کشورم، ایران

به گزارش خبرنگار جماران، افشین علا شعر تازه ای برای ایران سرود:

 

کشورم رودی است از چرخ معلق، ریخته

مثل گیسویی که بر آن یاس و زنبق ریخته

در خیابانش قدم بگذار با آهستگی

زان‌که هر سو برگ گل چون خون ناحق ریخته

در شب آن، زیر نور گردسوز خاطرات

شرحی از منظومه و تاریخ بیهق ریخته

خود به مرگ سرخ، از پیران زاهد بارها

نوجوانش آبروی دلق ازرق ریخته

این نمایشگاه سحرانگیز در هر کنج خویش

کاشی و نقاشی و خط و معرق ریخته

کشورم سرچشمه‌ی دانایی و فرزانگی است

گرچه گاهی حرمتش را رند و احمق ریخته

گرچه گاه از روغن تزویر، تردامن ولی

ریشه‌های پاکش از سالوس، رونق ریخته

گر به خون غرقش کنی سر بر می‌آرد باز هم

چون‌که از حب علی هر گوشه زورق ریخته

افشین علا

 

مشاهده خبر در جماران