اما او تنها کسی بود که احساس می‌کردیم دستش به حقیقت می‌رسد. همان روز آمد به کانکس معروف و کمی آراممان کرد، کلاس داشت و بنا شد بعد از ساعت کاری مدرسه مجدد بیاید و به سؤالات پرتکراری که پیش رویمان بود، پاسخ دهد. زنگ خورد و آمد. پشت یکی از میزها نشست و ما دورش نشستیم.

 قریب به سه ساعت برایمان توضیح داد، نه فقط اتفاقات آن روز، که شبهات چندساله را. در ذکر اسامی اشخاص محتاط و شرح وقایع بیست‌ساله اولویتش بود. نمی‌خواست به شخص یا جناحی بتازد، هر بار هم که من نام می‌آوردم، برخورد می‌کرد. زمانی که آمده بود هوا روشن و وقتی می‌خواست برود شب شده بود.

 شخصیت حقوقی‌اش هیچ وظیفه‌ای در قبال حضور آن روز نداشت. ولی شخصیت حقیقی‌اش اجازه نداد، ذهن مشوش ما را رها کند و با پایان ساعت کاری او هم به خانه‌اش برگردد. خانم حداد، جهاد تبیینی که آقا می‌گفت را زندگی می‌کرد و برایش مهم بود حقیقت مخدوش نشود. و امروز حقی که از او بر گردن ماست، روایت حقیقی از منش و بودن اوست؛ شهیدی که خودش راوی حقیقت‌ها اما تیتر ثابت شایعات بود.

مشاهده خبر در جماران